خوشحالی دیگران بر انتخاب غذا تأثیر میگذارد؛ کشف رفتاری شگفتانگیز در اورانگوتانها
- مجموعه: اخبار گوناگون

گاهی انتخاب غذا هم از حالوهوای اطرافیان تأثیر میگیرد. پژوهشی تازه نشان میدهد اورانگوتانها پس از شنیدن صدای خنده و بازی همنوعانشان، بیشتر سراغ غذایی میروند که پیشتر با آن صدا همراه شده است. این یافته نشان میدهد وضعیت عاطفی هنگام یادگیری ممکن است بر ارزشگذاری پاداشها اثر بگذارد.
بهگزارش گاردین، پژوهشگران در مطالعهای تازه، رفتار شش اورانگوتان را در دو مؤسسه جانورشناسی بررسی کردند تا دریابند احساسات مثبت چه تأثیری بر یادگیری و تصمیمگیری این نخستیها میگذارند. اریکا کارتمیل، استاد انسانشناسی و علوم شناختی دانشگاه ایندیانا و نویسنده ارشد پژوهش، میگوید این آزمایش بخشی از پروژهای گستردهتر درباره تجربه شادی در حیوانات و نقش احتمالی احساسات در فرایندهای شناختی و یادگیری است.
کارتمیل توضیح میدهد: «یکی از انگیزههای اصلی ما، گسترش پژوهشهای انسانی است که نشان میدهند احساسات تأثیر مهمی بر تفکر منطقی دارند. این دو از یکدیگر جدا نیستند، بلکه واقعاً بر هم اثر میگذارند. میخواستیم این موضوع را در حیوانات هم بررسی کنیم؛ در این مورد، اورانگوتانها سنجیده شدند.»
پژوهشگران ابتدا به اورانگوتانها آموزش دادند که برای یافتن خوراکی، کاسهها را جستوجو کنند. سپس دو کاسه پیش روی هر حیوان قرار دادند؛ یکی حاوی خوراکیای بود که زیر موادی بیضرر مانند خزه یا خاکاره پنهان شده بود و دیگری با مادهای متفاوت پوشانده شده بود، اما خوراکی نداشت.درست پیش از ارائه کاسهها، پژوهشگران صدایی ضبطشده پخش میکردند. این صدا یا شامل بازی و خنده اورانگوتانهای دیگر بود یا صداهای محیطی مانند وزش باد. نوع صدای پخششده به مادهای بستگی داشت که آن روز برای پوشش دادن خوراکی استفاده میشد.
در روز پنجم، هر دو کاسه حاوی خوراکی بودند، اما هرکدام با یکی از دو ماده پوشانده شده بودند. پژوهشگران از اورانگوتانها خواستند یکی از کاسهها را انتخاب کنند. نتایج چندین نوبت آزمایش نشان داد که اورانگوتانها در مجموع بیشتر کاسهای را انتخاب میکردند که مادهی پوشاننده آن با صدای خنده همراه شده بود. چهار حیوان از مجموع شش اورانگوتان نیز ترجیح مشخصی برای این گزینه نشان دادند.
کارتمیل احتمال میدهد این ترجیح به وضعیت عاطفی حیوانات هنگام یادگیری مربوط باشد. به گفتهی او، شنیدن صدای خنده ممکن است باعث شده باشد اورانگوتانها هنگام یادگیری ارتباط میان ماده پوشاننده و غذا، وضعیت عاطفی مثبتتری داشته باشند. بااینحال، نتایج بهتنهایی سازوکار دقیق این ترجیح را مشخص نمیکنند.
آدریانو لامیرا، نخستیشناس و روانشناس تکاملی دانشگاه وارویک که در پژوهش مشارکت نداشته است، یافتهها را جالب توصیف میکند. او با اشاره به رفتار اورانگوتانها میگوید: «آنها عملاً با شنیدن صدای خوشگذرانی دیگران، سفارش غذایشان را ثبت کردند: لطفاً همان چیزی را برای من بیاورید که آنها میخورند!»/زومیت










