پس از بازگشت از صفين

پس از بازگشت از صفين ستايش پروردگار ستايش مي‏کنم خداوند را، براي تکميل نعمتهاي او، و تسليم بودن برابر بزرگي او، و ايمن ماندن از نافرماني او، و در رفع نيازها از او ياري مي‏طلبم، زيرا آن کس را که خدا هدايت کند، هرگز گمراه نگردد، و آن را که خدا دشمن دارد، هرگز نجات نيابد، و هر آن کس را که خداوند بي‏نياز گرداند، نيازمند نخواهد شد، پس ستايش خداوند از همه چيز گرانسنگ‏تر، و برترين گنجي است که ارزش ذخيره شدن دارد، و گواهي مي‏دهم که جز خداي يکتاي بي‏شريک، معبودي نيست، شهادتي که اخلاص آن آزموده، و پاکي و خلوص آن را باور داريم، و تا زنده‏ايم بر اين باور استواريم، و آن را براي صحنه‏هاي هولناک روز قيامت ذخيره مي‏کنيم، زيرا شهادت به يگانگي خدا، نشانه استواري ايمان، بازکننده درهاي احسان، مايه خشنودي خداي رحمان، و دورکننده شيطان است. ويژگيهاي پيامبر اسلام (ص) و شهادت مي‏دهم که محمد (ص) بنده خدا و فرستاده اوست، خداوند او را با ديني آشکار، و نشانه‏اي پايدار، و قرآني نوشته‏شده و استوار، و نوري درخشان، و چراغي تابان، و فرماني آشکارکننده، فرستاد تا شک و ترديدها را نابود سازد و با دلائل روشن استدلال کند، و با آيات الهي مردم را پرهيز دهد، و از کيفرهاي الهي بترساند. شناخت عصر جاهليت: خدا پيامبر اسلام را زماني فرستاد، که مردم در فتنه‏ها گرفتارشده، رشته‏هاي دين پاره‏شده، و ستونهاي ايمان و يقين ناپايدار بود، در اصول دين اختلاف داشته، و امور مردم پراکنده بود، راه رهايي دشوار، و پناهگاهي وجود نداشت، چراغ هدايت بي نور، و کوردلي همگان را فرا گرفته بود، خداي رحمان معصيت مي‏شد، و شيطان ياري مي‏گرديد، ايمان بدون ياور مانده، و ستونهاي آن ويران گرديده، و نشانه‏هاي آن انکارشده، راههاي آن ويران، و جاده‏هاي آن کهنه و فراموش گرديد، مردم جاهلي، شيطان را اطاعت مي‏کردند، و به راههاي او مي‏رفتند، و در آبشخور شيطان سيراب مي‏شدند، با دست مردم جاهليت، نشانه‏هاي شيطان، آشکار، و پرچم او برافراشته گرديد، فتنه‏ها، مردم را لگدمال کرده، و با سمهاي محکم خود نابودشان کرده، و پابرجا ايستاده بود، اما مردم حيران و سرگردان، بي‏خبر و فريب خورده، در کنار بهترين خانه (کعبه) و بدترين همسايگان (بت پرستان) زندگي مي‏کردند، خواب آنها بيداري، و سرمه چشم آنها اشک بود، در سرزميني که دانشمند آن لب فرو بسته، و جاهل گرامي بود. ويژگيهاي اهل بيت (ع) عترت پيامبر (ص) (اهل بيت (ع)) جايگاه اسرار خداوندي، و پناهگاه فرمان الهي، و مخزن علم خدا، و مرجع احکام اسلامي و نگهبان کتابهاي آسماني، و کوههاي هميشه استوار دين خدايند، خدا به وسيله اهل بيت (ع) پشت خميده دين را راست نمود، و لرزش و اضطراب آن را از ميان برداشت، برابر فاسداني که تخم گناه افشاندند، و با آب غرور و فريب آبياري کردند، و محصول آن را که جز عذاب و بدبختي نبود برداشتند، کسي را با خاندان رسالت (عترت پيامبر (ع)) نمي‏شود مقايسه کرد. و آنان که پرورده نعمت هدايت اهل بيت پيامبرند با آنان برابر نخواهند بود. عترت پيامبر (ص) اساس دين، و ستونهاي استوار يقين مي‏باشند، شتاب‏کننده، بايد به آنان باز گردد، و عقب مانده، بايد به آنان بپيوندد، زيرا ويژگيهاي حق ولايت به آنها اختصاص دارد، و وصيت پيامبر (ص) نسبت به خلافت مسلمين، و ميراث رسالت، به آنها تعلق دارد، هم اکنون (که خلافت را به من سپرديد) حق به اهل آن بازگشت، و دوباره به جايگاهي که از آن دور مانده بود، باز گردانده شد.

