نامه به عبدالله بن عباس انسان و مقدرات الهي

به عبدالله بن عباس انسان و مقدرات الهي پس از ياد خدا و درود! تو از اجل خود پيشي نخواهي گرفت، و آنچه که روزي تو نيست به تو نخواهد رسيد، و بدان که روزگار دو روز است، روزي به سود، و روزي به زيان تو مي‏باشد، و همانا دنيا خانه دگرگونيهاست، و آنچه که به سود تو است هر چند ناتوان باشي خود را به تو خواهد رساند، و آنچه که به زيان تو است هر چند توانا باشي دفع آن نخواهي کرد.

( وَ مِنْ کِتابٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ ) إِلى ‏عَبْدِاللَّه‏ ‏بْنِ‏ ‏الْعَبَّاسِ‏، رَحِمَهُ اللَّه: أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّکَ لَسْتَ بِسابِقٍ أَجَلَکَ، وَ لا مَرْزُوقٍ ما لَيْسَ لَکَ، وَ اعْلَمْ بِأَنَّ ‏الدَّهْرَ ‏يَوْمانِ‏: ‏يَوْمٌ‏ ‏لَکَ‏، ‏وَ ‏يَوْمٌ‏ ‏عَلَيْکَ‏، وَ أَنَّ الدُّنْيا دارُ ‏دُوَلٍ‏، فَما کانَ مِنْها لَکَ أَتاکَ عَلى ضَعْفِکَ، وَ ما کانَ مِنْها عَلَيْکَ لَمْ تَدْفَعْهُ بِقُوَّتِکَ.