علی مسعودی: من که نباید در مورد ماندن یا رفتن کی‌روش صحبت کنم/ اگر ۲ میلیون دلاری که کی‌روش دریافت می‌کند را صرف کشتی می‌کردند...



اخبار,اخبار فرهنگی وهنری,علی مسعودی

نویسنده طنزپرداز تلویزیون و سینما گفت: در همه این سال‌ها ۹۰ دقیقه هم برنامه ۹۰ را ندیدم.

 به گزارش خبرورزشی،  علی مسعودی، نویسنده طنزپرداز کشورمان، یکی از معدود چهره‌هایی است که  می‌گوید علاقه زیادی به فوتبال ندارد و کمتر این ورزش را دنبال می‌کند. این فیلمنامه‌نویس مشهدی که با اجرای استندآپ در برنامه خندوانه به اوج شهرت رسید عاشق ورزش‌های انفرادی است. مسعودی که متولد سال ۱۳۵۱ است می‌گوید مسئولان فرق زیادی بین فوتبال و ورزش‌های مدال‌آور مثل تکواندو و کشتی قائل می‌شوند و اگر مثلاً سرمایه‌گذاری بیشتری در این رشته‌ها انجام دهند موفقیت‌های بیشتری برای کشور به دست می‌آید.

* به چه ورزش‌هایی علاقه دارید و آن‌ها را دنبال می‌کنید؟
من اصولاً عاشق ورزش‌های انفرادی مثل کشتی، تکواندو، بوکس و... هستم و رشته‌های رزمی را هم دنبال می‌کنم. کلاً این ورزش‌ها برای شخص من بسیار جذاب است و از دیدن آن‌ها لذت می‌برم.

* فوتبال چطور؟
خیلی اهل فوتبال نیستم که بخواهم ساعت‌ها وقتم را بگذارم و فوتبال ببینم. البته قبلاً بیشتر پیگیری می‌کردم، ولی در حال حاضر آن‌طور که سایر مردم برای فوتبال وقت می‌گذارند برای من جالب نیست.

* قبلاً که بیشتر فوتبال نگاه می‌کردید طرفدار کدام تیم بودید؟
من کلاً از تیم ملی هلند خوشم می‌آمد. مخصوصاً آن دوره‌ای که فان‌باستن، گولیت و رایکارد در آن بازی می‌کردند فوق‌العاده بودند و هر وقت بازی‌های این تیم را نگاه می‌کردم لذت می‌بردم. ضمن اینکه بازی اریک کانتونا را هم می‌پسندیدم. به نظرم هم کاراکتر جذابی داشت و هم فوتبالیست بسیار خوبی بود.

* شما که طرفدار پر و پا قرص کشتی هستید دلایل ناکامی ایران در جام جهانی را در چه می‌دانید؟
هر وقت سرمایه‌گذاری خوبی در رده‌های پایه انجام شد، تیم‌های بزرگسال ما نتایج خوبی در میادین جهانی کسب کردند. مثلاً محمد بنا هر وقت سرمربی تیم ملی بوده به کار پایه‌ای بسیار اهمیت می‌داده و به نظرم حضور افراد دلسوزی مثل محمد بنا خیلی به کشتی کمک می‌کند. از اینکه بار دیگر بنا به کشتی برگشته خیلی خوشحالم و امیدوارم تیم ملی با او به دوران اوج بازگردد. من از شما می‌پرسم؛ قرارداد کی‌روش در سال چقدر است؟

* حدود ۲ میلیون دلار.
واقعاً؟ کی‌روش سالی ۲ میلیون دلار پول می‌گیرد؟ (با تعجب)

* بله، چیز عجیبی نیست برای یک مربی حرفه‌ای در سطح بین‌المللی. خصوصاً اینکه کی‌روش نتایج خوبی با تیم ملی گرفته و برای اولین بار در طول تاریخ تیم ملی ما برای دو بار پیاپی راهی جام جهانی شده است.
حرف شما قبول. من کاری به این چیز‌ها ندارم. ولی شما تصور کنید قرارداد یک سال کی‌روش را خرج کشتی می‌کردند چه اتفاقی می‌افتاد؟

* شما بفرمایید...
شک نکنید اگر ۲ میلیون دلاری که کی‌روش دریافت می‌کند را صرف کشتی می‌کردند، در همه اوزان طلای المپیک می‌گرفتیم. مسائل مالی تأثیر زیادی روی عملکرد یک ورزشکار دارد و اگر ورزشکاری به لحاظ مالی تأمین باشد، از نظر روحی و انگیزشی در سطح بالایی قرار می‌گیرد و بازدهی بیشتری دارد و می‌تواند برای کشور افتخارآفرینی کند.

* حالا که حرف از کی‌روش شد، عملکرد او را چطور ارزیابی می‌کنید؟
من به‌صورت تخصصی نمی‌توانم نظر بدهم، ولی همین که تیم ملی با او دو بار پیاپی به جام جهانی رفته و نتایج نسبتاً خوبی گرفته نشان می‌دهد کی‌روش مربی خوب و کاربلدی است. ولی کمی خودش را برای ما لوس می‌کند!

* به نظر شما کی‌روش بماند یا برود؟
من که نباید در مورد ماندن یا رفتن کی‌روش صحبت کنم. ولی آن‌طور که از دو و بر شنیدم حس می‌کنم خودش می‌خواهد برود و از حضور در ایران خسته شده است. ولی همچنان اعتقاد دارم فوتبال حق ورزش‌های دیگر را می‌خورد.

