هنرپیشه مشهور از مد، سینما و وطنش میگوید
- مجموعه: اخبار فرهنگی و هنری
- تاریخ انتشار : شنبه, ۰۵ اسفند ۱۳۹۱ ۱۲:۵۳
ماریا گراتسیا کوچینوتا هنرپیشه، کارگردان، سناریونویس و تهیه کننده ایتالیایی است که به دلیل ایفای نقش در فیلم «پستچی» در سال ۱۹۹۴ میلادی، به شهرت جهانی دست یافت.
کوچینوتا همچنین در سریالها و فیلمهای آمریکایی چون «جهان کافی نیست» در نقش یک دختر جیمز باندی ظاهر شد. کوچینوتا ۴۴ ساله و در سیسیل ایتالیا متولد شده است. او به مدت هشت سال در لس آنجلس آمریکا زندگی کرده است.
خبرنگار یورونیوز با او در رم دیدار و گفتگو کرد.
اری گاروتی: ماریا گراتسیا کوچینوتا، شما همواره در جهان زیبایی ایتالیایی را نشان دادهاید. ولی شما از چه زمانی خود را واقعا ایتالیایی احساس کردید؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: اولین باری که این مسئولیت را احساس کردم، زمانی بود که در مراسم اسکار برای فیلم «پستچی» شرکت کردم. برای اولین دفعه از ایتالیایی بودن خود احساس غرور و خوشحالی کردم. چون فهمیدم که همه، ایتالیا، زنان ایتالیایی و هر چیزی که تولید ایتالیاست مانند فرهنگ و شعر را دوست دارند. آمریکاییها همه اینها را در من میدیدند.
آیا نکتهای در ایتالیا هست که شما را ناراحت میکند؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: آنچه مرا ناراحت میکند این است که ایتالیاییها نمیدانند چگونه تصویر مثبت از خود ارائه کنند. وقتی در خارج هستم در مورد کشورم بد صحبت میکنند. طی پانزده سال اخیر با هدف ضربه زدن به برلوسکونی، روزنامهها از کل کشور ایتالیا تصویر بدی نشان دادند. ولی همه ایتالیاییها مسئول نیستند. افرادی هستند که صبح زود بیدار میشوند تا سخت کار کنند و تصویر مثبتی از ایتالیا و تولیدات آن نشان دهند.
از آنجایی که هشت سال در ایالات متحده آمریکا زندگی و فیلم تولید کردهاید، چه تفاوتی از نظر سازماندهی کار و تولید، بین ایتالیا و ایالات متحده آمریکا وجود دارد؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: کاملا متفاوت است. آنهایی ترقی پیدا میکنند که لیاقتش را داشتهاند. بسیار زیباست، همه آرزو میکنند که به دلیل کیفیت کار و لیاقتشان اجر بگیرند. اگر اینچنین نباشد مایوس میشوند. به نظر من ایتالیا باید تبدیل به کشوری شایسته سالار شود و بتواند گروهی کار کند.
به گذشته نگاهی بیاندازیم. شما قبلا مدل بودید. آیا مد میتواند یکی از راهها برای بهبود اقتصاد ایتالیا باشد؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: قطعا مد بهترین راه است. ما در جهان به علت کیفیت تولیداتمان در زمینه مد شهرت داریم.
سینما چه نقشی میتواند داشته باشد؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: سینما در گذشته نقش بسیار مهمی داشت. استادان ایتالیایی مراجع همه دست اندرکاران سینما بودند. متاسفانه پخش فیلمهای ما خوب نیست. قبلا فیلمهای ما در اقصی نقاط جهان سفر میکرد و ستارههای ما را میشناساند. امروزه این وضعیت نادر است. من شانس آوردم چون فیلم «پستچی» همه جا پخش شد و مرا معروف کرد. ولی اکثر فیلمهای ما، حتی اگر زیباست، زیاد در خارج پخش نمیشود و این هم برای هنرپیشهها و هم برای فرهنگ ایتالیایی مضر است. اگر یک فیلم در نقاط مختلف پخش شود، باعث تبلیغ آن کشور میشود و مردم جذب میشوند و به گردشگری نیز کمک میکند. به این ترتیب فرهنگ ایتالیایی شناخته و ارج نهاده میشود.
شما ازدواج کردهاید و یک دختر دارید و میدانیم که برای شما خانواده بسیار مهم است. به نظر شما ایتالیا در زمینه حقوق شهروندی و مبارزه با تبعیض در سطح خوبی قرار دارد یا باید باز هم پیشرفت کند؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: بدیهی است همیشه جای پیشرفت هست. غالبا تعصب بر هوش و ذکاوت پیروز میشود. بنابراین باید این توهم را از ذهن مردم پاک و به آنها فهماند که هر فرد حق زندگی آنطوری که میخواهد را دارد تا آنجایی که به دیگری آسیب نرساند. وقتی دو فرد بالغ تصمیم به زندگی باهم میگیرند، آنها باید حق انجام آن را داشته باشند.
در سال ۲۰۰۵ میلادی، فیلم «کودکان نامرئی» را تولید کردید که هفت داستان درباره کودکانی است که در نقاط مختلف دنیا بیعدالتی و خشونت را تحمل میکنند. فکر میکنید با دفاع از حقوق کودکان، از آینده خود دفاع میکنیم؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: برای من دفاع از حقوق کودکان اساس زندگی است و برای همه نیز اینگونه باید باشد، چون دوران کودکی بهترین لحظات زندگی است. کودک نباید مشکلات را تحمل کند، باید لبخند بزند و رویاهایش را دنبال کند و بنیاد زندگی خود را بسازد. ما نباید فقط به این دلیل از او حمایت کنیم چون تجلی آینده است، بلکه به این دلیل که یک موجود زنده و در حال ساخت زندگیش است. اگر در اساس زندگیش ترکهایی وجود داشته باشد، او همواره در زندگی مشکل خواهد داشت.
مهمترین خواسته و آرزوی شما برای آینده چیست؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: برای آینده یک چوب جادویی میخواهم تا بتوانم آنچه در این جهان خوب نیست را تغییر دهم… اگر همه با هم متحد باشیم این چوب جادویی شاید ظاهر شود.
مطمئنید؟
ماریا گراتسیا کوچینوتا: مطمئنم. به ویژه وقتی به گذشته نگاه میکنم. وقتی به سیسیل و نزد مادرم میروم، جایی که بزرگ شدهام، چون مادرم هنوز آنجا زندگی میکند، وقتی از پنجره نگاه میکنم و میبینیم از کجا شروع کردم و به کجا رسیدهام، خود را خوشبخت ترین فرد جهان احساس میکنم. هرگز فراموش نمیکنم. هر روز که از خواب بیدار میشوم و به اطرافم نگاه میکنم و به خود میگویم: خواب نمیبینم.
منبع:rouzegareno.ir
