حکمت شماره 3
| وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: الْبُخْلُ عارٌ، وَ الْجُبْنُ مَنْقَصَةٌ، وَ الْفَقْرُ يُخْرِسُ الْفَطِنَ عَنْ حُجَّتِهِ، وَ الْمُقِلّ غَرِيبٌ فِى بَلْدَتِهِ. وَ الْعَجُزُ افَةٌ، وَ الصَّبْرُ شَجاعَةٌ، وَ الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ، وَ الْوَرَعُ جُنَّةٌ. |
|
ترجمه دشتی |
| و درود خدا بر او فرمود: بخل ننگ، و ترس نقصان، و تهيدستي مرد زيرک را در برهان کند ميسازد، و انسان تهيدست در شهر خويش نيز بيگانه است. و درود خدا بر او فرمود: ناتواني آفت، و شکيبايي شجاعت، و زهد ثروت، و پرهيزکاري سپر نگهدارنده است، |
|
ترجمه فیض الاسلام |
| امام عليهالسلام (در نکوهش بخل و ترس و تنگدستي و بينوائي و واماندگي و ستايش شکيبائي و پارسائي و دوري از گناهان) فرموده است: بخل و تنگ چشمي ننگ است (چون مردم بخيل را بر اثر دلبستگي او به کالاي دنيا سرزنش مينمايند) و ترسو بودن نقص و کاستي است (زيرا رسيدن به مقام فرع بر شجاعت و دلاوري است) و تنگدستي زيرک را از (بيان) حجت و دليلش گنگ و لال ميگرداند (همانطوري که توانگري پست و ناداني را گويا ميسازد) و بينوا و بيچيز در شهر خود غريب است (کسي با او آمد و شد نميکند) و عجز و واماندگي آفت و بيچارگي است (که شخص را از پا در ميآورد) و شکيبائي دلاوري است، و پارسائي دارائي است (زيرا پارسا مانند مالدار که به کسي نيازمند نيست به دنيا و کالاي آن نيازمند نميباشد) و دوري از گناهان سپر است (از عذاب الهي، همانطور که سپر شخص را از شمشير محافظت مينمايد پرهيزکاري او را از سختيهاي دنيا و آخرت رهائي ميدهد). |
|
ترجمه سید جعفر شهیدی |
| (و فرمود:) بخل ننگ است و ترس نقصان، و درويشي کند کننده زبان زيرک در برهان، و تنگدست بيگانه در ديار خود بر همگان. (و فرمود:) ناتواني آفت است، و شکيبايي شجاعت و ناخواستن دنيا ثروت و پرهيزگاري سپري نگهدار و رضا نيکو همنشين و يار. |
