خدمات پزشکی سلامت و درمان,بیمارستان ها و مراکز درمانیX


دفیبریلاتور چیست و چگونه کار می کند؟



انواع دستگاه دفیبریلاتور, شوک دفیبریلاتور

دفیبریلاتور چیست؟

 

همه چیز درباره دفیبریلاتور

دستگاهی الکتریکی که با شوک‌های الکتریکی خفیف، فیبریلاسیون بطنی یا دهلیزی را بی اثر می‌کند دفیبریلاتور یا تارلرزه‌بَر نام دارد. 

دفیبریلاتور چیست؟

دستگاه قلب و عروق، دفیبریلاتور قابل کاشت (ICD) دستگاه کوچکی است که با باتری کار می کند و در قفسه سینه شما قرار دارد تا ریتم قلب شما را کنترل کرده و ضربان های قلب نامنظم را تشخیص دهد. دفیبریلاتور می تواند از طریق یک یا چند سیم متصل به قلب شما شوک های الکتریکی ایجاد کند تا ریتم غیر طبیعی قلب را برطرف کند.

 

اگر ضربان قلب سریع (تاکی کاردیای بطنی) یا ضربان قلب بی نظم دارید که قلب شما را از تأمین خون کافی به بقیه بدن (فیبریلاسیون بطنی) باز می دارد ، ممکن است به ICD نیاز داشته باشید. بطن ها قسمت پایینی قلب شما هستند.

 

دفیبریلاتور ضربان های غیر طبیعی قلب (آریتمی) را تشخیص و متوقف می کند. این دستگاه به طور مداوم ضربان قلب شما را کنترل کرده و پالس های الکتریکی را برای بازگرداندن ریتم طبیعی قلب در صورت لزوم تحویل می دهد. ICD با ضربان ساز ضربان قلب متفاوت است،دستگاه قابل کاشت دیگری که برای کمک به کنترل ریتم های غیر طبیعی قلب استفاده می شود.

 

انواع دستگاه دفیبریلاتور, شوک دفیبریلاتور

دفیبریلاتور کاشتنی قلب 

 

چرا دفیبریلاتور انجام می شود؟

شما احتمالاً نمایش های تلویزیونی را دیده اید که در آن کارمندان بیمارستان با دستگاههای برقی ، یک فرد بیهوش را از ایست قلبی "شوک" می دهند. دفیبریلاتور همین کار را تنها در داخل و به طور خودکار زمانی که آن را ریتم غیر طبیعی قلب تشخیص می دهد انجام می دهد.

 

دفیبریلاتور با جراحی در زیر پوست شما قرار می گیرد ، معمولاً در زیر استخوان سمت چپ شما قرار دارد. یک یا چند سیم عایق بندی شده (انعطاف پذیر) از دفیبریلاتور از طریق رگهای شما به قلب شما منتقل می شود.

 

از آنجا که دفیبریلاتور به طور مداوم ریتم های غیر طبیعی قلب را کنترل می کند و بلافاصله سعی در اصلاح آنها دارد ، هنگامی که ضربان قلب شما متوقف می شود (ایست قلبی) ، حتی زمانی که از نزدیکترین بیمارستان فاصله دارید ، کمک می کند.

 

دفیبریلاتور چگونه کار می کند؟

هنگامی که ضربان قلب سریع دارید ، سیم های قلب شما به دستگاه سیگنال هایی را به دفیبریلاتور منتقل می کنند که پالس های الکتریکی را برای تنظیم ضربان قلب شما ارسال می کند. بسته به مشكل ضربان قلب ، دفیبریلاتور می تواند برای موارد زیر برنامه ریزی شود:

 

ردیابی کم انرژی: هنگامی که دفیبریلاتور به اختلالات خفیف در ضربان قلب شما پاسخ می دهد ، ممکن است هیچ احساسی نداشته باشید یا لرزش بدون درد در قفسه سینه خود کنید.

 

شوک با انرژی بالاتر: برای مشکلات جدی تر ریتم قلب ، دفیبریلاتور ممکن است شوک با انرژی بالاتر ایجاد کند. این شوک می تواند دردناک باشد ، احتمالاً به شما این احساس را می دهد که انگار به سینه شما لگد زده اند. درد معمولاً فقط یک ثانیه طول می کشد و پس از پایان شوک نباید ناراحتی ایجاد شود.

 

معمولاً فقط یک ضربه برای بازیابی ضربان قلب طبیعی لازم است. با این حال ، گاهی اوقات ، ممکن است در طی یک دوره 24 ساعته دو یا چند شوک داشته باشید.

