پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس: بیابان سفید برزیل با دریاچه‌های فیروزه‌ای شگفت‌انگیز

مجموعه: مکانهای تفریحی جهان

پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس

لنسوئیس مارانهنسیس برزیل؛ بهشتی زمینی که شبیه هیچ جای دنیا نیست!

لنسوئیس مارانهنسیس برزیل

پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس 

پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس (Lençóis Maranhenses National Park)، یکی از شگفت‌انگیزترین مناظر طبیعی جهان، در ایالت مارانهاو (Maranhão) برزیل واقع شده است. این پارک با تپه‌های شنی سفید وسیع که شبیه به ملافه‌های پهن‌شده (lençóis به معنای ملافه در پرتغالی) هستند و دریاچه‌های فصلی آبی‌رنگ که در میان آن‌ها تشکیل می‌شوند، شهرت جهانی دارد. این منظره منحصربه‌فرد، ترکیبی از بیابان و آب، بازدیدکنندگان را به دنیایی خیالی می‌برد که انگار از صفحات یک کتاب علمی-تخیلی بیرون آمده است. پارک در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد و در سال ۲۰۲۴ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. با مساحتی حدود ۱۵۵ هزار هکتار، این پارک نه تنها یک مقصد گردشگری محبوب است، بلکه نقش مهمی در حفاظت از تنوع زیستی و ویژگی‌های زمین‌شناختی دارد.

تاریخچه پارک

پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس در ۲ ژوئن ۱۹۸۱ به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده تأسیس شد تا از اکوسیستم منحصربه‌فرد آن در برابر فعالیت‌های انسانی مانند کشاورزی و گردشگری غیرمسئولانه محافظت کند. نام پارک از واژه پرتغالی "lençóis" گرفته شده که به معنای ملافه است و به دلیل ظاهر سفید و موج‌دار تپه‌های شنی انتخاب شده است. این منطقه برای قرن‌ها توسط جوامع محلی بومی مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما کشف آن توسط جهان خارج در قرن بیستم رخ داد. در سال ۲۰۲۴، یونسکو این پارک را به دلیل ارزش‌های زیبایی‌شناختی، زمین‌شناختی و حفاظتی‌اش به فهرست میراث جهانی اضافه کرد. این ثبت نه تنها توجه جهانی را به آن جلب کرد، بلکه بودجه‌های حفاظتی بیشتری را برای آن فراهم آورد. پیش از تأسیس پارک، منطقه با چالش‌هایی مانند چرای بیش از حد و استخراج شن مواجه بود، اما اکنون اقدامات حفاظتی مؤثری در حال اجرا است.

تپه های شنی برزیل

جغرافیا و ویژگی‌های زمین‌شناختی

این پارک در شمال شرقی برزیل، در نزدیکی ساحل اقیانوس اطلس واقع شده و شامل ۷۰ کیلومتر خط ساحلی است. بخش داخلی پارک عمدتاً از تپه‌های شنی متحرک تشکیل شده که ارتفاع برخی از آن‌ها به ۴۰ متر می‌رسد. این تپه‌ها در اثر بادهای شدید و باران‌های فصلی شکل گرفته‌اند. بارندگی سالانه حدود ۲۰۰۰ میلی‌متر است که بیشتر در فصل بارانی (ژانویه تا ژوئن) رخ می‌دهد و منجر به تشکیل هزاران دریاچه فصلی در میان تپه‌ها می‌شود. این دریاچه‌ها آبی شفاف دارند و برخی از آن‌ها مانند لاگوا آزول و لاگوا بونیتا شهرت خاصی دارند.

از نظر زمین‌شناختی، پارک در تقاطع سه بیوم (بیوم آمازون، ساحلی و نیمه‌خشک) قرار دارد که این موقعیت منحصربه‌فرد باعث ایجاد یک اکوسیستم شکننده اما زیبا شده است. شن‌های سفید عمدتاً از کوارتز تشکیل شده‌اند و حرکت آن‌ها توسط بادهای شمال شرقی کنترل می‌شود. این پارک نمونه‌ای برجسته از فرآیندهای ژئومورفولوژیکی است که یونسکو آن را به عنوان یک سایت جهانی به رسمیت شناخته.

