کانادا در حال تغییر مدل مهاجرتی خود است؛ متقاضیان در ۲۰۲۶ باید چه چیزی را بدانند؟

مجموعه: اخبار اجتماعی

تاریخ انتشار : یکشنبه, ۰۵ مهر ۱۴۰۵ ۲۲:۳۸

کانادا همچنان یکی از مهم ترین مقاصد مهاجرتی جهان است، اما سیاستی که این کشور در سال ۲۰۲۶ دنبال می کند با تصویری که بسیاری از متقاضیان طی سال های گذشته از مهاجرت به کانادا ساخته اند، تفاوت قابل توجهی دارد.

دولت کانادا از یک سو همچنان به نیروی متخصص، دانشجویان بین المللی و مهاجران اقتصادی نیاز دارد و از سوی دیگر تلاش می کند فشار ناشی از رشد سریع جمعیت موقت بر مسکن، خدمات عمومی و زیرساخت های کشور را کاهش دهد.

نتیجه این دو نیروی ظاهرا متضاد، شکل گیری یک مدل انتخابی تر در سیاست مهاجرتی کاناداست؛ مدلی که در آن فقط تعداد مهاجران اهمیت ندارد، بلکه تخصص، تجربه کاری، زبان، محل حضور متقاضی و ارتباط مهارت های او با نیازهای اقتصاد کانادا نیز اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

به همین دلیل شاید مهم ترین سوال برای متقاضیان در سال ۲۰۲۶ دیگر این نباشد که «آیا کانادا هنوز مهاجر می پذیرد؟»

سوال دقیق تر این است:

کانادا در شرایط جدید به دنبال چه نوع مهاجری است؟

تغییر مهم در سیاست مهاجرتی کانادا

برنامه مهاجرتی ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ دولت کانادا تصویر نسبتا روشنی از جهت گیری جدید این کشور ارائه می دهد.

طبق برنامه رسمی دولت، هدف پذیرش اقامت دائم در هر یک از سال های ۲۰۲۶، ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ روی ۳۸۰ هزار نفر تثبیت شده است.

اما اتفاق مهم تر در بخش اقامت موقت رخ داده است.

هدف ورود ساکنان موقت جدید برای سال ۲۰۲۶ به ۳۸۵ هزار نفر رسیده و برای سال های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ نیز ۳۷۰ هزار نفر در نظر گرفته شده است.

این گروه شامل دانشجویان بین المللی جدید و نیروهای کار موقت جدید می شود.

دولت کانادا اعلام کرده قصد دارد سهم جمعیت موقت کشور را تا پایان سال ۲۰۲۷ به کمتر از ۵ درصد جمعیت برساند.

این تغییر به معنای بسته شدن مسیر مهاجرت نیست؛ بلکه نشان می دهد کانادا در حال حرکت از سیاست توسعه سریع جمعیت موقت به سمت مدیریت انتخابی تر آن است.

یک عدد مهم: ۱۵۵ هزار دانشجوی بین المللی جدید

یکی از واضح ترین نشانه های این تغییر را می توان در سیاست دانشجویان بین المللی مشاهده کرد.

هدف تعیین شده برای ورود دانشجویان بین المللی جدید در سال ۲۰۲۶، ۱۵۵ هزار نفر است.

برای مقایسه، هدف سال قبل ۳۰۵ هزار نفر بود.

یعنی هدف ورود دانشجویان جدید در یک سال تقریبا نصف شده است.

البته این عدد را نباید با کل Study Permitهای صادرشده اشتباه گرفت. اداره مهاجرت کانادا انتظار دارد در سال ۲۰۲۶ حداکثر ۴۰۸ هزار Study Permit صادر شود که بخش قابل توجهی از آن مربوط به تمدید مجوز دانشجویان فعلی و سایر گروه هاست.

این تفاوت آماری مهم است، زیرا گاهی اعداد مربوط به دانشجویان بین المللی بدون توضیح کافی منتشر می شوند و می توانند برداشت اشتباهی ایجاد کنند.

آنچه مشخص است این است که سیاست دولت در قبال ورود دانشجویان جدید نسبت به چند سال قبل محدودتر شده است.

آیا مهاجرت تحصیلی به کانادا دیگر گزینه مناسبی نیست؟

کاهش ظرفیت ها ممکن است چنین برداشتی ایجاد کند، اما پاسخ به این سوال به شرایط هر فرد بستگی دارد.

مهاجرت تحصیلی به کانادا همچنان یکی از مسیرهای ورود قانونی به کانادا محسوب می شود، اما دیگر نمی توان صرف دریافت پذیرش از یک موسسه آموزشی را به عنوان یک استراتژی کامل مهاجرتی در نظر گرفت.

