ردپای خون در فسیل ۱۱۵ میلیون ساله دایناسور؛ چرا دانشمندان اختلاف نظر دارند؟

مجموعه: اخبار گوناگون

به گزارش شفقنا، بررسی استخوان پای عقب دایناسور کوچک گوشت‌خواری به نام آراتاسوروس، نشانه‌هایی از مواد مرتبط با خون و بافت پیوندی آشکار کرده است. این جانور حدود ۱۱۵ میلیون سال پیش در محدوده شمال‌شرق برزیل امروزی زندگی می‌کرد. پژوهشگران امیدوارند یافته‌ها، در صورت تأیید، به شناخت زیست‌شناسی و سوخت‌وساز دایناسورها کمک کنند.

چه چیزی در استخوان‌ها پیدا شده است؟

تصاویر میکروسکوپ الکترونی، ساختارهای گرد و کوچکی را در کانال‌های محل عبور رگ‌های خونی قدیمی نشان دادند. شباهت این ساختارها به گلبول قرمز، یکی از موضوعات اصلی بررسی است. آزمایش شیمیایی نیز وجود هِم را نشان داد؛ ترکیبی آلی که هموگلوبین به کمک آن اکسیژن را جابه‌جا می‌کند. آثاری از اسیدهای آمینه سازنده کلاژن نیز شناسایی شد؛ پروتئینی که در بافت‌های پیوندی اهمیت دارد.

فسیل‌ها سال ۲۰۰۸ در معدنی کشف شدند و در موزه ملی برزیل نگهداری می‌شوند. کلیتی گریس، سرپرست تیم از دانشگاه کرتین استرالیا، احتمال داده است ماده معدنی هاوسمانیت، ساختارهای خونی را پیش از فسیل‌شدن تثبیت کرده و در حفظ آن‌ها نقش داشته باشد.

علت تردید درباره گلبول‌های قرمز

مری شوایتزر از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی، تفسیر گلبول قرمز بودن ساختارها را قطعی نمی‌داند. او توضیح داده که گلبول‌های قرمز دایناسورها باید برجستگی هسته‌ای و ظاهر گنبدی از دو طرف داشته باشند، در حالی که نمونه‌های مشاهده‌شده فرورفته‌اند.

با وجود این اختلاف، شوایتزر یافتن هِم و اسیدهای آمینه کلاژن را مهم می‌داند؛ نشانه‌ای از اینکه فسیل‌های دارای شرایط حفاظتی استثنایی می‌توانند اطلاعات زیستی بیشتری نگه دارند.

نتایج در نشریه آکادمی ملی علوم آمریکا منتشر شده است. هدف پژوهش، سنجش میزان اطلاعات مولکولی باقی‌مانده در فسیل‌های بسیار قدیمی است و یافته‌ها به معنای به‌دست‌آوردن دی‌ان‌ای یا پروتئین سالم دایناسور نیستند.