سهرهها از آواز یکدیگر چه میفهمند؟ آزمایش برکلی سرنخ تازهای داد
- مجموعه: اخبار گوناگون

به گزارش خبرآنلاین، جولی الی، پژوهشگر رفتار جانوران در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، بیش از یک دهه صداها و رفتار اجتماعی سهرههای راهراه را بررسی کرده است. او هزاران آوا را ثبت کرد و با کمک یادگیری ماشین و آزمایشهای رفتاری، نوع صدا را با موقعیتی که پرنده آن را تولید میکرد مقایسه کرد. مشاهده رفتار پرندگان به او اجازه داد دستهبندی اولیهای شبیه واژهنامه صوتی بسازد. قدم بعدی این بود که مشخص شود خود سهرهها نیز مرز میان دستههای پیشنهادی پژوهشگران را تشخیص میدهند.
سهرهها چگونه در آزمایش صدا انتخاب میکردند؟
این آزمایش به پرندگان اجازه میداد با نوک زدن به یک دکمه یا حسگر مادون قرمز، صدای ضبطشده سهرههای دیگر را پخش کنند. پژوهشگران برای هر روز یک نوع آوا در نظر میگرفتند و اگر پرنده همان آوا را تا انتها میشنید، به دانه دسترسی پیدا میکرد. شنیدن دیگر آواها پاداشی به دنبال نداشت.
سهرهها به تدریج آوای پاداشدار را یاد گرفتند. آنها معمولاً صداهای دیگر را قطع میکردند و به جستوجوی صدایی ادامه میدادند که برایشان غذا به همراه داشت. پژوهشگران با مقایسه انتخابهای پرندگان میتوانستند بررسی کنند کدام تمایزهایی که بر پایه ثبت و تحلیل صدا یافته بودند، در رفتار جانور نیز دیده میشود.
یافته دیگر از مواردی به دست آمد که پرنده در تشخیص آوای هدف اشتباه میکرد. سهرهها گاهی آواهایی را که در ارتباط معنای نزدیکی داشتند با یکدیگر اشتباه گرفتند. الی و همکارانش این الگو را نشانهای میدانند که پاسخ پرنده ممکن است علاوه بر ساختار آکوستیکی، با کاربرد آوا در موقعیت اجتماعی ارتباط داشته باشد.
تقلید صدا تا ارتباط هدفمند
بعضی پرندگان، از جمله طوطیها و مرغهای مقلد، میتوانند صداهای دیگری را بازسازی کنند. طوطیها ممکن است صداهای انسان را نیز در موقعیت خاصی به کار ببرند. الی یکی از دلایل امیدواری به ارتباط صوتی هدفمند با پرندگان را وابستگی بسیاری از آنها به ارتباط صوتی میداند. پاسخ هدفمند به یک آوا با درک یک زبان مشترک به معنای انسانی تفاوت دارد.
به گفته این پژوهشگر، هنوز باید مشخص شود پرندگان صداها را چگونه ترکیب میکنند، در چه ترتیبی به هم پاسخ میدهند و حرکت بدن در کنار آوا چه اطلاعاتی منتقل میکند. از آنجا که گونهها شیوههای ارتباطی متفاوتی دارند، شناخت صداهای یک گونه بهخودیخود به ارتباط با گونه دیگر نمیانجامد.
الی در گفتوگو با لایوساینس گفت امیدوار است پیشرفت هوش مصنوعی و رباتیک طی حدود ده سال آینده امکان سطحی از ارتباط صوتی با بعضی گونهها را فراهم کند. او در سال ۲۰۲۶ جایزه چالش Coller Dolittle را برای تحقیقات ارتباط دوسویه میان گونهها دریافت کرد و معتقد است این مطالعات میتوانند نگاه انسان را به تواناییهای شناختی جانوران تغییر دهند.
مقاله پژوهشگران حدود ۱۱ نوع آوا را برای سهره راهراه توصیف میکند. این آواها در موقعیتهایی مانند درخواست غذا، هشدار خطر، تماس اجتماعی یا حفظ پیوند میان پرندگان به کار میروند. آزمایش رفتاری به پژوهشگران امکان داد دستهبندی پیشنهادی خود را با پاسخهای واقعی پرندگان مقایسه کنند.











