نامه به معاويه فرمان اطاعت به معاويه

به معاويه فرمان اطاعت به معاويه از بنده خدا علي امير مومنان، به معاويه بن ابي‏سفيان. پس از ياد خداو درود! مي‏داني که من درباره شما معذور، و از آنچه در مدينه گذشت رويگردانم، تا شد آنچه که بايد مي‏شد، و بازداشتن آن ممکن نبود، داستان طولاني و سخن فراوان است. و گذشته‏ها گذشت، و آينده روي کرده است، تو و همراهانت بيعت کنيد، و با گروهي از يارانت نزد من بيا، با درود.

( وَ مِنْ کِتابٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ ) إِلى ‏مُعاوِيَةَ مِنَ الْمَدِينَةِ فِى أَوَّلِ ما بُوِيعَ لَهُ بِالْخِلافَةِ، ذَکَرَهُ الْواقِدِىُّ فِى کِتابِ الْجَمَلِ: مِنْ عَبْدِ اللَّه عَلِىٍّ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ إِلى ‏مُعاوِيَةَ ‏بْنِ‏ ‏أَبِى‏سُفْيانَ‏: أَمَّا بَعْدُ، فَقَدْ عَلِمْتَ ‏إِعْذارِى‏ فِيکُمْ وَ إِعْراضِى عَنْکُمْ، حَتّى کانَ ما لابُدَّ مِنْهُ وَ لا دَفْعَ لَهُ، وَ الْحَدِيثُ طَوِيلٌ، وَ الْکَلامُ کَثِيرٌ، قَدْ أَدْبَرَ ما أَدْبَرَ، وَ أَقْبَلَ ما أَقْبَلَ، فَبايِعْ مَنْ ‏قِبَلَکَ‏، وَ أَقْبِلْ إِلَىَّ فِى ‏وَفْدٍ مِنْ أَصْحابِکَ، وَ السَّلامُ.