 دانشجوی امروز باید چند مرحله بعد را همزمان بررسی کند.

 آیا برنامه تحصیلی انتخاب شده واجد شرایط دریافت مجوز کار پس از فارغ التحصیلی است؟

 بازار کار مرتبط با رشته چگونه است؟

 دانشجو پس از فارغ التحصیلی چه فرصت هایی برای کسب تجربه کاری خواهد داشت؟

 و مهم تر از همه، این تجربه چگونه می تواند با برنامه های مهاجرت اقتصادی کانادا ارتباط پیدا کند؟

 در واقع، انتخاب رشته و دانشگاه اکنون بیش از گذشته باید بخشی از یک برنامه چندساله باشد.

اقتصاد در مرکز سیاست مهاجرتی جدید

یکی از نکات مهم برنامه مهاجرتی کانادا، سهم بالای مهاجرت اقتصادی است.

 طبق برنامه رسمی دولت، سهم Economic Immigration در سال های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به ۶۴ درصد کل پذیرش اقامت دائم خواهد رسید.

 این عدد جهت گیری کلی سیستم را نشان می دهد.

 کانادا مهاجرت را بیش از گذشته به نیازهای اقتصادی و بازار کار خود متصل می کند.

 این موضوع را می توان در تغییرات Express Entry نیز مشاهده کرد.

 در سیستم Category-Based Selection، دولت می تواند متقاضیانی را که سابقه کاری یا مهارت آنها با حوزه های مورد نیاز کشور هماهنگ است، در دعوتنامه های هدفمند انتخاب کند.

 برای سال ۲۰۲۶، حوزه هایی مانند سلامت و خدمات اجتماعی، STEM، مشاغل فنی، آموزش، حمل و نقل و همچنین توانایی زبان فرانسه در میان دسته های انتخابی قرار دارند.

 علاوه بر این، دسته های جدیدی برای برخی پزشکان، پژوهشگران و مدیران ارشد دارای تجربه کاری کانادایی ایجاد شده است.

 پیام این تغییرات نسبتا روشن است: تخصص متقاضی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

بازار کار چگونه وارد معادله مهاجرت شده است؟

برای سال ها بسیاری از متقاضیان ابتدا درباره روش ورود به کانادا تحقیق می کردند و بعد از ورود به کشور به بازار کار فکر می کردند.

 در مدل جدید، شاید بهتر باشد این ترتیب معکوس شود.

 متقاضی ابتدا باید بررسی کند مهارت او در کدام بخش اقتصاد کانادا کاربرد دارد و سپس مناسب ترین مسیر مهاجرتی را بررسی کند.

 فرض کنید فردی در یکی از حوزه های سلامت، مهندسی، فناوری، آموزش یا مشاغل فنی سابقه قابل توجهی دارد.

 برای چنین فردی بررسی دقیق NOC، سابقه کاری، سطح زبان و شرایط Express Entry ممکن است اهمیت بیشتری از جستجوی تصادفی میان کالج ها و دانشگاه ها داشته باشد.

 در مقابل، فرد جوان تری که سابقه کاری محدودی دارد اما از نظر تحصیلی و مالی شرایط مناسبی دارد، ممکن است به نتیجه متفاوتی برسد.

 بنابراین دیگر نمی توان نسخه واحدی برای همه متقاضیان ارائه کرد.

زبان فرانسه؛ متغیری که اهمیت بیشتری پیدا کرده است

یکی دیگر از تحولات قابل توجه، افزایش اهمیت مهاجرت فرانسوی زبانان خارج از کبک است.

 در برنامه مهاجرتی کانادا هدف پذیرش فرانسوی زبانان خارج از کبک برای سال ۲۰۲۶ معادل ۹ درصد تعیین شده است.

 این هدف برای ۲۰۲۷ به ۹.۵ درصد و برای ۲۰۲۸ به ۱۰.۵ درصد افزایش پیدا می کند.

 French-Language Proficiency همچنین یکی از دسته های فعلی Category-Based Selection در Express Entry است.

 این موضوع برای متقاضیان غیر فرانسوی زبان نیز قابل توجه است.

 سال ها در بسیاری از بازارهای مهاجرتی، تمرکز تقریبا کامل روی IELTS و زبان انگلیسی بود. اما سیاست های فعلی نشان می دهند که یادگیری زبان فرانسه برای برخی متقاضیان می تواند متغیر مهمی در استراتژی مهاجرتی آنها باشد.

 البته صرف یادگیری فرانسه به معنای تضمین دریافت اقامت نیست و متقاضی همچنان باید شرایط برنامه مهاجرتی مربوطه را داشته باشد.

