ترجمه صحیفه سجادیه - دعای پانزدهم
- مجموعه: ترجمه صحیفه سجادیه
| نيايش پانزدهم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه بيمار مى شد يا اندوه يا گرفتارى به او رو مى آورد ̶ بار خدايا تو را سپاس بر سلامتى بدنم كه (پيش از اين) در آن به سر مى بردم، و تو را سپاس بر بيمارى كه (اينك) در بدنم پديد آورده اى ̶ پس نمى دانم، اى خداى من، كدام يك از اين دو حالت (تندرستى و بيمارى) به سپاسگزارى تو شايسته تر و كدام يك از اين دو هنگام براى ستايش تو سزاوارتر است؟ ̶ آيا هنگام تندرستى كه در آن روزيهاى پاكيزه ات را به من گوارا ساخته، و براى درخواست خوشنودى و احسانت شادمانى بخشيده و با آن بر طاعت خويش توفيقم داده توانايم كرده بودى؟ ̶ يا هنگام بيمارى كه مرا با آن (از گناهان) رهانيدى، و هنگام نعمتها (دردها)ئى كه آنها را به من ارمغان دادى، تا گناهانى را كه پشت مرا سنگين كرده سبك نمايد، و از بديهائى كه در آن فرو رفته ام پاكم سازد، و براى فرا گرفتن توبه آگاه نمودن و براى از بين بردن گناه به نعمت پيشين (تندرستى) يادآورى باشد؟ ̶ در حاليكه در بين آن بيمارى كردارهاى پاكيزه اى است كه دو فرشته ى نويسنده ى اعمالم برايم نوشته اند، كردارى كه نه در آن انديشه نموده، و نه زبانى به آن گويا گشته، و نه اندامى (در انجامش) رنج كشيده بلكه (نيكيهاى نوشته شده در اين اوقات) فضل و احسان تو است بر من ̶ بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست، و آنچه برايم پسنديده اى محبوب من گردان و آنچه كه بر من فرود آورده اى برايم آسان فرما، و مرا از چركى كردارهاى پيش از اينم پاك كن و اعمال بد پيش از اينم را نابود ساز، و شيرينى تندرستى را برايم پديد آور، و گوارائى سلامتى را به من بچشان، و بيرون شدن از بيماريم را به عفو و بخششت و بازگشت از درافتادنم را به گذشتت و رهائى از اندوهم را به رحمتت و تندرستى (و خلاصى) مرا از اين سختى (و گرفتارى) را به گشايشت قرار ده، ̶ زيرا توئى كه بى استحقاق احسان مى كنى و نعمت بزرگ مى بخشى، و توئى بسيار بخشنده ى ستوده شده و توئى داراى عظمت و بزرگى |
| (15) (وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا مَرِضَ أَوْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ أَوْ بَلِيَّةٌ) اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرَّفُ فِيهِ مِنْ سَلَامَةِ بَدَنِي، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا أَحْدَثْتَ بِي مِنْ عِلَّةٍ فِي جَسَدِي فَمَا أَدْرِي، يَا إِلَهِي، أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ، وَ أَيُّ الْوَقْتَيْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ، وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لِابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ وَ فَضْلِكَ، وَ قَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا، وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا، تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيَّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ، وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ، وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ، وَ تَذْكِيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ وَ فِي خِلَالِ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِيَ الْكَاتِبَانِ مِنْ زَكِيِّ الْأَعْمَالِ، مَا لَا قَلْبٌ فَكَّرَ فِيهِ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ، بَلْ إِفْضَالًا مِنْكَ عَلَيَّ، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِيعِكَ إِلَيَّ. اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ حَبِّبْ إِلَيَّ مَا رَضِيتَ لِي، وَ يَسِّرْ لِي مَا أَحْلَلْتَ بِي، وَ طَهِّرْنِي مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ، وَ امْحُ عَنِّي شَرَّ مَا قَدَّمْتُ، وَ أَوْجِدْنِي حَلَاوَةَ الْعَافِيَةِ، وَ أَذِقْنِي بَرْدَ السَّلَامَةِ، وَ اجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلَّتِي إِلَى عَفْوِكَ، وَ مُتَحَوَّلِي عَنْ صَرْعَتِي إِلَى تَجَاوُزِكَ، وَ خَلَاصِي مِنْ كَرْبِي إِلَى رَوْحِكَ، وَ سَلَامَتِي مِنْ هَذِهِ الشِّدَّةِ إِلَى فَرَجِكَ 7) إِنَّكَ الْمُتَفَضِّلُ بِالْإِحْسَانِ، الْمُتَطَوِّلُ بِالِامْتِنَانِ، الْوَهَّابُ الْكَرِيمُ، ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ. |
