تازه های شعر و ترانه


متن شعر ولادت امام موسی کاظم, شعری در مورد ولادت امام موسی کاظم

متن مولودی ولادت امام موسی کاظم علیه السلام

متن مولودی ولادت امام موسی کاظم تولد تولد تولدت مبارک ای قبله ی هفتم دلای عاشق گل پسر و عشق امامِ…


غزلیات زیبا و عاشقانه شهریار



بهترین اشعار شهریار

سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی آذری‌زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

 

کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشد

گلرخان را سر گلگشت و تماشا باشد

 

زلف دوشیزه گل باشد و غماز نسیم

بلبل شیفته شوریده و شیدا باشد

 

سر به صحرا نهد آشفته تر از باد بهار

هر که با آن سر زلفش سر سودا باشد

 

رستخیز چمن و شاهد و ساقی مخمور

چنگ و نی باشد و می باشد و مینا باشد

 

یار قند غزلش بر لب و آب آینه گون

طوطی جانم از آن پسته شکرخا باشد

 

لاله افروخته بر سینه مواج چمن

چون چراغ کرجی ها که به دریا باشد

 

این شکرخواب جوانی است که چون باد گذشت

وای از این عمر که افسانه و رؤیا باشد

 

گوهر از جنت عقبا طلب ای دل ورنه

 خزفست آنچه که در چنته دنیا باشد

 

شهریاراز رخ احباب نظر باز مگیر

که دگر قسمت دیدار نه پیدا باشد

 

اشعار شهریار تبریزی, اشعار شهریار ترکی

اشعار شهریار تبریزی

 

مه من هنوز عشقت دل من فکار دارد

تو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد

 

نه بلای جان عاشق شب هجرتست تنها

که وصال هم بلای شب انتظار دارد

 

تو که از می جوانی همه سرخوشی چه دانی

که شراب ناامیدی چقدر خمار دارد

 

نه به خود گرفته خسرو پی آهوان ار من

که کمند زلف شیرین هوس شکار دارد

 

مژه سوزن رفو کن نخ او ز تار مو کن

که هنوز وصله دل دو سه بخیه کار دارد

 

دل چون شکسته سازم ز گذشته های شیرین

چه ترانه های ه محزون که به یادگار دارد

 

غم روزگار گو رو پی کار خود که ما را

غم یار بی خیال غم روزگار دارد

 

گل آرزوی من بین که خزان جاودانیست

چه غم از خزان آن گل که ز پی بهار دارد

 

دل چون تنور خواهد سخنان پخته لیکن

نه همه تنور سوز دل شهریار دارد

 

غزلیات شهریار

 

دوش در خواب من آن لاله عذار آمده بود

شاهد عشق و شبابم به کنار آمده بود

 

 در کهن گلشن طوفانزده خاطر من

 چمن پرسمن تازه بهار آمده بود

 

سوسنستان که هم آهنگ صبا می رقصید

 غرق بوی گل و غوغای هزار آمده بود

 

آسمان همره سنتور سکوت ابدی

با منش خنده خورشید نثار آمده بود

 تیشه کوهکن افسانه شیرین میخواند

 هم در آن دامنه خسرو به شکار آمده بود

 

عشق در آینه چشم و دلم چون خورشید

می درخشید بدان مژده که یار آمده بود

 

سروناز من شیدا که نیامد در بر

دیدمش خرم و سرسبز به بار آمده بود

 

خواستم چنگ به دامان زنمش بار دگر

نا گه آن گنج روان راهگذار آمده بود

 

لابه ها کردمش از دور و ثمر هیچ نداشت

 آهوی وحشی من پا به فرار آمده بود

 

چشم بگشودم و دیدم ز پس صبح شباب

 روز پیری به لباس شب تار آمده بود

 

مرده بودم من و این خاطره عشق و شباب

روح من بود و پریشان به مزار آمده بود

 

آوخ این عمر فسونکار به جز حسرت نیست

کس ندانست در اینجا به چه کار آمده بود

 

شهریار این ورق از عمر چو درمی پیچید

چون شکج خم زلفت به فشار آمده بود

 

گردآوری:بخش فرهنگ و هنر بیتوته



گلچینی از شعر و ترانه ها

مطالب پیشنهادی,وبگردی
 

    ----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------

    

    ----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------