ايمپلنت چيست؟



 دندانپزشک, دندان درد, ایمپلنت

 

 ایمپلنت پین های باریکی هستند که از تیتانیوم خالص سازگار ساخته شده که داخل استخوان فک گذاشته ميشود .

دندان متحرک، قابل اتصال به این ایمپلنت ها هستند. حدود 3 تا 6 ماه زمان لازم براي رشد و ترميم استخوان اطراف ایمپلنت است.

موقع انتخاب ایمپلنت ميزان استخوان دردسترس ، ميزان استحکام استخوان و زمان گذاشتن ایمپلنت در نظر گرفته ميشود . درصورتی که استخوان کافی براي گذاردن ایمپلنت دردسترس نباشد می توان در وضعیت خاص مقداری استخوان برگرفته از نقاط ديگر پیوند زد. همچنين بر حسب ميزان سختی استخوان اقسام پرپیچ و بدون پیچ ایمپلنت انتخاب ميشود.

 

ایمپلنت می تواند فورا پس از از دست رفتن دندان و کشیدن آن یا پس از زمان طولانی مدت ترميم، جایگزین شود. شکل ایمپلنت مثل ریشه دندان طبيعي است. پس از، از دست رفتن دندان در صورت عدم جایگزینی سریع با ایمپلنت قابلیت تحلیل استخوان و کاهش قابلیت جویدن و کج شدن دندانهای پهلویی است. درصورتی که گذاردن با تأخیر ایمپلنت پیشنهاد ميشود ایمپلنت های کوچکتر و استوانه ای به علت دردسترس بودن استخوان کم تر استفاده ميشود.

مکان گذاردن ایمپلنت و مدل سیستم مطلوب تنها به وسیله معاینه ای که دندانپزشک انجام مي دهد با در نظر گرفتن دیگر وضعیت قابل بیان است. ميزان حجم و دانسیته استخوان آرواره، تعداد و حالت و استحکام دندانهای طبيعي فرد، وضعیت لثه، وضعیت و تعداد دندانهای فک مقابل از عوامل مهم حین معاینه است.

 

در چه مواردی از ایمپلنت استفاده می شود:
1- فاصله بین دندانهای جلو در اثر از دست رفتن یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبيعي باشند.

از دست رفتن دندان می تواند به علت پوسیده شدن، بیماري لثه و یا تصادفات باشد. درصورتی که دندان در منطقه زيبايي باشد علاوه بر زيبايي تندرستی دندان هم متأثر ميشود . فاصله طولانی مدت بی دندانی سبب رشد دندانهای آرواره در برابر به این فاصله و جابه‌جایي دندانهای بالا و پائین و از دست رفتن اکلوژن مطلوب ميشود . عمل جویدن هم متأثر شده و مفصل ها آرواره پائین در طولانی مدت مقطع دردناک ميشود .

درمان:
* بریج سه واحدی که مستلزم قربانی کردن دو دندان سالم مجاور است.

* بریجی که به دندان های مجاور چسبیده ولی عمر آن محدود است.( Maryland Bridge)

* بریج تنها تاج دندان را جایگزین ميکند ولی ریشه را جایگزین نمی کند و نیروهای جویدن به استخوان زیرین جابجا نمی شود و و در طول زمان حجم و ارتفاع استخوان کاهش می یابد.

ایمپلنت درمان بهتری است زیرا هم دندانهای پهلویی تراش نمی خورند و هم بطور کامل ساختار دندان حفظ می شود و نیروهای جویدن به استخوان منتقل میشود و حجم استخوان بدون تغيير می ماند.

 

دندانپزشک, دندان درد, ایمپلنت

 

2- فاصله زیاد بین دندان ها در اثر از دست رفتن یک یا بیش از یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبيعي باشند.

فاصله بیشتر بین دندان ها همان اثرات ازدست رفتن یک دندان را به صورت شدیدتر نشان می‌دهند . عدم زيبايي، مشکلات پخش نیروی جویدن، درد در مفصل ها آرواره پائین و سختی های تکلمی از موارد مورد گلایه بیماران میباشد .