* چرا؟ هر ورزشی جای خودش را دارد، ولی خب در کل دنیا فوتبال پرطرفدارترین ورزش است و اهمیت بیشتری دارد.
حرف شما درست، ولی مثلاً در فوتبال اگر یک تیم ببازد یا اشتباه کند می‌گویند یازده نفر مقصرند، ولی در ورزش‌های انفرادی همه هجمه‌ها و فشار‌ها روی یک نفر است. یک بازیکن معمولی در فوتبال در سال کلی پول می‌گیرد، ولی یک قهرمان ملی مثل حسن یزدانی که یک نابغه است و چند مدال جهانی و المپیک گرفته از لحاظ مالی ضعیف است و چیزی ندارد که این دور از انصاف است.

* شما به عنوان یک مشهدی بازی‌های پدیده را دنبال می‌کنید؟
خیلی نه، چون درگیر کارهایم هستم و فرصت نمی‌کنم، ولی برای تیم شهرم آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم بتواند قهرمان لیگ برتر شود. ضمن اینکه یحیی گل‌محمدی از دوستان بسیار خوب و نزدیک من است و علاقه زیادی به یحیی دارم.


* قصد ندارید برای دیدن بازی‌های پدیده به ورزشگاه بروید؟
بدم نمی‌آید بروم، ولی تا الان فرصت نشده که به مشهد بروم، چون درگیر کارهایم در تهران هستم، ولی ان‌شاءالله یک بار که پدیده برای بازی به تهران آمد به ورزشگاه می‌روم و بازی تیم شهرم را از نزدیک می‌بینم.

* بین پرسپولیس و استقلال کدام را انتخاب می‌کنید؟
هیچ‌کدام. نه قرمزم و نه آبی، ولی مخلص طرفداران‌شان هستم.

* تا به حال برای دیدن بازی به ورزشگاه رفته‌اید؟
یک بار قبل از شهرآورد یک مسابقه بین هنرمندان برگزار کردند که من در آن بازی حضور داشتم، ولی به غیر از آن هیچ‌وقت به استادیوم نرفتم.

* جو ورزشگاه آزادی چطور بود؟
فوق‌العاده بود. واقعاً جو عالی و بی‌نظیری داشت. صدهزار نفر در ورزشگاه بودند و تشویق می‌کردند که برای من بسیار جالب و هیجان‌انگیز بود.

* بعد از دیدن این جو وسوسه نشدید دوباره به ورزشگاه بروید؟
نه اصلاً وسوسه نشدم هر کس به یک ورزشی علاقه دارد و من هم علاقه زیادی به دیدن فوتبال ندارم. ولی در عوض موقع مسابقات بوکس یا کشتی فوق‌العاده هیجان‌زده می‌شوم و به یک‌باره از جایم بلند می‌شوم و دست می‌زنم که برای خودم هم جالب است. شاید باورتان نشود، ولی در این بیست سالی که برنامه ۹۰ پخش می‌شود من مجموعاً ۹۰ دقیقه از این برنامه را ندیدم.

* حتی بازی‌های تیم ملی در جام جهانی را هم نگاه نکردید؟
به‌صورت کامل خیر. مثلاً بازی اول با مراکش را نتوانستم ببینم، چون جایی بودم و مجبور شدم دقایقی از بازی را از رادیو گوش کنم که تیم ما در آن دیدار خوشبختانه برنده شد.

* بعد از پیروزی تیم ملی چه حسی داشتید؟
از اینکه ما بردیم خوشحال شدم، ولی خیلی هیجان‌زده نشدم. بگذارید یک خاطره برای‌تان تعریف کنم.

* بفرمایید.
شب بازی ایران مقابل آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، ما در سالن ورزشی کوی دانشگاه بودیم و بازی را آنجا دیدیم. بعد از پایان این دیدار دوستانم در آنجا یکدیگر را می‌زدند و بالشت به سمت هم پرت می‌کردند و جیغ می‌زدند و بسیار هیجان‌زده شده بودند و من هم یک گوشه نشسته بودم و به کار‌های آن‌ها می‌خندیدم.

* در همه این سال‌ها بازیکنی بوده که مورد علاقه شما باشد؟
بله، خداداد عزیزی همشهری دوست‌داشتنی خودم، همچنین مرحوم سیروس قایقران و کریم باقری را خیلی دوست داشتم.

* فوتبال خارجی را هم دنبال می‌کنید؟
بعضی اوقات نگاه می‌کنم مخصوصاً وقتی که رئال و بارسلونا با هم بازی داشته باشند.

* طرفدار مسی هستید یا رونالدو؟
فرقی برایم نمی‌کند، ولی جفت‌شان بازیکنان بسیار بزرگی هستند.

* در مورد حضور بانوان در ورزشگاه چه نظری دارید؟
در همه جای دنیا این یک مسئله ساده و پیش پا افتاده‌ای است. نمی‌دانم چرا در ایران این موضوع را آن‌قدر بزرگ کرده‌اند. به نظرم حق طبیعی بانوان است که به ورزشگاه‌های مختلف بیایند و بازی‌ها را از نزدیک ببینند.

 

 

تازه ترین خبرها(روزنامه، سیاست و جامعه، حوادث، اقتصادی، ورزشی، دانشگاه و...)

سایر خبرهای داغ



----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------



----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------