حکمت شماره 462

ترجمه دشتی

و درود خدا بر او فرمود: (از امام نسبت به توحيد و عدل پرسيدند فرمود:) توحيد آن است که خدا را در وهم نياري، و عدل آن است که او را متهم نسازي.

ترجمه فیض الاسلام

از امام عليه‏السلام از (معني) توحيد و عدل پرسيدند آن حضرت فرمود: توحيد و يگانه دانستن خدا آن است که او را در وهم و انديشه در نياوري (که آنچه در انديشه آيد مانند تو مخلوق است) و عدل آن است که او را (به آنچه شايسته او نيست) متهم نسازي (زيرا کار ناشايسته کردن يا از جهل و ناداني است، يا از ناچاري و نياز و خداوند از اين دو منزه است).

ترجمه سید جعفر شهیدی

(و او را از توحيد و عدل پرسيدند، فرمود:) توحيد آن است که او را به وهم درنياري و عدل آنست که او را بدانچه در خور نيست متهم نداري. (و فرمود:) نيکو نيست خاموشي آنجا که سخن گفتن بايد، چنانکه نيکو نيست گفتن که نادانسته آيد.