بیاحترامی شاخ و دم ندارد؛ «چه چیزی را توجیه میکنید آقای قلعهنویی»!
- مجموعه: اخبار ورزشی و نتایج مسابقات
- تاریخ انتشار : جمعه, ۲۲ آبان ۱۴۰۵ ۲۲:۵۶

در یادداشت فوتبال ۳۶۰، تصمیم فدراسیون فوتبال ایران برای ادامه سفر به بصره پس از منتفی شدن پرواز مستقیم نقد شده است. عراق ابتدا ایران را برای تورنمنت چهارجانبه فیفادی آبان دعوت کرده بود. برنامه بعداً تغییر کرد و ایران قرار شد در نخستین بازی به مصاف فلسطین برود و سپس با میزبان دیدار کند. هر دو مسابقه تدارکاتیاند و در بصره برنامهریزی شدهاند.
چرا مسیر سفر تیم ملی تغییر کرد؟
طبق روایت یادداشت، طرف عراقی در آستانه سفر اجازه فرود هواپیمای ایرانی در بصره را صادر نکرد و به محدودیتهایی اشاره کرد که دولت دونالد ترامپ برای پروازهای ایرانی وضع کرده بود. مسئولان اعزام، پرواز به آبادان و ادامه مسیر با اتوبوس را برگزیدند. نویسنده این تصمیم را از منظر جایگاه تیم ملی نقد کرده و پرسیده است که ارزش فنی دو دیدار تدارکاتی با تیمهایی که در رتبهبندی پایینترند، چه اندازه بوده که فدراسیون مسیر دیگری برای سفر در نظر گرفته است. یادداشت همچنین به سکوت احمد دنیامالی، وزیر ورزش، و نحوه دفاع برخی همراهان تیم از تصمیم سفر پرداخته است.
توضیح قلعهنویی و پرسشهای بیپاسخ
امیر قلعهنویی در نشست خبری عراق گفت برنامه نخست پرواز تهران به بصره بود و اعضای تیم پس از اطلاع از تغییر آن، احتمال دادهاند مسئله به امنیت پرواز مربوط باشد. او گفت دلیل سیاسی برایشان روشن نبوده و اگر به این نتیجه میرسیدند، به بصره نمیرفتند. سرمربی تیم ملی همچنین از استقبال مردم و مسئولان بصره تشکر کرد و حفظ عزت ایران و مردم را اولویت دانست. یادداشت در واکنش به این توضیح به دشواریهای سفر هوایی باشگاههای ایران به کشورهای همسایه برای مسابقات لیگ نخبگان آسیا در ماههای اخیر اشاره میکند. پرسش دیگر نویسنده این است که اگر امنیت علت منتفی شدن پرواز بود، چه ارزیابیای درباره ادامه مسیر زمینی به همان مقصد صورت گرفت. نقد پایانی متوجه نحوه پاسخگویی مسئولان ورزش و فدراسیون درباره حفظ جایگاه تیم ملی است.
اختلاف بر سر ارزش سفر و مسئولیت تصمیم
در این یادداشت، دعوت رسمی عراق بخش مهمی از بحث است. نویسنده یادآوری میکند که سفر از یک برنامه چهارجانبه شروع شد و پس از تغییر برنامه، تیم ملی برای دو مسابقه دوستانه به همان مقصد رفت. به نظر او، وقتی میزبان از تیمی برای مسابقه دعوت میکند، نحوه فراهم کردن امکان سفر هم در ارزیابی میزبانی اهمیت دارد. او از این زاویه میپرسد که چرا محدودیت فرود در آستانه حرکت اعلام شد و فدراسیون ایران پس از دریافت آن خبر، ادامه سفر را در اولویت گذاشت.
نویسنده همچنین میان استقبال محلی در بصره و تصمیم درباره اجازه فرود تفاوت میگذارد. قلعهنویی از مردم و مسئولان بصره بابت استقبال تشکر کرد. یادداشت در عین ثبت این تشکر، پرسش را متوجه تصمیم اعزام و نحوه توضیح آن میداند. از نگاه نویسنده، اعلام دلیل تغییر پرواز و توضیح اینکه چه کسانی گزینه آبادان را بررسی و تصویب کردهاند، برای ارزیابی تصمیم اهمیت بیشتری دارد. او انتظار دارد مقامهای مسئول ورزش و فدراسیون درباره این بخش پاسخ بدهند.
یکی از محورهای نقد به ارزش مسابقههای تدارکاتی مربوط است. نویسنده با اشاره به رتبه پایینتر حریفان، میپرسد این دو دیدار از نظر برنامه آمادهسازی چه جایگاهی داشتند و آیا ارزش ورزشی آنها تصمیم به ادامه سفر را توضیح میدهد. او همچنین میگوید مشکلات قبلی باشگاههای ایرانی برای سفر هوایی به کشورهای منطقه زمینهای بوده که کادر و مدیران تیم ملی میتوانستند هنگام ارزیابی خبر لغو پرواز در نظر بگیرند.
در روایت سرمربی، تیم ملی ابتدا احتمال داده بود مشکل پرواز جنبه امنیتی داشته باشد و از وجود علت سیاسی اطمینان نداشت. یادداشت این روایت را از دو جهت به پرسش میگیرد: سابقه محدودیتهای پرواز در ماههای گذشته و اینکه با وجود برداشت اولیه درباره امنیت، تیم از مسیر زمینی به همان مقصد رفت. موضوعی که نویسنده مطرح میکند مسئولیت تصمیم در لحظه تغییر برنامه است. او استدلال میکند فدراسیون و مسئولان اعزام باید روشن کنند چه اطلاعاتی در اختیار داشتند و با چه ملاحظاتی ادامه سفر را پذیرفتند.










