کشف جدید ناسا در مریخ | سرنخهای تازهای از حیات باستانی
- مجموعه: اخبار علمی و آموزشی
- تاریخ انتشار : پنجشنبه, ۰۴ تیر ۱۴۰۵ ۱۷:۰۴
به گزارش دیجیاتو؛ مریخنورد استقامت ناسا موفق به کشف مولکولهای پیچیده کربن در صخرههای مریخ شد. این صخرهها از پیش بهدلیل داشتن نشانههای احتمالی از حیات میکروبی باستانی، توجه دانشمندان را به خود جلب کرده بودند. مریخنورد استقامت این یافتهها را در بستر رودخانهای خشکشده در دهانه جیزرو ثبت کرد که قویترین شواهد از وجود مواد آلی محسوب میشوند.
به گزارش گاردین، مریخنورد ناسا با استفاده از ابزار طیفسنجی لیزری فرابنفش خود به نام شرلوک (SHERLOC)، نوعی کربن آلی پیچیده موسوم به کربن درشتمولکول را در صخرههای گِلی منطقه Bright Angel شناسایی کرد.
این صخرهها در مسیر رودخانه باستانی Neretva Vallis قرار دارند؛ رودخانهای که میلیاردها سال پیش آب را به دهانه جیزرو منتقل میکرد.
دکتر «اشلی مورفی»، محقق مؤسسه علوم سیارهای در آریزونا، درباره این کشف میگوید:
«این نوع کربن درشتمولکول میتواند منشأ بیولوژیکی مانند فسیلهای میکروبی داشته باشد. بااینحال، فرایندهای زمینشناسی نیز توانایی تولید این مواد را دارند؛ بنابراین کشف این مولکولها به معنای اثبات قطعی وجود حیات در گذشته مریخ نیست و احتمالاً شهابسنگها یا واکنشهای میان سنگ و آب نیز این مواد را به وجود آوردهاند.»
کشف کربنهای پیچیده در مریخ
اهمیت این صخرهها به کشفهای هیجانانگیز سال گذشته برمیگردد، یعنی زمانی که استقامت سنگ معروف Cheyava Falls را پیدا کرد. این صخره گِلی دارای لکههایی روی سطح خود بود که دانشمندان آنها را لکههای پلنگی مینامند. این لکهها کاملاً شبیه به آثاری هستند که میکروبهای فسیلشده روی زمین از خود بهجای میگذارند و احتمالاً شرایط شکلگیری آنها به فعالیتهای بیولوژیکی مرتبط است.
سرپرست سابق ناسا در زمان انتشار جزئیات کشف لکههای پلنگی اعلام کرد که این لکهها احتمالاً واضحترین نشانه از حیات هستند که بشر تاکنون در مریخ پیدا کرده است. اکنون کشف صدها نشانه از کربن آلی در همین منطقه، فرضیه قابل سکونتبودن این محیط باستانی را تقویت میکند و لایه جدیدی از شواهد را پیش روی محققان میگذارد.
یافتههای اخیر به دانشمندان نشان میدهند که مواد آلی و شرایط مناسب برای حیات، میلیاردها سال پیش احتمالاً در سراسر مریخ پراکنده بودهاند. پیشازاین، مریخنورد کنجکاوی نیز مواد آلی مشابهی را در صخرههای گِلی دهانه Gale در فاصله بیش از سه هزار کیلومتری این منطقه کشف کرده بود.
مریخنوردهای ناسا تجهیزات لازم برای تشخیص قطعی منشأ بیولوژیکی یا غیربیولوژیکی این مولکولهای پیچیده را در اختیار ندارند. دکتر «کایل اوکرت»، دانشمند ناسا، توضیح میدهد که هدف اصلی ابزارهای استقامت صرفاً شناسایی و جمعآوری صخرهها است تا دانشمندان آنها را برای آزمایشهای دقیقتر به زمین بازگردانند. ناسا اکنون درحال برنامهریزی برای بازگرداندن این نمونهها در دهه ۲۰۳۰ است و چین نیز هدفگذاری کرده است تا نمونههای مریخی خود را در سال ۲۰۳۱ به زمین بیاورد.
یافتههای جدید محققان ناسا در ژورنال Science Advances منتشر شده است.
