از دست غولپیکر هایدی کلوم تا جابهجایی نقشهای مارول؛ هالووین چهرهها
- مجموعه: اخبار فرهنگی و هنری
- تاریخ انتشار : یکشنبه, ۱۰ آبان ۱۴۰۵ ۱۵:۳۶
هایدی کلوم در بیستوپنجمین مهمانی سالانه هالووین خود به شکل یک دست غولپیکر ظاهر شد؛ در کنار او، چهرههای سینما و موسیقی با بازآفرینی شخصیتهای فیلم، عروسکها و حتی ظاهر اعضای خانوادهشان به استقبال این مناسبت رفتند.
خبرآنلاین و روزیاتو در گزارشهایی از پوشش چهرهها در هالووین ۲۰۲۶، مجموعهای از طراحیهای پرجزئیات و ارجاعهای سینمایی را معرفی کردهاند. از گریم چندساعته و ساخت پروتز تا بازسازی یک عکس قدیمی مجله یا جابهجایی نقش دو بازیگر، ایدههای امسال شکلهای متفاوتی از اجرای یک شخصیت را نشان میدهند.
هایدی کلوم؛ تبدیل دست چپ به یک لباس کامل

هایدی کلوم، مدل و مجری ۵۳ساله آلمانی، برای بیستوپنجمین مهمانی سالانه خود در نیویورک، طرح دست چپش را به یک لباس تمامقد تبدیل کرد. ناخنهای قرمز، رگها، حلقه ازدواج و حتی نام «تام» روی انگشت، از جزئیاتی بودند که دست غولپیکر را شبیه دست واقعی او میکردند.
بخشهایی از طراحی، استخوان و تاندون را به صورت پروتزی نمایش میداد. ساخت این مجموعه ماهها زمان برده و آمادهشدن نهایی و گریم آن حدود پنج تا شش ساعت طول کشیده است. اثر نهایی فقط یک پوشش ساده نبود؛ حرکت و ظاهر بدن درون مجموعهای از اجزای مصنوعی پنهان میشد.
کلوم سال قبل در نقش مدوسا ظاهر شده بود و تام کاولیتز، همسرش، لباس سرباز یونانیِ تبدیلشده به سنگ را پوشیده بود. برای اجرای مدوسا، گروهی ۱۵نفره از هنرمندان همکاری کرده بودند. او در گفتوگو با ورایتی، زیبایی این تجربه را در کار هنرمندانی دانسته بود که چنین لحظههایی را برای آدمهای واقعی میسازند؛ آثاری که برای یک شب آماده میشوند و سپس پاک میشوند. پوشش سر مدوسا از مارهای پیچوتابخوران تشکیل شده بود و دمی بلند داشت؛ جزئیاتی برگرفته از همان موجود اسطورهای یونان باستان که نگاهش آدمها را به سنگ تبدیل میکند.




هایدی کلوم
ایتی، فیونا از شرک، جسیکا ربیت، گرگینه ویدئوی «تریلر»، طاووس، کرم و پروانه از دیگر شخصیتها و شکلهایی هستند که او در سالهای گذشته امتحان کرده است. این سابقه، مهمانی سالانه او را به محلی برای انتظار طراحی تازه تبدیل کرده است.
کلوم در سال ۲۰۲۶ همچنین در فصل بیستودوم «پروژه مد» حضور دارد؛ برنامهای که نینا گارسیا و لا روچ از چهرههای داوری آن هستند. او از آغاز برنامه در سال ۲۰۰۴ در شبکه براوو، ۱۶ فصل مجری بود، در ۲۰۱۸ کنار رفت و سال گذشته بازگشت. همکاری دیگرش با تیم گان، «میکینگ د کات»، از ۲۰۲۰ در پرایم ویدئو شروع شد و سه فصل ادامه یافت. محور رقابت در «پروژه رانوی» طراحی مد است و کلوم علاوه بر اجرا، در داوری نیز مشارکت داشته است.
شخصیتهای ترسناک و فیلمهای خاطرهانگیز
جنل مونی برای برنامه «وانداوین» در لسآنجلس، شخصیت موجود دریایی «The Amazing Phishboy» را با گریم و اجزای مصنوعی اجرا کرد. ظاهر تبلیغاتی دیگری از او با نام «Piper the Party Starter» نیز منتشر شد: چهره سبز، آرایش صورتی چشم و کلاه بلند، این شخصیت را از موجود دریایی متمایز میکرد.




تایگا دو انتخاب متفاوت داشت. یکی از آنها موجود مریخی فیلم «حمله مریخیها!» ساخته تیم برتون در سال ۱۹۹۶ بود؛ دیگری کنت اورلوک در «نوسفراتو»ی ۲۰۲۴، با ارجاع به نقش بیل اسکارشگورد. هر دو انتخاب به جای لباس معمولی، بر تغییر چهره و شکل بدن تکیه داشتند.



نورث وست سراغ ادوارد دستقیچی رفت؛ شخصیت فیلم ۱۹۹۰ تیم برتون که جانی دپ آن را بازی کرده بود. در سوی دیگر، الیزابت گیلیز با بازآفرینی «لوک» از فیلم دیزنی «هالووینتاون» محصول ۱۹۹۸، یکی دیگر از چهرههای خاطرهانگیز سینمای فانتزی را انتخاب کرد. نورث که دختر کانیه وست و کیم کارداشیان است، با موهای آشفته، چهره رنگپریده و دستهای قیچیشکل این شباهت را ساخته بود. گیلیز نیز از بازیگران سریال «دایناستی» است.


