نان و میوه هم دور از دسترس شد؛ گرانی مردم را زیر بار حسرت و شرمندگی خرد میکند
- مجموعه: اخبار اقتصادی و بازرگانی
- تاریخ انتشار : چهارشنبه, ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ ۱۴:۵۱
جهان صنعت: روزهایی بود که شهروندان ایرانی در هر کوی و برزن باهم به میوهفروشی میرفتند و هرکس به میزان تواناییای که داشت میوهای میخرید و در کنارش پیاز و سیبزمینی و گوجهفرنگی نیز خریداری میکرد.
آنهایی که هرگز توانایی خرید نداشتند پا به میوهفروشی نمیگذاشتند و پدران این خانواده بهجای میوه خجالت میخوردند. به مرور اما فروشندگان میوه برای اینکه مشتریان کمدرآمدتر را از دست ندهند اختراعی کرده و میوه و سیبزمینی و پیازهای کمکیفیت و در حال فاسدشدن را به بیرون از مغازه انتقال داده و مشتریان ناتوانتر به این بخش مراجعه میکردند.
چندماه پیش بدون تردید شمار کسانی که با شرمندگی و نگاههایی به پایین دوختهشده از این میوه و ترهبار ارزان خریداری میکردند اندک بودند اما این روزها اگر فردی حوصله و این پدیده را بررسی کند میبیند شمار خریداران این میوههای ارزانقیمت کمکیفیت بیشتر از خریداران میوههای مرغوب و سالم است.
خریداران کمتوانتر زیرچشمی نگاهی از سر خشم و حسرت به خریداران داخل مغازه داشته و نیز خریداران میوههای باکیفیت شاید نگاهی از سر شرمندگی به دیگران دارند. در میوهفروشیها جامعه دوپارچه شده و این گسست اجتماعی را نمیتوان با اندرز و توصیههای اخلاقی یکپارچه کرد.
بدبختی این است شمار خانوادههایی که حالا دستشان به دهانشان میرسد روندی کاهنده دارد و ناتوانان لشکری انبوه شدهاند. از پیش آشکار است جامعه نابرابر و جامعهای که در آن نابرابری نهادینه شده و بر ابعاد نابرابری اضافه میشود تابآوریاش فرسوده شده و گسل آن با احتمال بیشتری روبهرو میشود.
واقعیت تلختر این است که شوربختانه روزگار ایرانیان گونهای آرایش داده شده که در صورت ادامه رفتارهای حاکمیتی با همین دست فرمان دستکم تا دو، سه سال آینده چشمانداز روشنی برای فرار از این وضعیت تاسفبار دیده نمیشود.
پرسش مردم این است چه میشود؟ جنگ پیشرو است؟ باید به آشتی فکر کنیم یا جامعه همچنان در برزخ صلح و جنگ خواهد بود؟ مردم میخواهند بدانند نهادهای دولتی چه نقشهای دارند و چرا چنین نقشهای کشیدهاند؟ هر سناریو از سناریوهای سهگانه جنگ، صلح و آتشبس پیامدهایی دارد که بهتر است مردم بدانند تا خود را با آن شرایط سازگار کنند.
چیزی که میشود حدس زد این است که دولت چهاردهم با این میزان اختیارات و با این میزان قدرت کارشناسی و تصمیمگیری در شرایط آتشبس و جنگ دیگر حتی شاید نتواند نان و آب مردم را در حداقلها نیز تامین کند و باید به مادون زندگی معیشتی برگردیم. نشانههای ناتوانی دولت برای اداره زندگی اقتصادی کشور در حداقلها را میتوان در بلاتکلیفی در رقمهای تامین بنزین تثبیتشده، در تامین یارانه نان، در تامین منابع مالیاتی و نیز در تامین بهنگام منابع افزایش مستمریبگیران دید. با چشمهایی باز به جامعه ایرانی نگاه کنید.
