مضامین و متن مناجات التائبین (مناجات توبه کنندگان)



مناجات التائبین از مناجات های پانزده گانه می باشد

 

یکی از مضامین مناجات التائبین این است که سخن گفتن با حالت تذلل و زبان التماس و زاری با خداوند، انسان را برای دریافت بخشش ورحمت الهی مستعد میکند.

مناجات التائبین

مناجات التائبین یا مناجات توبه کنندگان، از مناجات های پانزده گانه (مناجات خمس عش ) است که از امام سجاد علیه السلام نقل شده است. موضوع آن استغفار و توبه است و به آثار زیان بار گناه و معصیت اشاره شده است.

 

سند مناجات التائبین
مناجات التائبین از امام سجاد علیه السلام گفته شده و در صحیفه سجادیه، بحارالانوار و مفاتیح الجنان آمده است. علامه مجلسی زمان قرائت دعایمناجات التائبین را روز جمعه تعیین کرده است.


مضامین  و پیام های مناجات التائبین

* استغفار و توبه بخاطر کوتاهی.
* اشاره به آثار زیان بار گناه که خواری و پستی در جهان و آخرت، دوری از خدا و مرگ دل ها است.
* اشاره به این که استغفار و توبه وسیله نیل به رحمت الهی است.

* سخن گفتن با حالت تذلل و زبان التماس و زاری با خداوند، انسان را برای دریافت بخشش ورحمت الهی مستعد میکند.


* اشاره به رازداری و پرده پوشی خداوند بر گناهان بنده.


* درخواست آمرزش گناهانی که انسان را به گرداب نابودی و هلاکت می افکند، ببخشد.


* درخواست پرده پوشی نسبت به خطا ها و رسوايي های پنهان انسان.


* اشاره به این نکته که گناه کار را سزاوار سرزش و ملامت خدا است: « لک العتبی حتی ترضی»

* اشاره به پنج صفت خداوند؛ اجابت کننده درماندگان، برطرف کننده زیان، احسان کننده بزرگ، دانای اسرار و پرده پوشی بر خطا ها و درخواست بخشش از خداوند.

 

 مناجات تائبین اشاره به رازداری و پرده پوشی خداوند بر گناهان بنده دارد

 

متن مناجات التائبین (مناجات توبه کنندگان)
إِلَهِي أَلْبَسَتْنِي الْخَطَايَا ثَوْبَ مَذَلَّتِي وَ جَلَّلَنِي التَّبَاعُدُ مِنْكَ لِبَاسَ مَسْكَنَتِي
خدايا! گناهان بر من لباس خوارى پوشانده، و دورى از تو جامه درماندگى بر تنم پيچيده،

وَ أَمَاتَ قَلْبِي عَظِيمُ جِنَايَتِي فَأَحْيِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْكَ يَا أَمَلِي وَ بُغْيَتِي وَ يَا سُؤْلِي وَ مُنْيَتِي
و بزرگى‏ جنايتم دلم را ميرانده، پس آن را با توبه به درگاهت زنده كن، اى آرزويم و مرادم و خواسته ‏ام و اميدم،

فَوَعِزَّتِكَ مَا أَجِدُ لِذُنُوبِي سِوَاكَ غَافِرا وَ لا أَرَى لِكَسْرِي غَيْرَكَ جَابِرا
به عزّتت سوگند براى گناهانم آمرزنده ‏اى جز تو نمى ‏يابم، و براى دل‏شكستگى ‏ام جبران‏ كننده ‏اى جز تو نمى ‏بينم،

وَ قَدْ خَضَعْتُ بِالْإِنَابَةِ إِلَيْكَ وَ عَنَوْتُ بِالاسْتِكَانَةِ لَدَيْكَ فَإِنْ طَرَدْتَنِي مِنْ بَابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ
به پيشگاهت با توبه و انابه فروتنى‏ نمودم، و با ذلّت و خوارى، به درگاهت تسليم شدم، اگر مرا از درگاهت برانى به كه روى آورم؟

وَ إِنْ رَدَدْتَنِي عَنْ جَنَابِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ فَوَا أَسَفَاهْ مِنْ خَجْلَتِي وَ افْتِضَاحِي
و اگر از آستانت‏ بازگردانى به كه پناه برم؟ در اين حال افسوس از شرمندگى و رسوايى ‏ام،

وَ وَا لَهْفَاهْ مِنْ سُوءِ عَمَلِي وَ اجْتِرَاحِي أَسْأَلُكَ يَا غَافِرَ الذَّنْبِ الْكَبِيرِ وَ يَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ
 و دريغ از زشتى كردار و فراهم آوردن گناهانم، اى آمرزنده گناهان بزرگ، و اى جبران كننده استخوان شكسته،

أَنْ تَهَبَ لِي مُوبِقَاتِ الْجَرَائِرِ وَ تَسْتُرَ عَلَيَّ فَاضِحَاتِ السَّرَائِرِ
 از تو درخواست‏ مى ‏كنم كه گناهان تباه ‏كننده ‏ام را بر من ببخشايى، و بر من بپوشانى پنهان كاري هاى رسواكننده ‏ام را،