کانادا به افرادی که داخل کشور هستند هم توجه ویژه ای دارد

یکی دیگر از نکات مهم برنامه جدید، تاکید بر تبدیل بخشی از جمعیت موقت موجود به مقیم دائم است.

 دولت کانادا اعلام کرده است که در سال های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ روند انتقال تا ۳۳ هزار نیروی کار موقت به اقامت دائم را تسریع خواهد کرد.

 تمرکز این سیاست بر افرادی است که در کانادا حضور دارند، در جامعه و اقتصاد کشور فعالیت کرده اند و مهارت و تجربه مورد نیاز را دارند.

 این جهت گیری با بخشی از سیاست Express Entry نیز هماهنگ است که به تجربه کاری کانادایی اهمیت می دهد.

 برای دانشجویان بین المللی نیز همین موضوع اهمیت پیدا می کند.

 ارزش تحصیل در کانادا فقط در دریافت مدرک نیست؛ بلکه در برخی سناریوها، امکان ورود به بازار کار و ساخت سابقه حرفه ای کانادایی می تواند اهمیت بیشتری داشته باشد.

 اما این مسیر خودکار نیست و همه فارغ التحصیلان الزاماً به اقامت دائم نمی رسند.

آیا مهاجرت به کانادا سخت تر شده است؟

اگر منظور از «سخت تر» کاهش ظرفیت برخی مسیرها و افزایش انتخاب گری سیستم باشد، شواهد رسمی نشان می دهند که کانادا واقعا در این جهت حرکت کرده است.

 اما این تمام ماجرا نیست.

 همزمان با کاهش اهداف ورود ساکنان موقت، کانادا همچنان قصد دارد سالانه ۳۸۰ هزار اقامت دائم در فاصله ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ داشته باشد.

 بنابراین دقیق تر است بگوییم سیستم مهاجرت کانادا در حال هدفمندتر شدن است.

 برای برخی پروفایل ها ممکن است شرایط دشوارتر شده باشد؛ در حالی که برای فردی با تخصص مورد نیاز، سابقه کاری مناسب، زبان قوی یا تجربه کانادایی، فرصت های متفاوتی وجود دارد.

 به همین دلیل استفاده از عبارت هایی مانند «کانادا مهاجرت را بست» یا در نقطه مقابل «مهاجرت به کانادا هنوز مثل گذشته آسان است» هر دو تصویر ناقصی از واقعیت ارائه می دهند.

عصر انتخاب مسیر بر اساس تبلیغات رو به پایان است

یکی از پیامدهای تغییرات جدید این است که تصمیم گیری مهاجرتی باید تخصصی تر شود.

 در سال های گذشته گاهی یک مسیر خاص برای مدتی در شبکه های اجتماعی محبوب می شد و تعداد زیادی از متقاضیان بدون بررسی دقیق شرایط شخصی خود به سمت همان گزینه حرکت می کردند.

 یک دوره ممکن بود کالج های خاص محبوب شوند، دوره ای دیگر یک استان یا برنامه مهاجرتی مورد توجه قرار بگیرد.

 مشکل چنین رویکردی این است که قوانین مهاجرت ثابت نیستند.

 دولت ها ظرفیت ها را تغییر می دهند، استان ها اولویت های خود را اصلاح می کنند، بازار کار تغییر می کند و برنامه هایی که امروز مناسب هستند ممکن است چند سال بعد شرایط متفاوتی داشته باشند.

 بنابراین استراتژی مهاجرتی باید بر اساس مشخصات خود متقاضی ساخته شود، نه بر اساس محبوب ترین مسیر در شبکه های اجتماعی.

سن، زبان، تحصیلات و سابقه کار دوباره اهمیت بیشتری پیدا کرده اند

اگر سیاست های فعلی را کنار یکدیگر قرار دهیم، مفهوم «سرمایه انسانی» دوباره در مرکز توجه قرار می گیرد.

 در بسیاری از برنامه های اقتصادی، متغیرهایی مانند سن، تحصیلات، سابقه کار و توانایی زبان همچنان اهمیت دارند.

 در کنار آنها، نوع تخصص نیز پررنگ تر شده است.

 بنابراین کسی که برای مهاجرت برنامه ریزی می کند باید به جای جستجوی یک «روش سریع»، روی مجموعه ای از دارایی های قابل بهبود تمرکز کند.

 برای یک فرد، افزایش نمره زبان می تواند تاثیرگذار باشد.

 برای فرد دیگر، تکمیل سابقه کاری تخصصی اهمیت بیشتری دارد.

