چشم‌انداز بازار خودرو با توافق ایران و آمریکا



اخبار،اخبار جدید،اخبار روز
هر بار که غباری از امید در افق روابط ایران و آمریکا پدیدار می‌شود، بازار خودرو با تکانی شدید همراه می شود. برای مصرف‌کننده، توافق یعنی دسترسی به تکنولوژی روز و قیمت‌های منصفانه؛ اما با توجه به رویدادهای اخیر این موضوع یک شمشیر دو دم است. بنابراین در این فضا چشم‌انداز بازار خودرو را باید چگونه ترسیم کرد؟

به گزارش پایگاه خبری پیشرانه ، براساس اخباری که در فضای مجازی منتشر شده ، قرار است به زودی ایران و آمریکا سند توافق را امضا کنند. سندی که می تواند به مثابه افزایش فضای حرکت برای بازار خودرو تلقی شود.

 

در صورت وقوع یک توافق جامع،چشم انداز بازار خودرو فراتر از یک تغییر قیمت ساده خواهد بود. شاید با یک شوک ساختاری مواجه شود که می‌تواند همزمان به معنای عبور از رکود یا تعمیق آن باشد.

 

در خوش‌بینانه‌ترین سناریو، توافق با آمریکا به معنای بازگشایی درهای صنعت خودرو به روی غول‌های جهانی است. ورود برندهای تراز اول، پایان عصر انحصار و شکستن زنجیره‌ توزیع‌های غیررسمی، می‌تواند منجر به کاهش قیمت‌ها و ارتقای استانداردهای ایمنی و زیست‌محیطی شود. در این تصویر، رقابت تنگاتنگ برندهای جهانی، خودروسازان داخلی را مجبور می‌کند تا برای بقا، کیفیت را فدانی سود نکند. اما ر آیا صنعت داخلی توان رقابت در این میدان باز را دارد؟

 

واقعیت این است که صنعت خودروی ایران، سال‌هاست که در تله‌ مونتاژ گرفتار شده است. در واقع تحریم ها ، سیاست گذاری های اشتباه در سال های قبل باعث شده است که بازار خودرو به جای تولید خودرو با یک کارگاه بزرگ مونتاژ مواجه شود.

 

بنابراین در صورت توافق و ورود خودروهای سطح اول جهان، تضاد میان تولیدات قدیمی داخلی با تکنولوژی‌های هوشمند و برقی جهانی به اوج می‌رسد. در این شرایط، اگر استراتژی کشور صرفاً واردات باشد، توافق سیاسی به جای اینکه صنعت ملی را ارتقا دهد، آن را به حاشیه رانده و به مرگ تدریجی می‌کشاند.

 

پس در این شرایط چشم‌انداز بازار خودرو با توافق ایران و آمریکا، نباید تنها از دریچه‌ی کاهش قیمت یا تغییر برند دیده شود. خطر اصلی در این است که توافق سیاسی، به بهانه‌ی بهبود کیفیت، جایگزین تلاش برای نوآوری شود.

 

اگر دولت و صنعتگران داخلی، فرصت بازگشت سرمایه‌گذاری‌های خارجی را به جای خرید قطعات، به انتقال دانش و تبدیل نکنند، بازار خودرو تنها شاهد تغییر نام واردکنندگان خواهد بود؛ از برندهای چینی به برندهای آمریکایی.

 

واقعیت این است که توافق سیاسی بدون یک نقشه راه صنعتی هیچ تضمینی برای رفاه پایدار مصرف‌کننده نیست. بازار خودرو امروز بیش از آنکه به یک امضای سیاسی نیاز داشته باشد، به یک تحول دیگاه و رویکرد نیاز دارد؛ گذار از تفکر خریدار بودن به تفکر توسعه‌گر بودن. با این دیدگاه به آینده این توافق در صورت ثبات می تواند امیدوار بود. در غیر این صورت این توافق شاید در بهترین حالت مانع از شکل گیری موج جدید افزایش قیمت ها شود.

 

 

 

تازه ترین خبرها(روزنامه، سیاست و جامعه، حوادث، اقتصادی، ورزشی، دانشگاه و...)

سایر خبرهای داغ

    ----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------

    ----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------