وَ لا تُخْلِنِي فِي مَشْهَدِ الْقِيَامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِكَ وَ غَفْرِكَ وَ لا تُعْرِنِي مِنْ جَمِيلِ صَفْحِكَ وَ سَتْرِكَ
و مرا در عرصه قيامت از نسيم گذشت و آمرزشت بى ‏بهره مگذارى، و از پوشش زيباى چشم ‏پوشى ‏ات عريان و بى ‏پوشش رها نسازى،

إِلَهِي ظَلِّلْ عَلَى ذُنُوبِي غَمَامَ رَحْمَتِكَ ،وَ أَرْسِلْ عَلَى عُيُوبِي سَحَابَ رَأْفَتِكَ
خدايا سايه رحمتت را بر گناهانم‏ بينداز، و ابر مهربانى‏ ات را به سوى عيبهايم گسيل كن،

إِلَهِي هَلْ يَرْجِعُ الْعَبْدُ الْآبِقُ إِلا إِلَى مَوْلاهُ أَمْ هَلْ يُجِيرُهُ مِنْ سَخَطِهِ أَحَدٌ سِوَاهُ
خدايا آيا برده فرارى جز به جانب‏ مولايش باز مى ‏گردد؟ يا كسى به او از خشم مولايش جز مولايش پناه مى‏ دهد؟

إِلَهِي إِنْ كَانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَإِنِّي وَ عِزَّتِكَ مِنَ النَّادِمِينَ
خدايا اگر پشيمانى از گناه توبه است، پس به عزّتت سوگند كه من از پشيمانانم،

وَ إِنْ كَانَ الاسْتِغْفَارُ مِنَ الْخَطِيئَةِ حِطَّةً فَإِنِّي لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ لَكَ الْعُتْبَى حَتَّى تَرْضَى
و اگر آمرزش ‏طلبى از خطاكارى سبب فرو ريختن خطاها از پرونده است، من‏ از آمرزش خواهانم،حق رضايت با توست تا راضى شوى،


إِلَهِي بِقُدْرَتِكَ عَلَيَّ تُبْ عَلَيَّ وَ بِحِلْمِكَ عَنِّي اعْفُ عَنِّي وَ بِعِلْمِكَ بِي ارْفَقْ بِي
خدايا با قدرتت بر من توبه‏ ام را بپذير، و با بردبارى ‏است‏ نسبت به من از من درگذر، و با آگاهى ‏ات از حال من با من مدارا فرما،

إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَابا إِلَى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ فَقُلْتَ:
خدايا تويى كه به روى بندگانت درى به سوى بخششت گشودى‏ و آن را توبه ناميدى، و خود فرمودى:

تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحا فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبَابِ بَعْدَ فَتْحِهِ
«بازگرديد به جانب خدا، بازگشتى خالصانه»، پس عذر كسى ‏كه از ورود به اين در پس از گشوده شدنش غفلت ورزد چه مى ‏تواند باشد؟

إِلَهِي إِنْ كَانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ
خدايا اگر نافرمانى و گناه از بنده‏ ات زشت بود، پس گذشت از جانب تو زيباست،

إِلَهِي مَا أَنَا بِأَوَّلِ مَنْ عَصَاكَ فَتُبْتَ عَلَيْهِ وَ تَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَيْهِ
خدايا نخستين، كسى نيستم كه تو را نافرمانى كرده و حضرتت توبه‏ پذيرش شدى، و خود را در معرض احسانت قرار داده و تو مرا مورد احسانش‏ قرار دادى،

يَا مُجِيبَ الْمُضْطَرِّ يَا كَاشِفَ الضُّرِّ يَا عَظِيمَ الْبِرِّ يَا عَلِيما بِمَا فِي السِّرِّ يَا جَمِيلَ السِّتْرِ [السَّتْرِ]
اى پاسخگوى درماندگان، اى برطرف كننده زيان، اى بزرگ نيكى، اى داناى نهان، اى زيبا پرده ‏پوش،

اسْتَشْفَعْتُ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ إِلَيْكَ وَ تَوَسَّلْتُ بِجَنَابِكَ [بِجِنَانِكَ‏] وَ تَرَحُّمِكَ لَدَيْكَ فَاسْتَجِبْ دُعَائِي
به جود و كرمت به سوى تو شفاعت مى‏ جويم، و توسّل مى ‏كنم نزد تو به فضل و رحمتت‏ دعايم را اجابت كن،

وَ لا تُخَيِّبْ فِيكَ رَجَائِي وَ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَ كَفِّرْ خَطِيئَتِي بِمَنِّكَ وَ رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
 اميدم را به خود نااميد مساز، و توبه ‏ام را بپذير،و با احسان و مهرت خطاهايم را ناديده گير، اى مهربان‏ترين مهربانان.

 

گردآوری: بخش مذهبی بیتوته

 

مطالب پیشنهادی,وبگردی

    ----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------

    

    ----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------