به معاويه افشاي چهره معاويه

به معاويه افشاي چهره معاويه چه خواهي کرد، آنگاه که جامه‏هاي رنگين تو کنار رود؟ که به زيباييهاي دنيا زينت‏شده بود، دنيا تو را با خوشيهاي خود فريب داده، و به دعوت آن پاسخ داده‏اي، فرمانت داد و اطاعت کردي، همانا به زودي تو را وارد ميدان خطرناکي مي‏کند که هيچ سپر نگهدارنده‏اي نجاتت نمي‏دهد. اي معاويه از اين کار دست بکش، و آماده حساب باش، و آماده حوادثي باش که به سراغ تو مي‏آيد، به گمراهان فرومايه، گوش مسپار، اگر چنين نکني به تو اعلام مي‏دارم که در غفلت‏زدگي قرار گرفته‏اي، همانا تو نازپرورده‏اي مي‏باشي که شيطان بر تو حکومت مي‏کند، و با تو به آرزوهايش مي‏رسد، و چون روح و خون در سراسر وجودت جريان دارد. معاويه! از چه زماني شما زمامداران امت و فرماندهان ملت بوديد؟ نه سابقه درخشاني در دين، و نه شرافت والايي در خانواده داريد، پناه بخدا مي‏برم از گرفتار شدن به دشمني‏هاي ريشه‏دار، تو را مي‏ترسانم از ينکه به دنبال آرزوها تلاش کني، و آشکار و نهانت يکسان نباشد. پاسخ به تهديد نظامي معاويه! مرا به جنگ خوانده‏اي، اگر راست مي‏گويي مردم را بگذار و به جنگ من بيا، و دو لشکر را از کشتار بازدار، تا بداني پرده تاريک بر دل کدام يک از ما کشيده، و ديده چه کس پوشيده است؟ من ابوالحسن، کشنده جد و دايي و برادر تو در روز نبرد بدر، مي‏باشم که سر آنان را شکافتم، همان شمشير با من است، و با همان قلب با دشمنام ملاقات مي‏کنم، نه بدعتي در دين گذاشته، و نه پيامبر جديدي برگزيده‏ام، من بر همان راه راست الهي قرار دارم که شما با اختيار رها کرده، و با اکراه پذيرفته بوديد. پاسخ به خونخواهي دروغين معاويه خيال کردي به خونخواهي عثمان آمده‏اي؟ در حالي که مي‏داني خون او به دست چه کساني ريخته‏شده، اگر راست مي‏گويي از آنها مطالبه کن، همانا من تو را در جنگ مي‏نگرم که چونان شتران زير بار سنگين مانده، فرياد و ناله سرمي‏دهي، و مي‏بينم که لشکريانت با بي‏صبري از ضربات پياپي شمشيرها، و بلاهاي سخت، و بر خاک افتادن مداوم تنها، مرا به کتاب خدا مي‏خوانند در حالي که لشکريان تو، کافرند و در انکار، از بيعت کنندگانند و پيمان‏شکن.

