پيمودن راه راست راه روشن حق

پيمودن راه راست راه روشن حق اي مردم در راه راست، از کمي روندگان نهراسيد، زيرا اکثريت مردم بر گرد سفره‏اي جمع شدند که سيري آن کوتاه، و گرسنگي آن طولاني است. اي مردم، همه افراد جامعه در خشنودي و خشم شريک مي‏باشند، چنانکه شتر ماده ثمود را يک نفر دست و پا بريد، اما عذاب آن تمام قوم ثمود را گرفت، زيرا همگي آن را پسنديدند، خداوند سبحان مي‏فرمايد: (ماده شتر را پي کردند و سرانجام پشيمان شدند.) سرزمين آنان چونان آهن گداخته‏اي که در زمين نرم فرو رود، فريادي زد و فرو ريخت، اي مردم آن کس که از راه آشکار برود به آب مي‏رسد، و هر کس از راه راست منحرف شود سرگردان مي‏ماند.

( وَ مِنْ کَلامٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: ) أَيُّهَا النّاسُ، لا تَسْتَوْحِشُوا فِى طَرِيقِ الْهُدى لِقِلَّةِ أَهْلِهِ، فَإِنَّ النّاسَ قَدِ اجْتَمَعُوا عَلى مائِدَةٍ شِبَعُها قَصِيرٌ، وَ جُوعُها طَوِيلٌ. أَيُّهَا النّاسُ، إِنَّما يَجْمَعُ النّاسَ الرِّضا وَ ‏السُّخْطُ، وَ إِنَّما عَقَرَ ناقَةَ ثَمُودَ رَجُلٌ واحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذابِ لَمّا عَمُّوهُ بِالْرِّضا، فَقالَ سُبْحانَهُ: ‏فَعَقَرُوها ‏فَأَصْبَحُوا ‏نادِمِينَ‏ فَما کانَ إِلّا أَنْ ‏خارَتْ‏ أَرْضُهُمْ بِالْخَسْفَةِ خُوارَ ‏السِّکَّةِ ‏الْمُحْماةِ فِى الْأَرْضِ ‏الْخَوَّارَةِ. أَيُّهَا النّاسُ، ‏مَنْ‏ ‏سَلَکَ‏ ‏الطَّرِيقَ‏ ‏الْواضِحَ‏ ‏وَرَدَ ‏الْماءَ، وَ مَنْ خالَفَ وَقَعَ فِى التِّيهِ.