معرفی ربات جراح «نورالینک» برای تسریع روند کاشت ایمپلنت مغزی

مجموعه: اختراعات جدید

به گزارش ایسنا، شرکت نورالینک(Neuralink) متعلق به ایلان ماسک، یک ربات جراحی تخصصی معرفی کرده که برای خودکارسازی کاشت رابط‌های مغز و رایانه طراحی شده است.

فناوری رابط مغز و رایانه(BCI) که به دست «نورالینک» در حال توسعه است، با سرعت قابل توجهی در حال پیشرفت است. این شرکت به تازگی یک ربات جراحی تخصصی معرفی کرده است که برای خودکارسازی کاشت رابط‌های مغز و رایانه طراحی شده است.

این نوآوری بر افزایش ایمنی و قابلیت اطمینان رویه تمرکز دارد و در عین حال تضمین می‌کند که این فناوری می‌تواند برای استفاده گسترده مقیاس‌پذیر باشد.

در پست این شرکت فناوری عصبی آمده است: ما یک ربات جراحی ساخته‌ایم تا مراحل کلیدی در فرآیند دریافت ایمپلنت نورالینک را خودکار کند و ایمنی، قابلیت اطمینان و مقیاس‌پذیری را ارتقاء دهد.

ربات جراح

 شرکت نورالینک با ساده‌سازی مراحل رویه و اصلاح سخت‌افزار، از جمله طراحی‌های سوزن ارتقا یافته و اپتیک پیشرفته، فرآیند کاشت را تسریع کرده است.

در حالی که حضور جراحان انسانی همچنان ضروری است، ربات‌ها وظایف تکراری و با دقت بالا را که نیاز به سطحی از ثبات دارند که افراد به سادگی نمی‌توانند با آن برابری کنند، بر عهده می‌گیرند.

نورالینک برای مدیریت رشته‌های نازک و انعطاف‌پذیر متصل به ایمپلنت مغزی این شرکت که نازک‌تر از موی انسان هستند و جراحی دستی نمی‌تواند به طور دقیق آنها را مدیریت کند، یک ربات تخصصی توسعه داده است. این دستگاه از هشت دوربین و اسکنر OCT برای پیمایش بافت مغز در لحظه استفاده می‌کند.

طبق گزارش‌ها، ربات فعلی دارای یک سیستم پنج محوره برای تطبیق با نقاط ورودی مختلف جمجمه است، در حالی که از طراحی بازوی کوچکتر و کارآمدتری استفاده می‌کند.

در یک نمایش اخیر، تیم سازنده این فرآیند را اصلاح کرد تا نیاز به برداشتن سخت‌شامه (پوشش بیرونی سخت مغز) را از بین ببرد. در عوض، ربات به سادگی از آن عبور می‌کند. این تنظیم کوچک یک پیشرفت بزرگ است که عمل جراحی را سرعت می‌بخشد، خطر عفونت را کاهش می‌دهد و در نهایت می‌تواند این روش را به یک کاشت سریع و ورود و خروج کوتاه در بیمارستان تبدیل کند.

پیشبرد تولید

 ایلان ماسک چشم‌انداز جسورانه‌ای را برای آینده نورالینک به اشتراک گذاشته و حرکت از آزمایش‌های تجربی به سمت تولید در مقیاس بزرگ رابط‌های کنترل ذهن را مطرح کرده است.

این شرکت با پشتیبانی سرمایه‌گذاری اخیر ۶۵۰ میلیون دلاری که ارزش آن را به ۹ میلیارد دلار می‌رساند، در حال حرکت به سمت یک فرآیند جراحی کاملاً خودکار برای پاسخگویی به تقاضای آینده است.

تاکنون تقریباً ۲۰ نفر این دستگاه را دریافت کرده‌اند. حرکت به سمت اتوماسیون به گونه‌ای طراحی شده است که زمان انتظار برای بیماران مبتلا به آسیب‌های نخاعی یا اختلالات عصبی را به شدت کاهش دهد.

آزمایش‌کنندگان اولیه مبتلا به فلج، اثربخشی دستگاه را با کنترل رابط‌های دیجیتال و اندام‌های رباتیک صرفاً از طریق فکر نشان داده‌اند و پتانسیل این فناوری را برای بازگرداندن استقلال به افراد دارای اختلالات حرکتی شدید اثبات کرده‌اند.

رابط مغز و رایانه نورالینک، ابزاری متحول‌کننده برای بازگرداندن استقلال به افراد مبتلا به آسیب‌های نخاعی و بیماری‌های عصبی مانند ALS است.

یک داستان موفقیت اخیر شامل الکس کانلی(Alex Conley)، دومین دریافت‌کننده انسانی ایمپلنت مغزی نورالینک است که از این ایمپلنت برای هدایت یک پهپاد و کار با یک بازوی رباتیک صرفاً از طریق فکر استفاده کرده است.

نولند آرباو(Noland Arbaugh)، اولین فرد مورد آزمایش نیز به طرز مشهودی از افکار خود برای یک بازی کامپیوتری و مرور وب استفاده کرد.

این پیشرفت‌ها، تکامل سریع این فناوری از ناوبری دیجیتال ساده به تعامل فیزیکی پیچیده را نشان می‌دهد و به بیماران مسیری برای تعامل مجدد با جامعه به روش‌های جدید و عمیق ارائه می‌دهد.

این شرکت قصد دارد افراد بیشتری را با خیال راحت درمان کند و در نهایت به بیماران کمک کند تا استقلال و کنترل دیجیتالی را که زمانی فکر می‌کردند برای همیشه از دست داده‌اند، دوباره به دست آورند.

با وجود پیشرفت سریع نورالینک، متخصصان پزشکی نگرانی‌هایی در مورد سازگاری زیستی طولانی‌مدت، به ویژه خطر «زخم گلیال» دارند. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی مغز، ایمپلنت را به عنوان یک جسم خارجی تشخیص می‌دهد و یک کپسول محافظ از بافت در اطراف الکترودها تشکیل می‌دهد. این تجمع با گذشت زمان می‌تواند به عنوان یک مانع عایق عمل کند و به طور بالقوه سیگنال الکتریکی را تخریب کند و دستگاه را کم‌اثرتر کند یا نیاز به جراحی مجدد داشته باشد.