 

داشتن سه شوک یا بیشتر در مدت زمان کوتاه به عنوان طوفان الکتریکی یا آریتمی شناخته می شود. اگر طوفان الکتریکی دارید ، باید به مراقبت های اضطراری بپردازید تا ببینید آیا دفیبریلاتور به درستی کار می کند یا مشکلی دارید که باعث می شود ضربان قلب غیر طبیعی باشد.

 

در صورت لزوم می توان دفیبریلاتور را تنظیم کرد تا تعداد و فرکانس ضربه را کاهش دهد. شما ممکن است به داروهای اضافی نیاز داشته باشید تا قلب شما به طور منظم ضربان قلب شما را بگیرد و احتمال طوفان دفیبریلاتور را کاهش دهد.

 

دفیبریلاتور همچنین می تواند فعالیت قلب و تغییرات ریتم را ضبط کند. این اطلاعات به پزشک کمک می کند تا مشکل ریتم قلب شما را ارزیابی کند و در صورت لزوم ، ICD را مجدداً برنامه ریزی کند.

 

دفیبریلاتور زیر جلدی (S-ICD) نوع جدیدتری از ICD است که در برخی از مراکز جراحی موجود است. S-ICD در زیر پوست در کنار قفسه سینه زیر بغل کاشته می شود. این ماده به یک الکترود متصل است که در امتداد استخوان سینه شما قرار دارد.

 

اگر نقص ساختاری در قلب خود داشته باشید که مانع از قرار دادن سیم به قلب از طریق رگ های خونی می شود ، یا دلایل دیگری برای این که بخواهید از استفاده از دفیبریلاتور سنتی  خودداری کنید ، ممکن است کاندید این دستگاه باشید. کاشت دفیبریلاتور زیر جلدی نسبت به دفیبریلاتور که به قلب می چسبد کمتر تهاجمی است اما اندازه دستگاه بزرگتر از ICD است.

 

انواع دستگاه دفیبریلاتور, شوک دفیبریلاتور

ICD زیر جلدی

 

چه کسی به دفیبریلاتور نیاز دارد؟

اگر تاکیکاردی بطنی پایدار داشته باشید ، از ایست قلبی جان سالم به در برده یا از آریتمی بطنی بیهوش شده اید، کاندیدای دفیبریلاتور هستید. شما همچنین ممکن است به دفیبریلاتور نیاز داشته اگر:

سابقه بیماری عروق کرونر و حمله قلبی که قلب شما را ضعیف کرده است.

 یک بیماری قلبی که شامل عضله غیر طبیعی قلب ، مانند بزرگ یا ضخیم شدن عضله قلب است.

 نقص قلبی ارثی که باعث می شود ضربان قلب شما غیرطبیعی باشد. این شامل سندرم QT طولانی است که حتی در جوانان بدون علائم و نشانه های مشکلات قلبی می تواند باعث فیبریلاسیون بطنی و مرگ شود.

 سایر موارد نادر که ممکن است بر ریتم قلب شما تأثیر بگذارد.

 

خطرات و عوارض جانبی دفیبریلاتور 

خطرات مرتبط با کاشت دفیبریلاتور غیر معمول است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• عفونت در محل کاشت

• واکنش آلرژیک به داروهای مورد استفاده در طی روش

• تورم ، خونریزی یا کبودی در جایی که دفیبریلاتور شما کاشته شده است.

• صدمه به رگ جایی که دفیبریلاتور منجر می شود.

• خونریزی در اطراف قلب شما ، که می تواند زندگی را تهدید کند.

• نشت خون از دریچه قلب در جایی که سرب دفیبریلاتور در آن قرار می گیرد.

• ریه سقوط کرده (پنوموتوراکس)

 

انواع دستگاه دفیبریلاتور, شوک دفیبریلاتور

خطرات دفیبریلاتور

 

آمادگی برای انجام دفیبریلاتور

برای تعیین اینکه آیا شما به دفیبریلاتور نیاز دارید ، پزشک ممکن است انواع آزمایشات تشخیصی را انجام دهد ، که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

الکتروکاردیوگرافی (نوار قلب): این آزمایش غیرتهاجمی از پد های حسگر با سیم های متصل شده (الکترودها) که روی بدن شما قرار گرفته اند برای اندازه گیری تکانه های الکتریکی قلب شما استفاده می کند. الگوی ضربان قلب شما نشانه هایی از نوع ضربان قلب نامنظم شما را ارائه می دهد.

 

اکوکاردیوگرافی: این آزمایش غیرتهاجمی از امواج صوتی بی ضرری استفاده می کند که به پزشک اجازه می دهد قلب شما را بدون ایجاد برش ببیند. در طی این روش ، یک ابزار کوچک به نام مبدل روی سینه شما قرار می گیرد تا امواج صوتی منعکس شده (پژواک) را از قلب شما جمع کند و آنها را به دستگاهی منتقل کند که با استفاده از الگوهای موج صدا تصاویر قلب تپنده شما را روی مانیتور ایجاد کند. این تصاویر چگونگی عملکرد قلب و اندازه و ضخامت عضله قلب شما را نشان می دهد.

