سفر به شمال برای سه نسل؛ چه اقامتگاهی سفر خانوادگی را راحت‌تر می‌کند؟
- مجموعه: تور مسافرتی
چکیده : انتخاب اقامتگاه برای سفر سه‌نسلی با کودکان و سالمندان نیازمند توجه به جزئیاتی فراتر از ظاهر ویلاست. وجود اتاق خواب در طبقه همکف، پله‌های ایمن، سرویس فرنگی نزدیک، حیاط مسطح، سیستم گرمایش مناسب و دسترسی سریع به داروخانه و فروشگاه، آسایش خانواده را بیشتر می‌کند. در ویلاهای استخردار نیز ایمنی محوطه استخر و امکان نظارت بر کودکان اهمیت زیادی دارد.
سفر دسته‌جمعی با پدر و مادرهای مسن و بچه‌های کوچک، از همان لحظه‌ای که ساک‌ها را توی صندوق عقب ماشین می‌چینید، چالش‌های خودش را دارد. پدربزرگ نگران زانوهایش است و اینکه نکند ویلا پله‌های زیادی داشته باشد، بچه‌ها از وسط جاده سراغ آب‌بازی یا حیاط را می‌گیرند و خود شما هم دنبال جایی هستید که بعد از چند ساعت رانندگی، مجبور نباشید تمام مدت درگیر خواسته‌های بچه و نگرانی‌های سالخوردگان خانواده باشید. اگر اقامتگاهی که می‌گیرید با شرایط سنی این سه نسل جور نباشد، استراحت آخر هفته خیلی زود به یک کلافگی دسته‌جمعی تبدیل می‌شود.
بزرگ‌ترین اشتباه در این جور سفرها این است که فقط از روی زیبایی عکس‌ها تصمیم بگیریم. مثلاً ممکن است عکس یک کلبه سوئیسی وسط جنگل چشم‌تان را بگیرد و همان را رزرو کنید، اما وقتی به مقصد می‌رسید، تازه متوجه شوید که تنها اتاق خواب کلبه در طبقه بالا قرار دارد و باید از یک راه‌پله چوبی تند و باریک بالا بروید که نه مناسب زانوی پدربزرگ است و نه برای کودک چهارساله‌تان امنیت دارد.
برای اینکه در طول سفر به هر سه گروه خوش بگذرد، باید قبل از حرکت، نقشه‌خوانی دقیقی از داخل خانه و حیاط آن داشته باشید.
ماجرای پله‌ها و اتاق خواب طبقه همکف
اولین چیزی که در سفر با سالمندان باید چک کنید، تعداد پله‌ها از پارکینگ تا داخل سالن و همین‌طور محل قرار گرفتن اتاق خواب‌هاست. خیلی از خانه‌های شمال به خاطر رطوبت زمین، روی کرسی چینی بلند ساخته می‌شوند و برای رسیدن به ایوان اصلی باید ده تا پانزده پله را بالا رفت. اگر پدر یا مادرتان مشکل مفصلی دارند، همین پله‌های ورودی باعث می‌شود در طول اقامت قید بیرون آمدن در حیاط را بزنند و تمام مدت در سالن بنشینند.
وضعیت در خانه‌های دوبلکس و کلبه‌های مثلثی از این هم حساس‌تر است. در بیشتر کلبه‌های چوبی، فضای پایین فقط شامل پذیرایی، آشپزخانه کوچک و سرویس بهداشتی است و تخت‌خواب‌ها را در نیم‌طبقه بالا گذاشته‌اند. پله‌های این کلبه‌ها معمولاً شیب تندی دارد و گاهی حتی نرده محافظ هم برایشان نصب نشده است.
اگر اصرار دارید در سفر خانوادگی تجربه ماندن در یک کلبه سوئیسی را داشته باشید، حتماً مدلی را انتخاب کنید که متراژ بزرگ‌تری دارد و حداقل یک اتاق خواب کامل با تخت دونفره در طبقه همکف آن ساخته شده است. این طوری بزرگ‌ترها در طبقه پایین و نزدیک به سرویس بهداشتی مستقر می‌شوند و جوان‌ترها از پله‌ها بالا می‌روند و در نیم‌طبقه دوم می‌خوابند. همچنین وجود یک دروازه کوچک یا مانع در ابتدای پله‌ها کمک می‌کند تا وقتی حواستان به آشپزی است، بچه‌های نوپا به سمت بالا چهار دست‌وپا نروند.
