هوش مصنوعی مبتلایان به سرطان سینه را از شیمیدرمانی غیرضروری بینیاز میکند
- مجموعه: اخبار پزشکی
- تاریخ انتشار : یکشنبه, ۰۷ تیر ۱۴۰۵ ۱۵:۵۱
به گزارش شفقنا، شیمیدرمانی بهطور معمول برای درمان سرطان سینه در مراحل اولیه از نوع ER+ / HER2- استفاده میشود؛ سرطانی که حدود ۷۰ درصد از موارد جدید سرطان سینه را تشکیل میدهد. با وجود نقش مهم این روش درمانی، عوارض جانبی آن میتواند بسیار شدید و ناتوانکننده باشد و برای بخش قابلتوجهی از بیماران، سود واقعی آن مشخص نیست. به همین دلیل، همواره نگرانیهایی درباره درمان بیش از حد بیمارانی وجود دارد که حتی بدون شیمیدرمانی نیز ممکن بود هرگز با بازگشت سرطان مواجه نشوند.
نتایج مطالعه جدید نشان میدهد تجزیهوتحلیل سلولهای ایمنی موجود در اطراف تومور با استفاده از روشهای مبتنی بر هوش مصنوعی، اطلاعات ارزشمند دیگری در اختیار پزشکان قرار میدهد و میتواند مشخص کند کدام بیماران با اطمینان بیشتری میتوانند از شیمیدرمانی صرفنظر کنند.
در حال حاضر، پزشکان برای تصمیمگیری درباره نیاز به شیمیدرمانی از آزمونهای ژنومی و امتیازدهی خطر استفاده میکنند. اما بیشتر بیماران در گروه «خطر متوسط» قرار میگیرند؛ وضعیتی که باعث میشود پزشکان برای احتیاط، شیمیدرمانی را تجویز کنند.
برای رفع این ابهام، پژوهشگران نمونههای بافتی بیماران را که در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شرکت کرده بودند بررسی کردند. در این مطالعه، درمان هورمونی بهتنهایی با درمان هورمونی همراه با شیمیدرمانی مقایسه شد و همه بیماران دارای امتیاز خطر ژنومی متوسط بودند.
هرچند آزمایشهای ژنومی توانستهاند درمان بیماران را شخصیتر کنند، اما تحلیل ریزمحیط تومور با کمک هوش مصنوعی، این شخصیسازی را یک گام فراتر میبرد. نکته مهم این است که این روش روی نمونههای بافتی استاندارد قابل انجام است و میتواند دقت و عدالت در درمان زنان مبتلا به سرطان سینه را، صرفنظر از محل درمانشان، افزایش دهد.
پژوهشگران دریافتند تراکم بالای سلولهای T کشنده (Cytotoxic T-cells) در بافت اطراف تومور، نسبت به روشهای فعلی مبتنی بر پروفایل ژنتیکی، شاخص دقیقتری برای تعیین خطر بیماری است.
نتایج نشان داد بیمارانی که تراکم این سلولهای ایمنی در اطراف تومورشان بالا بود، با وجود دریافت شیمیدرمانی، پیامدهای درمانی ضعیفتری داشتند. این موضوع نشان میدهد تراکم سلولهای T کشنده میتواند بهعنوان یک نشانگر پیشبینیکننده برای اثربخشی شیمیدرمانی مورد استفاده قرار گیرد.
این یافتهها تصویر روشنتری از عوامل مؤثر بر خطر بازگشت سرطان سینه در بیماران با خطر ژنومی متوسط ارائه میدهد و پزشکان را یک گام دیگر به درمانهای واقعاً شخصیسازیشده نزدیک میکند؛ درمانهایی که میتوانند از شیمیدرمانی غیرضروری جلوگیری کنند.
