حکمت شماره 112

ترجمه دشتی

و درود خدا بر او فرمود: چه بسا کسي که با نعمتهاي رسيده، به دام افتد، و با پرده‏پوشي گناه، فريب خورد، و با ستايش شدن، آزمايش گردد، و خدا هيچ کس را همانند مهلت دادن، نيازمود.

ترجمه فیض الاسلام

امام عليه‏السلام (درباره آزمايش بندگان) فرموده است: بسا کسي که به احسان و بخشش (خداوند) به او کم کم به عذاب و کيفر نزديک شده (چون هر چند خدا به او احسان نمايد او به نافرماني بيفزايد و کفران کند) و بسا کسي که به پنهان ماندن (بديها) بر او فريب خورده (زيرا هر چه کار زشت کرده رسوا نشده) و بسا کسي که به جهت گفتار نيک (مردم) درباره او در فتنه و سختي افتاده (چون خودپسندي او را از سپاسگزاري نعمتهاي خدا که جمله آنها گفتار نيک مردم است درباره او باز مي‏دارد و به عذاب و سختي گرفتار مي‏گردد) و خداوند کسي را مانند مهلت دادن او (در دنيا) آزمايش ننمود (زيرا نعمت زندگي بزرگترين نعمتي است که بنده به آن آزمايش مي‏شود).

ترجمه سید جعفر شهیدی

(و فرمود:) بسا کسي که با نعمتي که بدو دهند. به دام افتد، و با پرده‏اي که بر گناه او پوشند فريفته گردد، و با سخن نيک که درباره‏اش گويند آزموده شود، و خدا هيچکس را به چيزي نيازمود چون مهلتي که بدو عطا فرمود.