حیات وحش و تنوع زیستی

علی‌رغم ظاهر بیابانی، پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس خانه گونه‌های متنوعی از حیات وحش است. دریاچه‌های فصلی زیستگاه ماهی‌هایی مانند گرگ ماهی و پیرانا می‌شوند که تخم‌هایشان توسط باد یا پرندگان به آنجا منتقل می‌شود. پرندگان مهاجر مانند فلامینگو و حواصیلدر فصل‌های مرطوب به اینجا می‌آیند. از گونه‌های پستانداران می‌توان به روباه، میمون و گوزن اشاره کرد، در حالی که خزندگان مانند لاک‌پشت‌های دریایی در ساحل تخم‌گذاری می‌کنند.

گیاهان پارک عمدتاً شامل گونه‌های مقاوم به خشکی مانند کاکتوس و درختچه‌های مانگرو در مناطق ساحلی است. این تنوع زیستی نقش مهمی در زنجیره غذایی منطقه دارد و پارک به عنوان یک سایت حفاظتی برای گونه‌های در معرض خطر عمل می‌کند. با این حال، تغییرات آب و هوایی و فعالیت‌های انسانی تهدیدهایی برای این اکوسیستم هستند.

دریاچه های لنسوئیس مارانهنسیس

فعالیت‌های گردشگری و بازدید

بازدید از پارک تجربه‌ای فراموش‌نشدنی است. بهترین زمان بازدید فصل بارانی (می تا سپتامبر) است، زمانی که دریاچه‌ها پرآب هستند. فعالیت‌های محبوب شامل پیاده‌روی روی تپه‌ها، شنا در دریاچه‌ها، تورهای چهارچرخ (ATV) و پرواز با هواپیمای کوچک برای دیدن منظره هوایی است. شهرهای نزدیک مانند باریرینهاس و سانتو آمارو دروازه‌های ورود به پارک هستند و تورهای هدایت‌شده ارائه می‌دهند.

حفاظت و چالش‌ها

پارک تحت مدیریت مؤسسه چیکو مندس(Chico Mendes) برای حفاظت از تنوع زیستی (ICMBio) است و اقدامات حفاظتی شامل محدودیت گردشگری، نظارت بر گونه‌ها و آموزش جوامع محلی است. چالش‌های اصلی شامل تغییرات آب و هوایی (که بارندگی را نامنظم می‌کند)، گردشگری بیش از حد و فعالیت‌های غیرقانونی مانند شکار است. یونسکو و دولت برزیل تلاش‌هایی برای حفظ ارزش‌های جهانی پارک انجام می‌دهند، اما نیاز به حمایت بین‌المللی وجود دارد.

سوالات متداول درباره پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس

1. پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس کجاست؟

این پارک در ایالت مارانهاو در شمال شرقی برزیل، در نزدیکی ساحل اقیانوس اطلس واقع شده و مساحتی حدود ۱۵۵ هزار هکتار دارد.

2. بهترین زمان بازدید از پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس کی است؟

بهترین زمان از خرداد تا شهریور (ژوئن تا سپتامبر) است، زمانی که دریاچه‌های فصلی پرآب هستند و منظره پارک در زیباترین حالت خود قرار دارد.

3. چگونه به پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس برسیم؟

ابتدا به فرودگاه سائو لوئیس (São Luís) پرواز کنید، سپس با اتوبوس یا انتقال خصوصی حدود ۴-۵ ساعت به شهر Barreirinhas یا Santo Amaro بروید که دروازه‌های اصلی ورود به پارک هستند.

4. آیا می‌توان در دریاچه‌های پارک شنا کرد؟

بله، دریاچه‌های آب شیرین پارک کاملاً ایمن و مناسب برای شنا هستند و یکی از جذاب‌ترین فعالیت‌های بازدیدکنندگان محسوب می‌شود.

5. چرا پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس منحصربه‌فرد است؟

این پارک ترکیبی نادر از تپه‌های شنی سفید وسیع و دریاچه‌های فصلی فیروزه‌ای است که منظره‌ای شبیه به بیابان اما با بارندگی زیاد ایجاد کرده و در سال ۲۰۲۴ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

نتیجه‌گیری

پارک ملی لنسوئیس مارانهنسیس نمادی از زیبایی طبیعت و اهمیت حفاظت است. این مکان نه تنها یک مقصد گردشگری است، بلکه یک آزمایشگاه طبیعی برای مطالعه تغییرات محیطی. بازدید از آن تجربه‌ای منحصربه‌فرد از ترکیب شن و آب ارائه می‌دهد که هر ساله هزاران نفر را جذب می‌کند. با حفظ این جواهر، می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که نسل‌های آینده نیز از شگفتی‌های آن لذت ببرند.

گرد آوری:بخش گردشگری بیتوته