درباره عمرو بن عاص

درباره عمرو بن عاص و از خطبه‏هاي آن حضرت است درباره عمرو پسر عاص شگفتا از پسر نابغه! شاميان را گفته است، من مردي لاغ گويم با لعب بسيار، عبث کارم، و کوشا در اين کار. همانا، آنچه گفته نادرست بوده، و به گناه دهان گشوده، همانا بدترين گفتار، سخن دروغ است که چراغ آن بي‏فروغ است. اما او مي‏گويد و دروغ مي‏گويد. وعده مي‏دهد و خلاف آن مي‏پويد. مي‏خواهد و مي‏ستهد، از او مي‏خواهند و زفتي مي‏کند. پيمان را به سر نمي‏برد و پيوند خويشان را مي‏برد. چون سخن جنگ در ميان باشد، دلير است و بر امر و نهي چير، و چون تيغ از نيام برآيد و وقت کارزار درآيد، بزرگترين نيرنگ او اين است که عورت خويش گشايد. به خدا سوگند، ياد مرگ مرا از لاغ باز مي‏دارد، و فراموشي آخرت او را نگذارد که سخن حق بر زبان آرد. او با معاويه بيعت نکرد، مگر بدان شرط که او را پاداشي رساند، و در مقابل ترک دين خويش لقمه‏اي بدو خوراند.

( وَ مِنْ کَلامٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ ) فِى ذِکْرِ ‏عَمْرِو ‏بْنِ‏ ‏الْعاصِ‏: عَجَباً ‏لِابْنِ‏ ‏‏النّابِغَةِ‏!! يَزْعُمُ لِأَهْلِ الشّامِ اَنَّ فِى ‏دُعابَةً، وَ أَنِّى امْرُوٌ ‏تِلْعابَةٌ، ‏أُعافِسُ‏ ‏وَ ‏أُمارِسُ‏! لَقَدْ قالَ باطِلًا، وَ نَطَقَ اثِماً. أَما- وَ شَرُّ الْقَوْلِ الْکَذِبُ- اِنَّهُ لَيَقُولُ فَيَکْذِبُ، وَ يَعِدُ فَيُخْلِفُ، وَ يَسْأَلُ ‏فَيُلْحِفُ‏، وَ يُسْأَلُ فَيَبْخَلُ، وَ يَخُونُ الْعَهْدَ، وَ يَقْطَعُ ‏الْإِلّ‏، فَإِذا کانَ عِندَ الْحَرْبِ فَأَىُّ زاجِرٍ وَ امِرٍ هُوَ؟؟!! ما لَمْ تَأْخُذِ السُّيُوفُ مَاخِذَها، فَإِذا کانَ ذلِکَ کانَ ‏أَکْبَرُ ‏مَکِيدَتِهِ‏ ‏أَنْ‏ ‏يَمْنَحَ‏ ‏الْقَوْمَ‏ ‏سَبَّتَهُ‏. أَما، وَ اللَّهِ إِنّى لَيَمْنَعُنِى مِنَ اللَّعِبِ ذِکْرُ الْمَوْتِ، وَ إِنَّهُ لَيَمْنَعُهُ مِنْ قَوْلِ الْحَقِّ نِسْيانُ الْأخِرَةِ، إِنَّهُ لَمْ يُبايِعْ ‏مُعاوِيَةَ حَتّى شَرَطَ لَهُ أَنْ يُؤْتِيَهُ ‏أَتِيَّةً، وَ ‏يَرْضَخَ‏ لَهُ عَلى تَرْکِ الدِّينِ رَضِيخَةً.