سفارش به ترس از خدا

سفارش به ترس از خدا ضرورت شکرگزاري خدا را برابر نعمتهايش شکرگزارم، و بر انجام حقوق الهي از او ياوري مي‏طلبم، پروردگاري که سپاهش نيرومند، و مرتبت او بزرگ است. و گواهي مي‏دهم که محمد بنده و پيامبر اوست، انسانها را به اطاعت خدا دعوت کرد، و با دشمنان خدا در راه دين او پيکار کرد و مغلوبشان نمود، هرگز همداستاني دشمنان که او را دروغگو خواندند، او را از دعوت حق باز نداشت، و تلاش آنان براي خاموش کردن نور رسالت به نتيجه‏اي نرسيد. سفارش به پرهيزگاري و ياد مرگ پس به تقوا و ترس از خدا، روي آوريد، که رشته آن استوار، و دستگيره آن محکم، قله بلند آن پناهگاهي مطمئن مي‏باشد، قبل از فرا رسيدن مرگ، خود را براي پيش‏آمدهاي آن آماده سازيد، پيش از آنکه مرگ شما را دريابد آنچه لازمه ملاقات است فراهم آوريد، زيرا مرگ پايان زندگي است و هدف نهايي قيامت است، مرگ براي خردمندان پند و اندرز، و براي جاهلان وسيله عبرت‏آموزي است. پيش از فرا رسيدن مرگ، از تنگي قبرها، و شدت غم و اندوه، و ترس از قيامت، و درهم ريختن استخوانها، و کر شدن گوشها، و تاريکي لحد، و وحشت از آينده، و غم و اندوه فراوان در تنگناي گور، و پوشانده شدن آن با سنگ و خاک، چه مي‏دانيد؟ پس اي بندگان! خدا را! خدا را! پروا کنيد، که دنيا با قانونمندي خاصي مي‏گذرد، شما با قيامت به رشته‏اي اتصال داريد، گويا نشانه‏هاي قيامت، آشکار مي‏شود، و شما را در راه خود متوقف نموده، با زلزله‏هايش سررسيده است، سنگيني بار آن را بر دوش شما نهاده، و رشته پيوند مردم با دنيا را قطع کرده، همه را از آغوش گرم دنيا خارج ساخته است. گويي دنيا يک روز بود و گذشت، يا ماهي بود و سپري شد، تازه‏هاي دنيا کهنه‏شده، و فربه‏هايش لاغر گرديدند، در جايگاهي تنگ، در ميان مشکلاتي بزرگ، و آتشي پرشراره که صداي زبانه‏هايش وحشتزا، شعله‏هايش بلند، غرشش پرهيجان، پرنور و گدازنده، خاموشي شعله‏هايش غيرممکن، شعله‏هايش در فوران. تهديدهايش هراس‏انگيز، ژرفايش ناپيدا، پيرامونش تاريک و سياه، ديگهايش در جوشش، و اوضاعش سخت وحشتناک است. آينده پرهيزکاران و در آن ميان (پرهيزکاران را گروه، گروه، به سوي بهشت رهنمون مي‏شوند) آنان از کيفر و عذاب در امانند، و از سرزنش‏ها آسوده، و از آتش دورند، در خانه‏هاي امن الهي، از جايگاه خود خشنودند، آنان در دنيا رفتارشان پاک، ديدگانشان گريان، شبهايشان با خشوع و استغفار چونان روز، و روزشان از ترس گناه چونان شب مي‏ماند، پس خداوند بهشت را منزلگه نهايي آنان قرار داد، و پاداش ايشان را نيکو پرداخت، که سزاوار آن نعمتها بودند، و لايق ملکي جاودانه و نعمتهايي پايدار شدند. اي بندگان خدا، مراقب چيزي باشيد که رستگاران با پاس داشتن آن سعادتمند شدند، و تبهکاران با ضايع کردن آن به خسران و زيان رسيدند، پيش از آنکه مرگ شما فرا رسد با اعمال نيکو آماده باشيد، زيرا در گرو کارهايي هستيد که انجام داده‏ايد، و پاداش داده مي‏شويد به کارهايي که از پيش مرتکب شديد. ناگهان مرگ وحشتناک سر مي‏رسد، که ديگر بازگشتي نيست، و از لغزشها نمي‏توان پوزش خواست، خداوند ما و شما را در راه خود و پيامبرش استوار سازد، و از گناهان ما و شما به فضل رحمتش درگذرد. آموزش نظامي برجاي خود محکم بايستيد، در برابر بلاها و مشکلات استقامت کنيد، شمشيرها و دستها را در هواي زبانهاي خويش به کار مگيريد، و آنچه که خداوند شتاب در آن را لازم ندانسته شتاب نکنيد، زيرا هرکس از شما که در بستر خويش با شناخت خدا و پيامبر (ص) و اهل بيت پيامبر (ع) بميرد، شهيد از دنيا رفته و پاداش او بر خداست، و ثواب اعمال نيکويي که قصد انجام آن را داشته خواهد برد، و نيت او ثواب شمشير کشيدن را دارد، همانا هر چيزي را وقت مشخص و سرآمدي معين است.