سرگرمی بچه‌ها و دمای آب؛ چرا استخر سرپوشیده نجات‌بخش است؟
بچه‌ها حوصله نشستن طولانی در ایوان و تماشای باران یا درخت‌ها را ندارند؛ آن‌ها انرژی دارند و اگر فضای بازی نداشته باشند، بعد از دو ساعت بهانه‌گیری را شروع می‌کنند. از طرفی، بردن یک خانواده پرجمعیت با یک سالمند و دو کودک به ساحل شلوغ یا جنگل‌های گل‌آلود، همیشه کار ساده‌ای نیست. در این شرایط، اجاره یک ویلا استخردار شمال که استخر آن در فضای سرپوشیده و متصل به سالن باشد، کار را برای همه راحت می‌کند.
مزیت استخر سرپوشیده آب‌گرم فقط برای بازی بچه‌ها نیست. آب گرم برای دردهای عضلانی و مفصلی پدربزرگ و مادربزرگ هم حکم آب‌درمانی را دارد، به شرطی که ورودی استخر به جای نردبان عمودی فلزی، پله‌های سیمانی پهن و نرده استیل داشته باشد تا به راحتی وارد آب شوند.
برای اینکه خودتان هم موقع آب‌بازی بچه‌ها استرس نگیرید، به نحوه جدا شدن فضای استخر از پذیرایی دقت کنید. بهترین حالت، خانه‌هایی هستند که بین سالن و استخر دیوار شیشه‌ای کشیده‌اند و درِ ورودی استخر قفل یا دستگیره‌ای در ارتفاع بالا دارد. درِ قفل‌دار از ورود کودک به محوطه بدون همراهی جلوگیری می‌کند. وقتی کودک در آب یا کنار استخر است، یک بزرگسال باید پیوسته و از فاصلهٔ حداکثر یک دست مراقب او باشد.
سرویس بهداشتی، گرمایش کف و جزئیاتی که در عکس‌ها دیده نمی‌شود
نیازهای فیزیکی افراد مسن و کودکان در شب و ساعات استراحت بیشتر خودش را نشان می‌دهد. سالمندان معمولاً در طول شب یکی دو بار نیاز به استفاده از سرویس بهداشتی دارند. اگر توالت فرنگی در حیاط باشد یا در راهرویی قرار گرفته باشد که کلید برق آن دم دست نیست، رفت‌وآمد شبانه برایشان سخت و خطرناک می‌شود. وجود یک اتاق خواب مستر در طبقه همکف که توالت فرنگی و دوش حمام داخل خود اتاق باشد، بهترین گزینه برای آسایش پدر و مادرهاست.
موضوع بعدی، سیستم گرمایش و جنس کف ساختمان است. بچه‌های کوچک عادت دارند روی زمین بنشینند، چهار دست‌وپا راه بروند یا اسباب‌بازی‌هایشان را روی فرش پهن کنند. در روزهای پاییز و زمستان، سرامیک کف ویلاهای شمال به شدت سرد می‌شود و حتی با روشن بودن بخاری گازی هم سرمای کف از بین نمی‌رود.
در مقابل، اگر سراغ یک ویلا استخردار شمال یا خانه‌ای بروید که سیستم گرمایش از کف یا شوفاژ دارد و کف سالن آن با فرش‌های تمیز پوشانده شده، نه نگران سرماخوردگی بچه‌ها خواهید بود و نه پاهای سالمندان از سرمای سرامیک درد می‌گیرد. برعکس این ماجرا در بعضی کلبه‌های جنگلی اتفاق می‌افتد که فقط یک بخاری گازی کوچک در سالن دارند؛ در این حالت طبقه پایین سرد می‌ماند و تمام هوای گرم به سمت نیم‌طبقه بالا می‌رود و آنجا را بیش از حد دم‌کرده و گرم می‌کند.
حیاط مسطح و دسترسی به نانوایی و داروخانه
وقتی سه نسل با هم سفر می‌کنند، پیاده‌روی عصرگاهی بخشی از برنامه روزانه است. اما پیاده‌روی برای یک فرد هفتادساله و کودکی که در کالسکه نشسته یا تازه راه افتاده، در جاده‌های خاکی، سنگلاخی و پرشیب ییلاقات امکان‌پذیر نیست. اگر اقامتگاه شما در یک شیب تند کوهستانی باشد، عملاً پدربزرگ و مادربزرگ در خانه حبس می‌شوند؛ چون نه می‌توانند در کوچه قدم بزنند و نه حیاط خانه برای راه رفتنشان امن است.
هنگام انتخاب منطقه، سراغ شهرک‌های ساحلی یا روستاهای جلگه‌ای بروید که مسیرهای صاف و آسفالت دارند. خود حیاط خانه هم باید مسطح باشد و مسیرهای سنگ‌فرش شده بدون پله و لبه تیز داشته باشد تا هم کودک بتواند با دوچرخه یا توپ در آن بازی کند و هم سالمندان بدون ترس از پیچ خوردن پا، دور باغچه قدم بزنند.
علاوه بر این، در سفرهای خانوادگی همیشه احتمال اتفاقات پیش‌بینی‌نشده هست؛ از تمام شدن شیرخشک و پوشک بچه در ساعت ده شب گرفته تا نیاز ناگهانی به قرص فشار خون یا درمانگاه. بنابراین ماندن در مناطق بسیار بکر که تا اولین سوپرمارکت و داروخانه چهل دقیقه جاده پرپیچ‌وخم فاصله دارند، ریسک بالایی دارد. حاشیه شهرهایی مثل چالوس، رامسر، متل قو یا لاهیجان که هم طبیعت آرامی دارند و هم تا داروخانه شبانه‌روزی و نانوایی پنج دقیقه با ماشین راه است، تعادل خوبی بین آرامش و دسترسی ایجاد می‌کنند.
برای اینکه قبل از حرکت از تمام این جزئیات مطمئن شوید و در مقصد غافلگیر نشوید، بهترین راه این است که چند روز قبل از سفر، به جاجیگا بروید و مشخصات خانه‌ها را با حوصله بررسی کنید. در جاجیگا، علاوه بر اینکه می‌توانید در بخش فیلترها گزینه‌هایی مثل دربست بودن، استخردار یا نوع اقامتگاه را جدا کنید، در توضیحات هر خانه به طور دقیق نوشته شده که اقامتگاه چند اتاق خواب و سرویس فرنگی دارد. نگاه کردن به عکس‌های واقعی از زوایای مختلف خانه و خواندن نظرات مسافرهایی که قبلاً با خانواده‌شان در آن ویلا استخردار یا کلبه مانده‌اند، به شما کمک می‌کند بفهمید آیا آب استخر واقعاً گرم بوده، محوطه برای بچه‌ها امن است یا مسیر دسترسی به خانه چقدر راحت است.
تقسیم فضا؛ چطور حریم خصوصی همه حفظ شود؟
ساعت خواب و بیداری سه نسل با هم فرق دارد. پدربزرگ و مادربزرگ ساعت ده شب می‌خوابند و شش صبح بیدار می‌شوند و کتری را روشن می‌کنند؛ بچه‌ها ظهرها نیاز به یک ساعت خواب در سکوت دارند و جوان‌ترها دوست دارند شب تا دیروقت در سالن بنشینند، تخمه بشکنند و صحبت کنند. اگر اقامتگاه کوچک باشد یا دیوارهای نازکی داشته باشد، این تفاوت ساعت خواب باعث می‌شود هیچ‌کس نتواند درست استراحت کند.
برای حل این مسئله، به نقشه ساختمان دقت کنید. خانه‌هایی که اتاق خواب‌هایشان از فضای اصلی پذیرایی و تلویزیون کمی فاصله دارد و با یک راهرو جدا می‌شود، صدای خنده و صحبت شبانه را به اتاق خواب سالمندان منتقل نمی‌کنند. همچنین در یک کلبه سوئیسی بزرگ، معمولاً تراس بالایی به اتاق خواب دوم راه دارد و ایوان پایینی جلوی سالن است؛ این یعنی صبح زود که بزرگ‌ترها بیدار می‌شوند، می‌توانند در ایوان پایین در هوای آزاد صبحانه بخورند، بدون اینکه صدایشان کسانی را که در طبقه بالا خوابیده‌اند بیدار کند. داشتن دو سرویس بهداشتی مجزا هم ترافیک صبحگاهی را کم می‌کند و سرعت آماده شدن خانواده برای گشت‌وگذار روزانه را بالا می‌برد.