 متقاضی دیگری ممکن است از یادگیری زبان فرانسه سود ببرد.

 و برای شخص دیگری شاید تحصیل در یک رشته مشخص تصمیم منطقی تری باشد.

 استراتژی درست الزاماً همان استراتژی فرد دیگری با سن، تحصیلات و سابقه متفاوت نیست.

هزینه اشتباه در انتخاب مسیر بیشتر شده است

وقتی ظرفیت ها گسترده تر و قوانین ساده تر هستند، یک تصمیم نه چندان دقیق ممکن است همچنان به نتیجه برسد.

 اما هرچه سیستم انتخابی تر شود، هزینه تصمیم اشتباه افزایش پیدا می کند.

 تصور کنید فردی صرفا به دلیل تبلیغات، یک برنامه تحصیلی انتخاب کند و بعد متوجه شود ارتباط محدودی با اهداف حرفه ای او دارد.

 یا فردی چند سال برای یک مسیر مهاجرتی برنامه ریزی کند بدون آنکه تغییرات امتیاز، زبان یا بازار کار را در نظر بگیرد.

 هزینه چنین تصمیم هایی فقط پول نیست.

 زمان شاید مهم ترین سرمایه متقاضی مهاجرت باشد.

 دو یا سه سال تاخیر می تواند سن متقاضی، سابقه حرفه ای، شرایط خانوادگی و حتی امتیازات او را تغییر دهد.

 به همین دلیل تحلیل سناریو قبل از اقدام اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

مهاجرت در ۲۰۲۶ بیشتر شبیه یک تصمیم اقتصادی است

یکی از تفاوت های مهم فضای امروز با سال های قبل این است که مهاجرت را نمی توان صرفا یک تصمیم جغرافیایی دید.

 متقاضی در واقع در حال تصمیم گیری درباره چند سال آینده زندگی اقتصادی و حرفه ای خود است.

 او باید هزینه زندگی، شهریه احتمالی، درآمد مورد انتظار، بازار کار رشته، مدت زمان رسیدن به هدف و ریسک تغییر قوانین را همزمان بررسی کند.

 این موضوع برای ایرانیان اهمیت مضاعفی دارد، زیرا نوسانات نرخ ارز می تواند هزینه یک تصمیم اشتباه را بسیار بیشتر کند.

 بنابراین سوال «چقدر پول برای رفتن لازم دارم؟» کافی نیست.

 سوال دقیق تر این است:

 برای رسیدن از شرایط فعلی به هدف نهایی، کل این مسیر چقدر زمان، سرمایه و ریسک خواهد داشت؟

 ۲۰۲۶؛ مهاجرت کمتر، انتخاب دقیق تر

اگر بخواهیم مجموعه تغییرات را در یک جمله خلاصه کنیم، شاید بتوان گفت کانادا مهاجرت را متوقف نکرده؛ بلکه در حال بازتعریف این است که چه کسانی، با چه مهارت هایی و از چه مسیرهایی وارد کشور شوند.

 کاهش هدف ورود دانشجویان بین المللی جدید، کنترل جمعیت موقت، تثبیت پذیرش اقامت دائم، افزایش سهم مهاجرت اقتصادی و استفاده گسترده تر از انتخاب های مبتنی بر تخصص همگی قطعات یک تصویر بزرگ تر هستند.

 در چنین سیستمی، کیفیت پروفایل متقاضی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

جمع بندی

مهاجرت به کانادا در سال ۲۰۲۶ هنوز یک مسیر فعال و چندلایه است، اما قواعد بازی نسبت به چند سال قبل تغییر کرده اند.

 کانادا از یک طرف تعداد ورودهای موقت را کاهش داده و از طرف دیگر همچنان صدها هزار مهاجر دائم می پذیرد. همزمان، سیاست های Express Entry نشان می دهند که نیازهای بازار کار، تخصص، تجربه کاری و زبان نقش مهم تری در انتخاب متقاضیان پیدا کرده اند.

 برای متقاضی، نتیجه این تغییرات یک پیام ساده دارد:

 اول پروفایل خود را بشناسید، بعد مسیر مهاجرت را انتخاب کنید.

 انتخاب دانشگاه، استان یا برنامه مهاجرتی قبل از تحلیل سن، زبان، تحصیلات، سابقه کار، سرمایه و هدف حرفه ای می تواند ترتیب تصمیم گیری را برعکس کند.

 در فضای جدید مهاجرت کانادا، شاید مهم ترین مزیت یک متقاضی داشتن اطلاعات بیشتر نباشد؛ بلکه توانایی تبدیل آن اطلاعات به یک استراتژی متناسب با شرایط خودش باشد.