شهد همان انگبين است که در حرف الف نوشته شده. معبران در مورد شهد يا شربت غليظ که ما وقتي با انواع ميوه مي آميزيم نام مربا به آن مي دهيم معتقدند که علم و دانش است و بهره اي است که انسان از خرد و دانايي خويش مي برد. نقل است که عالم فرزانه اي در خواب ديد در حوضي از شهد و عسل افتاده و هر چه دست و پا مي زند قادر نمي شود خويشتن را از آن مهلکه نجات دهد. چند روز بعد از آن خواب فرمانرواي آن منطقه به دنبالش فرستاد که بيا به فرزندان من درس بده. او ناگزير پذيرفت و رفت و به تدريس فرزندان سلطان و وزيران پرداخت اما يک روز در تفسير يکي از سوره هاي قرآن چيزي گفت که به ذوق و سليقه سلطان خوش نيامد. بچه ها به پدر خويشتن گفتند و وزيران به اطلاع سلطان رساندند و او خشمگين شد و عالم فرزانه را به شلاق زد و بعد محبوس نگه داشت. چنين است که معبران شهد و انگبين را علم و دانش دانسته اند و بهره اي که از طريق علم عايد انسان مي شود.