 

درمان:
* بریج های چند واحـدی( با تراش دندان های پایه پهلویی) که تعـداد دندان های پایـه باید متنـاسب با طول بی دندانی باشد.

* پارسیل متحرک که مشکلات تکلمی، جویدن و اجتماعي ایجاد ميکند .

* بریج ها یا روکشهای ساپرت شونده با ایمپلنت تنها یا در ترکیب با دندان طبيعي.

 

3- زمانی که یک یا بیش از یک دندان از انتهای هر قوس دندانی از دست رفته باشد و تنها یک سمت، دندان طبيعي باشد.

از دست دادن دندانهای قدرتمند در عقب قوس دندانی که وظیفه جویدن و آماده کردن غذا براي هضم دارند سبب اسیب به حرکات جویدن ميشود . دندانهای باقی مانده به سوی فضای خالی حرکت ميکنند و تماس بین دندانها از دست میرود . همچنين دندانهای قوس مقابل هم به طرف فضا حرکت ميکنند و مشکلات مفاصل آرواره پائین هم رخ ميدهد .

 

درمان:درمان فکهای انتهای ازاد دشوار میباشد زیرا تنها در یک سمت دندان موجود است .

* پارسیل متحرک آرواره بالا یا پائین. پارسیل امکان دارد بعنوان جسم خارجی حس ناگوار ایجاد و سختی های تکلمی و جویدن ایجاد نماید.


* ایمپلنت بعنوان دندان پایه دوم بریج. در حالیکه پایه نخست دندان طبيعي است، یا این که بریج کلا به وسیله ایمپلنت در هر دو طرف ساپورت شود.

4- زمانی که کلیه دندانهای یک یا هر دو آرواره از دست رفته باشد.


بی دندانی کامل آرواره بالا و پائین با هم یا تنها منجر به سختی های بسیار زيادي ميشود . جویدن و صحبت کردن از سختی های اصلی بیماران بی دندان میباشد . با توجه به اینکه دندان ها که عامل ساپرت عضـلات صورت هستند ديگر وجود ندارد، بیمار وضعیت صورت مسنی خواهد داشت.

درمان:

* پروتز کامل متحرک. با وجودی که اغلب بیماران مشکلی از حیث گیر پروتز در آرواره بالا به علت نیروی مکشی در کام ندارند ولی سختی های تکلمی و جویدن هم چنان باقی است. عدم گیر یا ثبات پروتز آرواره پائین مشکل اساسی بیماران بی دندان میباشد و با گذشت زمان و تحلیل بیش تر استخوان بدتر هم ميشود که تا حدودی با ریلاین پروتز و گذاشتن استر تا چند وقتی برطرف ميشود . ریلاین کردن گوناگون منجر به لق شدن شدید پروتز و دشوار تر شدن صحبت کردن و جویدن ميشود .

* ایمپلنت به عنوان ثبات دهنده پروتز کامل. به عنوان مثال میله ای که به دو یا چهار ایمپلنت وصل است و سبب گیر مناسب پروتز ميشود چه بسا شش یا هشت ایمپلنت می تواند به عنوان پایه های پروتز ثابت شود.

امروزه می توان حجم کم استخوان را طی عمل بازسازی در وضعیت خاص براي قبول ایمپلنت آماده ساخت.

بیماري های انعقادی خونی، متابولیک، مخاطی و استخوانی، فاصله کم بین دندان، یا حالت نامطلوب دندان های آرواره بالا و پائین از عوامل محدود کننده در گذاردن ایمپلنت میباشد .

- کلیه اشخاص بالغی که زمان رشد را به پایان رسانیده اند، می توانند ایمپلنت بگذارند.

- اشخاص سيگاري دست کم تا ماههای نخست بعد از گذاشتن ایمپلنت باید سیگار را ترک کنند.

ایمپلنت مثل دندان طبيعي احتیاج به رعایت بهداشت و نگهداری دارد.

منبع:  dental.sums.ac.ir

 

مطالب پیشنهادی,وبگردی

    ----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------

    

    ----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------