جردین وودز و کارل آنتونی تاونز نیز به وایتواکرهای «بازی تاجوتخت» تبدیل شدند. رنگ چهره و جزئیات گریم، عنصر اصلی شباهت آنها به این موجودات بود. جوردن چایلس، ژیمناست آمریکایی، شخصیت کلاودین ولف از مجموعه «مانستر های» را با حالوهوایی متفاوت بازسازی کرد. چشمهای آبی یخی از جزئیات پوشش مشترک وودز و این بسکتبالیست بود. کلاودین نیز در مجموعه اصلی، گرگینهای علاقهمند به مد و لباس است.




جابهجایی نقشها در جهان مارول
رابرت داونی جونیور و پدرو پاسکال ایدهشان را بر جابهجایی نقشهای مارولی بنا کردند. ارجاع این شوخی به رید ریچاردز یا مستر فنتستیک و دکتر دووم بود؛ یعنی دو شخصیتی که نام این بازیگران با آنها پیوند خورده است. در اجرای آنها، داونی جونیور لباس رید ریچاردز از چهار شگفتانگیز را پوشید و پاسکال به شکل دکتر دووم درآمد؛ ارجاعی به «Avengers: Doomsday».
این انتخاب، برخلاف پوششهایی که فقط یک شخصیت شناختهشده را تقلید میکنند، از آشنایی مخاطب با بازیگران و نقشهای تازه آنها استفاده میکرد. ویدئوی این بخش، جابهجایی را به شکل یک شوخی مشترک میان دو بازیگر نمایش میدهد.
از مایکل و جنت جکسون تا عکس قدیمی ووگ
ککه پالمر به همراه پسر سهسالهاش لئودیس، پوشش مایکل و جنت جکسون در ویدئوی «Scream» سال ۱۹۹۵ را بازسازی کرد. استفاده از دو نفر برای اجرای این ایده، شباهت به تصویر مشترک خواهر و برادر جکسون را کامل میکرد.


کری واشنگتن با عنوان «کری فوندا» به پوشش ورزشی و ویدئوهای ایروبیک جین فوندا در دهه ۱۹۸۰ ادای احترام کرد. اولاندریا کارتن از «لاو آیلند آمریکا» نیز عکس «Seeing Spots» نائومی کمبل در ووگ سال ۱۹۹۰ را مبنا قرار داد؛ لباس خالخالی، سگهای دالماسی و خودروی روباز، عناصر اصلی این بازآفرینی بودند.




برندی با ظاهر باربی حاضر شد. او در توضیح این انتخاب، به ادعای خود درباره نخستین زن سیاهپوستی اشاره کرد که عروسک باربی با چهرهاش ساخته شده بود. این بخش از توضیح، گفته خود او درباره پیوند شخصیاش با عروسک است.


شان بنکهد نیز به دو نقش ادی مورفی در «خونآشام در بروکلین» و «بومرنگ» رجوع کرد. مایک گایو در دو ظاهر جداگانه، مارتین لوتر کینگ جونیور و ریک جیمز را انتخاب کرد؛ دو چهرهای که به دو فضای کاملاً متفاوت از تاریخ و موسیقی آمریکا تعلق دارند.

شوخی خانوادگی و پوششهای گروهی
کیم کارداشیان برای یکی از پوششهای خود، ظاهر دختر ۱۳سالهاش نورث وست را تقلید کرد؛ موهای آبی و پیرسینگها از نشانههای این بازسازی بودند. این بار سوژه لباس، شخصیت یک فیلم یا یک چهره تاریخی نبود، بلکه ظاهر یکی از اعضای همان خانواده بود. موهای بلند آبی و پیرسینگهای متعدد، همان نشانههایی بودند که این تقلید خانوادگی را برای مخاطبان قابل تشخیص میکردند.


آشر و خانوادهاش با شخصیتهای «داستان اسباببازی» پوشش گروهی ساختند. اجرای خانوادگی این ایده، چند شخصیت آشنای یک مجموعه را در کنار هم قرار میداد و به جای یک گریم تکنفره، تصویری جمعی میساخت. او تصاویر همسر و فرزندانش را در اینستاگرام منتشر کرد و از طرف خانواده ریموند، هالووین را تبریک گفت.


جان لجند و کریسی تیگن نیز به ماجرای دژون لاو و کایل شنهن، مربی تیم سانفرانسیسکو فورتیناینرز، اشاره کردند؛ ایدهای با ارجاع به ماجرای فردی که خود را عضو تیم معرفی کرده بود. در این نمونه، شناخت خبر ورزشی و حاشیه مربوط به آن، بخشی از معنای لباس را شکل میداد.
در مجموعه این انتخابها، هم پوششهای مبتنی بر گریم و ساخت چندماهه دیده میشود و هم ایدههایی که با ارجاع مشترک به سینما، موسیقی یا یک اتفاق روز معنا پیدا میکنند. تصاویر و ویدئوهای همراه، جزئیات همین اجراهای متفاوت را نشان میدهند.