( وَ مِنْ کِتابٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ ) إِلَيْهِ أَيْضاً: وَ کَيْفَ أَنْتَ صانِعٌ إِذا تَکَشَّفَتْ عَنْکَ ‏جَلابِيبُ‏ ما أَنْتَ فِيهِ مِنْ دُنْيا قَدْ ‏تَبَهَّجَتْ‏ بِزِينَتِها، وَ خَدَعَتْ بِلَذَّتِها، دَعَتْکَ فَأَجَبْتَها، وَ قادَتْکَ فَأَتْبَعْتَها، وَ أَمَرَتْکَ فَأَطَعْتَها. وَ إِنَّهُ يُوشِکُ أَنْ يَقِفَکَ واقِفٌ عَلى ما لا يُنْجِيکَ مِنْهُ ‏مُنْجٍ‏. ‏فَاقْعَسْ‏ عَنْ هذَا الْأَمْرِ، وَ خُذْ ‏أُهْبَةَ الْحِسابِ، وَ شَمِّرْ لِما ‏قَدْ نَزَلَ بِکَ، وَ لا تُمَکِّنُ ‏الْغُواةَ مِنْ سَمْعِکَ، وَ إِلَّا تَفْعَلْ أُعْلِمْکَ ما أَغْفَلْتَ مِنْ نَفْسِکَ، فَإِنَّکَ ‏مُتْرَفٌ‏ قَدْ أَخَذَ الشَّيْطانُ مِنْکَ مَأْخَذَهُ، وَ بَلَغَ فِيکَ أَمَلَهُ، وَ جَرى مِنْکَ مَجْرَى الرُّوحِ وَ الدَّمِ. ‏وَ ‏مَتى ‏کُنْتُمْ‏ ‏يا ‏‏مُعاوِيَةُ‏ ‏‏ساسَةَ‏ ‏الرَّعِيَّةِ، ‏وَ ‏وُلاةَ ‏أَمْرِ ‏الْأُمَّةِ، ‏بِغَيْرِ ‏قَدَمٍ‏ ‏سابِقٍ‏، ‏وَ ‏لا ‏شَرَفٍ‏ ‏‏باسِقٍ‏‏؟ ‏وَ ‏نَعُوذُ ‏بِاللَّهِ‏ ‏مِنْ‏ ‏لُزُومِ‏ ‏سَوابِقِ‏ ‏الشَّقاءِ! ‏وَ ‏أُحَذِّرُکَ‏ ‏أَنْ‏ ‏تَکُونَ‏ مُتَمادِياً فِى ‏غِرَّةِ ‏الْأُّمْنِيَّةِ، مُخْتَلِفَ الْعَلانِيَةِ وَ السَّرِيرَةِ. وَ قَدْ دَعَوْتَ إِلَى الْحَرْبِ فَدَعِ النَّاسَ جانِباً وَ اخرُجْ إِلَىَّ، وَ أَعْفِ الْفَرِيقَيْنِ مِنَ الْقِتالِ لِيُعْلَمَ أَيُّنَا ‏الْمَرِينُ‏ عَلى قَلْبِهِ وَ الْمُغَطّى عَلى بَصَرِهِ، فَأَنَا أَبُو حَسَنٍ قاتِلُ جِدِّکَ وَ خالِکَ وَ أَخِيکَ ‏شَدْخاً يَوْمَ بَدْرٍ، وَ ذلِکَ السَّيْفُ مَعِى، وَ بِذلِکَ الْقَلْبِ أَلْقى عَدُوِّى! مَا اسْتَبْدَلْتُ دِيناً، وَ لَا اسْتَحْدَثْتُ نَبِيّاً، وَ إِنِّى لَعَلَى ‏الْمِنْهاجِ‏ الَّذِى تَرَکْتُمُوهُ طائِعِينَ، وَ دَخَلْتُمْ فِيهِ مُکْرَهِينَ. وَ زَعَمْتَ أَنَّکَ جِئتَ ‏ثائِراً ‏‏بِعُثْمانَ‏‏، وَ لَقَدْ عَلِمْتَ حَيْثُ وَقَعَ دَمُ ‏عُثْمانَ‏ فَاطْلُبْهُ مِنْ هُناکَ إِنْ کُنْتَ طالِباً، فَکَأَنِّى قَدْ رَأَيْتُکَ تَضِجُّ مِنَ الْحَرْبِ إِذا عَضَّتْکَ ضَجِيجَ ‏الْجِمالِ‏ بِالْأَثْقالِ، وَ کَأَنِّى بِجَماعَتِکَ ‏تَدْعُونِى‏ -جَزَعاً مِنَ الضَّرْبِ الْمُتَتابِعِ، وَ الْقَضاءِ الْواقِعِ، وَ مَصارِعَ بَعْدَ مَصارِعَ- إِلى کِتابِ اللَّهِ وَ هِىَ کافِرَةٌ جاحِدَةٌ، أَوْ مُبايِعَةٌ ‏حائِدَةٌ.