حکمت شماره 111

|
ترجمه دشتی |
|
و درود خدا بر او فرمود: (شخصي از امام پرسيد حال شما چگونه است؟) چگونه خواهد بود حال کسي که در بقاي خود ناپايدار، و در سلامتي بيمار است، و در آنجا که آسايش دارد مرگ او فراميرسد! |
|
ترجمه فیض الاسلام |
|
به امام عليهالسلام گفتند: يا اميرالمومنين خود را چگونه مييابي؟ آن حضرت (درباره گرفتاريهاي در دنيا) فرمود: چگونه است حال کسي که به هستي خود نيست ميگردد (هستي به سوي نيستي ميکشاندش) و به تندرستيش بيمار ميشود (تندرستي به سوي بيماري پيري ميبردش) و مرگ او را از پناهگاهش (دنيا) دريابد. |
|
ترجمه سید جعفر شهیدی |
|
(و از او پرسيدند اميرمومنان! خود را چگونه ميبيني؟ فرمود:) چگونه بود آن که در بقايش ناپايدار است و در تندرستياش بيمار، و از آنجا که در امان است مرگ به سوي وي روان است. |