 

مانیتور هولتر: مانیتور هولتر که به عنوان مانیتور الکتروکاردیوگرام سرپایی نیز شناخته می شود ، ریتم قلب شما را به مدت 24 ساعت ثبت می کند. سیم های حاصل از الکترودها روی سینه شما به دستگاه ضبط باتری منتقل می شود که در جیب شما یا کمربند حمل می شود.

 

در حالی که از مانیتور استفاده می کنید ، یک دفترچه یادداشت از فعالیت ها و علائم خود نگه دارید. پزشک شما دفترچه یادداشت را با ضبط های الکتریکی مقایسه می کند و سعی می کند علت علائم شما را بفهمد.

 

ضبط رویداد : ممکن است پزشک از شما بخواهد دستگاهی به اندازه پیجر بپوشید که فعالیت قلب شما را برای بیش از 24 ساعت ثبت کند. برخلاف یک مانیتور هولتر ، این دستگاه به طور مداوم کار نمی کند، هنگامی که احساس می کنید قلب شما به طور غیر عادی می تپد ، آن را روشن می کنید.

 

مطالعه الکتروفیزیولوژی (EPS): الکترودها از طریق رگهای خونی به قلب هدایت می شوند و برای آزمایش عملکرد سیستم الکتریکی قلب استفاده می شوند. این می تواند تشخیص دهد که شما دارای مشکلات ریتم قلب هستید یا ممکن است به آن دچار شوید.

 

غذا و داروها

قبل از جراحی احتمالاً باید حداقل هشت ساعت ناشتا بمانید. با پزشک خود در مورد هر دارویی که می خورید و اینکه آیا باید قبل از انجام روش کاشت دفیبریلاتور به مصرف آن ادامه دهید ، صحبت کنید.

 

در طول روش

معمولاً روش کاشت دفیبریلاتور را می توان با داروی بی حس کننده و داروی آرامبخش که باعث آرامش شما می شود اما به شما اجازه می دهد از محیط پیرامون خود آگاه باشید ، انجام دهید. در برخی موارد ، ممکن است از بیهوشی عمومی استفاده شود تا در این روش بیهوش شوید.

 

در حین جراحی ، یک یا چند سیم عایق بندی شده (انعطاف پذیر) به رگهای نزدیک استخوان ترقوه شما وارد می شوند و با کمک تصاویر اشعه ایکس به قلب شما هدایت می شوند. انتهای سربها به قلب شما محکم می شوند ، در حالی که انتهای دیگر به ژنراتور متصل می شوند ، که معمولاً زیر پوست زیر استخوان ترقوه شما کاشته می شود. این روش معمولاً چند ساعت طول می کشد.

 

هنگامی که دفیبریلاتور در جای خود قرار گرفت ، پزشک آن را آزمایش کرده و برای مشکل ریتم قلب شما برنامه ریزی می کند. آزمایش دفیبریلاتور ممکن است نیاز به سرعت بخشیدن به قلب و سپس شوک دادن به ریتم طبیعی داشته باشد.

 

بعد از عمل

با اتمام بیهوشی ، معمولاً در روز جراحی مرخص می شوید. شما باید برای رفتن به خانه از کسی کمک بگیرید زیرا بلافاصله نمی توانید رانندگی کنید.

از آنجا که برخی از دفیبریلاتورها دارای لیدهایی هستند که از طریق رگهای داخل قلب قرار گرفته اند ، باید از حرکات ناگهانی که بازوی چپ شما را از ارتفاع شانه بالا می برد به مدت دو تا سه هفته خودداری کنید.

اگر دفیبریلاتور زیر جلدی قراد داده اید ، هیچ هدایتی از طریق رگها ایجاد نمی شود ، بنابراین رانندگی یا بلند کردن بازو از بالای شانه شما محدودیتی ندارد.

 

درمان درد پس از عمل

بعد از جراحی ، ممکن است در ناحیه برش مقداری درد داشته باشید ، که ممکن است برای چند روز یا چند هفته متورم و حساس باشد. ممکن است پزشک داروی ضد درد را برای شما تجویز کند.

 

با کم شدن درد ، می توانید از داروهای مسکن بدون نسخه ، مانند استامینوفن استفاده کنید. آسپرین و ایبوپروفن توصیه نمی شود زیرا ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد.

تا زمانی که پزشک به شما دستور نداده است، از داروهای ضد درد حاوی آسپرین استفاده نکنید زیرا می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.

 

گردآوری:بخش سلامت بیتوته 

 

 
مطالب پیشنهادی,وبگردی

    ----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------

    

    ----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------