اسامی دختران

---

آبين   (/ābin/)

مانند آب شفاف ، پاک ، قريه اي بوده است نزديک داراب گرد

آذر   (/āzar/)

آتش ، نار ، اخگر ، ماه نهم از سال شمسي-(پهلوي) 1- (در قديم) آتش، نار؛ 2- ماه نهم از سال شمسي؛ 3- (در قديم) (گاه شماري) نام روز نهم از ماه شمسي در ايران قديم؛ 4- (در قديم) (به مجاز) آتشكده؛ 5- (اَعلام) فرشته نگهبان آتش نزد ايرانيان باستان.

آذرنگ   (/āzarang/)

به رنگ آتش ، درد و رنج ، نوراني ، محنت دشوار و سخت

آرشيدا   (/āršidā/)

(آر + شيد + الف اسم ساز)، آريائي درخشان.

آفرينش   (/āfarineš/)

1- عمل آفريدن، خلقت، خلق، ابداع، انشا، كائنات، ماسوي الله؛ 2- (در قديم) (به مجاز) همه‌ي آفريدگان، جهان هستي؛ 3- (در قديم) (به مجاز) سرنوشت، حكم تقدير.

آلاء   (/ālā’/)

(عربي) 1- نعمت‌ها، نيكي‌ها، نيكويي‌ها؛ 2- از واژه‌هاي قرآني.

آلاله   (/ālāle/)

لاله سرخ، شقايق

آلتين   (/āltin/)

(تركي) طلا، زرين.

آلتین آی (آلتینای)   (/āltināy/)

(تركي) 1- ماه طلایی، ماه زرین؛ 2- (به مجاز) زیبارو.

آماندا   (/āmāndā/)

(ترکی) در امان، در پناه تو.

آناهيد   (/ānāhid/)

ناهيد، آناهيتا

آنديا   (/āndiyā/)

(اَعلام) نام همسر بابلي اردشير درازدست شهريار هخامنشي است. از او خبر زيادي در دست نيست جز آن كه از همسران محبوب پادشاه بزرگ ايراني بوده است.

آنوشا   (/ānušā/)

نغمه، صدا، آهنگ

آهنگ   (/āhang/)

قصد ، عزم ، عزيمت ، حمله ، صولت ، اراده

آوا   (/āvā/)

آهنگ ، صدا ، نغمه ، بانگ

آواز   (/āvāz/)

1- هرنوع صدایی که دارای آهنگ باشد، صدای آهنگین؛ 2- (در موسیقی ایرانی) صدایی آهنگین معمولاً در قالب یکی از دستگاه های موسیقی سنتی، که از حنجره ی انسان بیرون می آید و معمولاً با کلام همراه است؛ 3- (در موسیقی ایرانی) گوشه ای در دستگاه های شور، افشاری، ماهور و بیات اصفهان؛ 4- صدا؛ 5- (در قدیم) صدای بلند، خروش، فریاد.

آوازه   (/āvāze/)

1- آگاهي؛ 2- شهرت نيك، نام‌آوري؛ 3- نغمه، ترانه، نوا؛ 4- (در موسيقي ايراني) (در قديم) دستگاه.

آواناز   (/āvānāz/)

1-آوا و صوت قشنگ و زیبا؛ 2- آوا و صدای متناسب و موزون؛ 3- آوای توأم با کرشمه و غمزه.

آي آنا   (/āyānā/)

(تركي) ماه مادر.

آيريانا   (/āyriyānā/)

ه معني ايران. + ن.ك. آريانا و آريانه.

آيرين   (/āyrin/)

1- (كردي) آگرين، آهرين؛ 2- (در فارسي) آتشين.

آيسو   (/āysu/)

(تركي) (آي = ماه + سو = آب) 1- ماه و آب؛ 2- (به مجاز) زيبارو، با طراوت و درخشنده.

آيسوده(آي سوده)   (/āysude/)

(تركي ـ فارسي) (آي = ماه + سوده = ساييده شده، به صورت گَرد درآمده) 1- ماه ساييده شده؛ 2- (به مجاز) زيباروي.

آيسُوَن   (/āy sovan/)

(ترکی) دوستدار ماه.

آيفر (آي فر)   (/āy far/)

(تركي ـ فارسي) 1- شأن و شكوه ماه، عظمت ماه؛ 2- (به مجاز) زيبا رو.

آينا   (/āynā/)

1- (تركمني) به معني آیينه؛ 2- (تركي) آیينه، آبگينه، شيشه، شفاف، صورت سفيد و زيبا؛ 3- (به مجاز) زيبارو.

آيناز   (/āy nāz/)

نهايت زيبايي و جمال

آينام   (/āy nām/)

(تركي ـ فارسي) [آي = ماه + نام = (در قديم) (به مجاز) نشان، اثر، صورت، ظاهر، مشهور]. 1- روي هم به معني نشان و اثر ماه؛ 2- داراي صورت و ظاهر ماه؛ 3- (به مجاز) زيبارو.

آيه   (/āyeh/)

نشان ، علامت ، هريک از جمله هاي قرآن

آيينه (آئینه)   (/āyine , ā’ine/)

(= آيينه و آينه) 1- سطح صاف و صيقل يافته شيشه‌اي يا فلزي كه تصوير را منعكس مي‌كند؛ 2- (به مجاز) (در تصوف) دل عارف كه حقايق در آن منعكس مي‌شود؛ 3-(در قديم) (در موسيقي ايراني) نوعي طبل يا زنگ كه از پشت فيل معمولاً در جنگ به صدا در مي‌آورده‌اند.

آيگل (آي گل)   (/āy gul/)

(تركي ـ فارسي) 1- گل ماه، ماه گل، گل زيبا چون ماه؛ 2- (به مجاز) زيبارو و لطيف.

آي‌تان(آيتان)   (/āy tān/)

(تركي)1- مانند ماه؛ 2- (به مجاز) زيبارو.

آي‌تاي(آيتاي)   (/āy tāy/)

(تركي) 1- به معني مانند ماه، ماه وش؛ 2- (به مجاز) زيبارو.

آیتا   (/āitā/)

(ترکی ـ فارسی) (آی = ماه + تا= نظیر، مانند، لنگه)، 1- نظیر و مانند ماه، لنگه ی ماه؛ 2- (به مجاز) زیبارو.

اديبه   (/adibe/)

(عربي) (مؤنث اديب)، ( اديب. 1- ، 2- ، 3- ، 4- و5-