( وَ مِنْ خُطْبَةٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: ) أَحْمَدُهُ شُکْراً لِإِنْعامِهِ، وَ أَسْتَعِينُهُ عَلى وَظائِفِ حُقُوقِهِ، عَزِيزُ الْجُنْدِ، عَظِيمُ الْمَجْدِ. وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، دَعا إِلَى طاعَتِهِ، وَ قاهَرَ أَعْداءَهُ جِهاداً عَنْ دِينِهِ، لا يَثْنِيهِ عَنْ ذلِکَ اجْتِماعٌ عَلى تَکْذِيبِهِ، وَ الْتِماسٌ لِإِطْفاءِ نُورِهِ. فَاعْتَصِمُوا بِتَقْوَىَ اللَّهِ فَإِنَّ لَها حَبْلًا وَثِيقاً عُرْوَتُهُ، وَ ‏مَعْقِلًا مَنِيعاً ‏ذِرْوَتُهُ‏. وَ ‏بادِرُواْ ‏الْمَوْتَ‏ ‏وَ ‏غَمَراتِهِ‏، وَ ‏امْهَدُوا لَهُ قَبْلَ حُلُولِهِ، وَ أَعِدُّوا لَهُ قَبْلَ نُزُولِهِ، فَإِنَّ الْغايَةَ الْقِيامَةُ، وَ کَفى بِذلِکَ واعِظاً لِمَنْ عَقَلَ، وَ مُعْتَبَراً لِمَنْ جَهِلَ، وَ قَبْلَ بُلُوغِ الْغايَةِ ما تَعْلَمُونَ مِنْ ضِيقِ ‏الْأَرْماسِ‏، وَ شِدَّةِ ‏الْإِبْلاسِ‏، وَ هَوْلِ ‏الْمُطَّلَعِ‏، وَ رَوْعاتِ الْفَزَعِ، وَ ‏اخْتِلافِ‏ ‏الْأَضْلاعِ‏، وَ ‏اسْتِکاکِ‏ ‏الْأَسْماعِ‏، وَ ظُلْمَةِ اللَّحْدِ، وَ خِيفَةِ الْوَعْدِ، وَ غَمِّ ‏الضَّرِيحِ‏، وَ ‏رَدْمِ‏ ‏الصَّفِيحِ‏. فَاللَّهَ اللَّهَ عِبادَ اللَّهِ، فَإِنَّ الدُّنْيا ماضِيَةٌ بِکُمْ عَلى ‏سَنَنٍ‏، وَ أَنْتُمْ وَ السَّاعَةُ فِى ‏قَرَنٍ‏، وَ کَأَنَّها قَدْ جاءَتْ ‏بِأَشْراطِها، وَ ‏أَزِفَتْ‏ ‏بِأَفْراطِها، وَ وَقَفَتْ بِکُمْ عَلى ‏صِراطِها، وَ کَأَنَّها قَدْ أَشْرَفَتْ بِزَلازِلِها، وَ أَناخَتْ ‏بِکَلاکِلِها، وَ ‏‏انْصَرَمَتِ‏‏ الدُّنْيا بِأَهْلِها، وَ اَخْرَجَتْهُمْ مِنْ حِضْنِها. فَکانَتْ کَيَوْمٍ مَضى، ‏وَ شَهْرٍ انْقَضى، وَ صارَ جَدِيدُها ‏رَثّاً، وَ سَمِينُها ‏غَثّاً، ‏فِى‏ مَوْقِفٍ ضَنْکِ الْمَقامِ، وَ أُمُورٍ مُشْتَبِهَةٍ عِظامٍ، وَ نارٍ شَدِيدٍ ‏کَلَبُها، عالٍ ‏لَجَبُها، ساطِعٍ لَهَبُها، ‏مُتَغَيِّظٍ زَفِيرُها، مُتَأَجِّجٍ سَعِيرُها، بَعِيدٍ خُمُودُها، ‏ذاکٍ‏ وَقُودُها، مَخُوفٍ وَعِيدُها، ‏‏عَمٍ‏‏ ‏قَرارُها، مُظْلِمَةٍ أَقْطارُها، حامِيَةٍ قُدُورُها، فَظِيعَةٍ أُمُورُها ‏و ‏سِيقَ‏ ‏الَّذِينَ‏ ‏اتَّقَوْا ‏رَبَّهُمْ‏ ‏إِلَى‏ ‏الْجَنَّةِ ‏زُمَراً قَدْ أُمِنَ الْعَذابُ، وَ انْقَطَعَ الْعِتابُ، وَ زُحْزِحُوا عَنِ النّارِ، وَ اطْمَأَنَّتْ بِهِمُ الدّارُ، وَ رَضُواْ الْمَثْوى وَ الْقَرارَ، الَّذِينَ کانَتْ أَعْمالُهُمْ فِى الدُّنْيا زاکِيةً، وَ أَعْيُنُهُمْ باکِيةً، وَ کانَ لَيْلُهُمْ فِى دُنْياهُمْ نَهاراً تَخَشُّعاً وَ اسْتِغْفاراً، وَ کانَ نَهارُهُمْ لَيْلًا ‏تَوَحُّشاً وَ انْقِطاعاً، فَجَعَلَ اللَّهُ لَهُمُ الْجَنَّةَ ‏مَآباً، ‏و ‏الْجَزاءَ ثَواباً، ‏وَ ‏کانُوا ‏أَحَقّ‏ ‏بِها ‏وَ ‏أَهْلَها، فِى مُلْکٍ دائِمٍ، وَ نَعِيمٍ قائِمٍ. فَارْعَوْا -عِبادَ اللَّهِ- ما بِرِعايَتِهِ يَفُوزُ فائِزُکُمْ، وَ بِإِضاعَتِهِ يَخْسَرُ مُبْطِلُکُمْ، وَ بادِرُوا اجالَکُمْ بِأَعْمالِکُمْ، فَإِنَّکُمْ مُرْتَهَنُونَ بِما أَسْلَفْتُمْ، وَ مَدِينُونَ بِما قَدَّمْتُمْ وَ کَأَنْ قَدْ نَزَلَ بِکُمُ الْمَخُوفُ فَلا رَجْعَةً تَنالُونَ، وَ لا عَثْرَةً تُقالُونَ، اسْتَعْمَلَنَا اللَّهُ وَ إِيَّاکُمْ بِطاعَتِهِ وَ طاعَةِ رَسُولِهِ، وَ عَفا عَنَّا وَ عَنْکُمْ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ. ‏إِلْزَمُوا ‏الْأَرْضَ‏، وَ اصْبِرُوا عَلَى الْبَلاءِ، وَ لا تُحَرِّکُوا بِأَيْدِيکُمْ ‏وَ ‏سُيُوفِکُمْ‏ هَوى أَلْسِنَتِکُمْ، وَ لا تَسْتَعْجِلُوا بِما لَمْ يُعَجِّلْهُ اللَّهُ لَکُمْ، فَإِنَّهُ مَنْ مَّاتَ مِنْکُمْ عَلى فِراشِهِ وَ هُوَ عَلى مَعْرِفَةِ حَقِّ رَبِّهِ ‏عَزَّ ‏و ‏جَلّ‏ وَ حَقِّ رَسُولِهِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ ماتَ شَهيداً، وَ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، و اسْتَوْجَبَ ثَوابَ ما نَوى مِنْ صالِحِ عَمَلِهِ، وَ قامَتِ النِّيَّةُ مَقامَ ‏إِصْلاتِهِ‏ ‏لِسَيْفِهِ‏، فَإِنَّ لِکُلِّ شَىْ‏ءٍ مُدَّةً وَ أَجَلًا.