( وَ مِنْ خُطْبَةٍ لَهُ عَلَيْهِ الْسَّلامُ ) بَعْدَ انْصِرافِهِ مِنْ صِفِّينَ: أَحْمَدُهُ اسْتِتْماماً لِنِعْمَتِهِ، وَ اسْتِسْلاماً لِعِزَّتِهِ، وَ ‏اسْتِعْصاماً، مِنْ مَعْصِيَتِهِ، وَ أَسْتَعِينُهُ فاقَةً إِلى کِفايَتِهِ، إِنَّهُ لا يَضِلُّ مَنْ هَداهُ، وَ لا ‏يَئِلُ‏ مَنْ عاداهُ، وَ لا يَفْتَقِرُ مَنْ کَفاهُ، فَإِنَّهُ أَرْجَحُ ما وُزِنَ، وَ أَفْضَلُ ما خُزِنَ، وَ أَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيکَ لَهُ، شَهادَةً مُمْتَحَناً إِخْلاصُها، مُعْتَقَداً ‏مُصاصُها، نَتَمَسَّکُ بِها أَبَداً ما أَبْقانا، وَ نَدَّخِرُها لِأَهاوِيلِ ما يَلْقانا، فَإِنَّها عَزِيمَةُ الْإِيمانِ، وَ فاتِحَةُ الْإِحْسانِ، وَ مَرْضاةُ الرَّحْمنِ، وَ ‏مَدْحَرَةُ ‏الشَّيْطانِ‏. وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، أَرْسَلَهُ بِالدِّينِ الْمَشْهُورِ، وَ الْعِلْمِ المَأثُورِ، وَ الْکِتابِ الْمَسْطُورِ، وَ النُّورِ السّاطِعِ، وَ الضِّياءِ اللّامِعِ، وَ الْأمْرِ الصّادِعِ، إِزاحَةً لِلشُّبُهاتِ، وَ احْتِجاجاً بِالبَيِّناتِ، وَ تَحْذِيراً بِالْآياتِ، وَ تَخْوِيفاً ‏بِالْمَثُلاتِ‏، وَ الناسُ فِى فِتَنٍ ‏انْجَذَمَ‏ فِيها حَبْلُ الدِّينِ، وَ ‏تَزَعْزَعَتْ‏ ‏سَوارِى‏ الْيَقِينِ، وَ ‏اخْتَلَفَ‏ ‏‏النَّجْرُ‏ ،وَ ‏تَشَتَّتَ‏ ‏الْأَمْرُ، وَ ‏ضاقَ‏ ‏الْمَخْرَجُ‏ ،و ‏عَمِىَ‏ ‏الْمَصْدَرُ، فَالْهُدى خامِلٌ، وَ الْعَمى شامِلٌ، عُصِىَ الرَّحْمنُ، وَ نُصِرَ الشَّيْطانُ، وَ خُذِلَ الْإِيمانُ، فَانْهارَتْ دَعائِمُهُ، وَ تَنَکَّرَتْ مَعالِمُهُ، وَ ‏دَرَسَتْ‏ ‏سُبُلُهُ‏، وَ عَفَتْ ‏شُرُکُهُ‏. أَطاعُواْ الشَّيْطانَ فسَلَکُوا مَسالِکَهُ، وَ وَرَدُوا ‏مَناهِلَهُ‏، بِهِمْ سارَتْ أَعْلامُهُ، وَ قامَ لِواؤُهُ، فِى فِتَنٍ داسَتْهُمْ ‏بِأَخْفافِها، وَ وَطِئَتْهُمْ ‏بِأَظْلافِها، وَ قامَتْ عَلى ‏سَنابِکِها، فَهُمْ فِيها تائِهُونَ حائِرُونَ جاهِلُونَ مَفْتُونُونَ، فِى ‏خَيْرِ ‏دارٍ ‏وَ ‏شَرِّ ‏جِيرانٍ‏، نَوْمُهُمْ سُهُودٌ، وَ کُحْلُهُمْ دُمُوعٌ، بِأَرْضٍ ‏عالِمُها ‏مُلْجَمٌ‏، ‏و ‏جاهِلُها ‏مُکْرَمٌ‏. وَ مِنْها وَ يَعْنِى آلَ النَّبِىّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمْ هُمْ مَوْضِعُ سِرِّهِ، وَ ‏لَجَأُ أَمْرِهِ، وَ ‏عَيْبَةُ عِلْمِهِ، وَ ‏مَوْئِلُ‏ حُکْمِهِ، وَ کُهُوفُ کُتُبِهِ وَ جِبالُ دِينِهِ، بِهِمْ أَقامَ انْحِناءَ ظَهْرِهِ، وَ أَذْهَبَ ارْتِعادَ ‏فَرائِصِهِ‏. مِنْها فى الْمُنافِقين ‏زَرَعُواْ ‏الْفُجُورَ، ‏وَ ‏سَقَوْهُ‏ ‏الْغُرُورَ، ‏وَ ‏حَصَدُواْ ‏‏الثُّبُورَ‏، ‏لا ‏يُقاسُ‏ ‏بِالِ‏ ‏مُحَمَّدٍ ‏صَلَّى‏ ‏اللَّهُ‏ ‏عَلَيْهِ‏ ‏و الِهِ‏ ‏مِنْ‏ ‏هذِهِ‏ ‏الْأُمَّةِ ‏أَحَدٌ، وَ لا يُسَوَّى بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَيْهِ أَبَداً، هُمْ أَساسُ الدِّينِ، وَ عِمادُ الْيَقِينِ، إِلَيْهِمْ يَفِى‏ءُ ‏الْغالِى‏، وَ بِهِمْ يَلْحَقُ التّالِى، وَ لَهُمْ خَصائِصُ حَقِّ الْوِلايَةِ، وَ فِيهِمُ الْوَصِيَّةُ وَ الْوِراثَةُ، الْآنَ إِذْ ‏رَجَعَ‏ ‏الْحَقّ‏ ‏إِلى ‏اَهْلِهِ‏، وَ نُقِلَ إِلى مُنتَقَلِهِ.