شمار دندانها چه ارتباطی با خطر زوال عقل در سالمندان دارد؟
- مجموعه: اخبار پزشکی
- تاریخ انتشار : دوشنبه, ۲۵ آبان ۱۴۰۵ ۱۶:۱۶

به گزارش مهر به نقل از تلگراف، پژوهشگران ژاپنی دادههای ۴۷٬۲۹۳ نفر ۶۵ ساله و بالاتر را از مطالعه ارزیابی سالمندی ژاپن بررسی کردند. شرکتکنندگان از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ پیگیری شدند و در این مدت ۸٬۲۴۷ نفر، معادل ۱۷٫۴ درصد، به زوال عقل مبتلا شدند. ماهو ایواتا، پژوهشگر دانشگاه توهوکو، توضیح داد که تیم تحقیق تعداد دندانهای باقیمانده را یکی از شاخصهای سلامت دهان در نظر گرفته است.
تفاوت میزان بروز در چهار گروه
در کسانی که دستکم ۲۰ دندان داشتند، نرخ بروز ۱٫۶۳ مورد به ازای هر صد نفر در سال بود. این نرخ برای گروه ۱۰ تا ۱۹ دندان به ۲٫۳۱، برای گروه یک تا ۹ دندان به ۲٫۹۷ و برای گروه بدون دندان به ۴٫۳۴ رسید. پس از در نظر گرفتن سن، جنسیت و درآمد معادل، خطر برآوردشده نسبت به گروه دارای ۲۰ دندان یا بیشتر، بهترتیب ۱۴ درصد، ۱۲ درصد و ۲۷ درصد بالاتر بود. نرخ خام و برآورد تعدیلشده دو سنجه متفاوتاند و ترتیب ارقامشان در دو گروه میانی یکسان نیست.
برآوردهای پیشین، سهم قابل توجهی از موارد زوال عقل را به عوامل خطر قابل اصلاح نسبت دادهاند. سلامت دهان در فهرست ۱۴ عامل مورد اشاره در گزارش نیامده بود. پژوهشگران مطالعه جدید احتمال دادهاند سهم آماری از دست دادن دندان در موارد زوال عقل بتواند از بعضی عوامل شناختهشده مانند کمتحرکی، سیگار یا تحصیلات پایین بیشتر باشد. نتیجه مطالعه به دادههای همان جمعیت و نحوه محاسبه ارتباطها وابسته است.
مسیرهای احتمالی و محدودیت پژوهش
نویسندگان چند توضیح احتمالی را مطرح کردند. مشکلات جویدن ممکن است انتخاب غذا را محدود و دستیابی به تغذیه مناسب را دشوار کند. از دست رفتن دندان همچنین با انزوای اجتماعی ارتباط دارد که خود از عوامل خطر شناختهشده است. التهاب دهان نیز ممکن است با التهاب در دیگر بخشهای بدن همراه شود. این توضیحها فرضیههایی برای بررسی بیشترند و در این مطالعه بهعنوان علت قطعی ارزیابی نشدهاند.
دادهها نشان نمیدهند که از دست دادن دندان بهتنهایی باعث زوال عقل میشود یا حفظ دندان قطعاً از ابتلا جلوگیری میکند. پژوهشگران با اشاره به نیاز به مطالعات بیشتر، پیشنهاد کردند سلامت دهان در برنامههای بهداشت عمومی و پژوهشهای پیشگیری از زوال عقل بیشتر مورد توجه قرار گیرد.
در تفسیر نتایج، سه عدد به پرسشهای متفاوت پاسخ میدهند. سهم ۱۷٫۴ درصدی نشان میدهد در کل دوره پیگیری چه سهمی از شرکتکنندگان به زوال عقل مبتلا شدند. نرخ محاسبهشده برای هر صد نفر در سال به مقایسه گروههای دارای تعداد دندان متفاوت کمک میکند. درصدهای تعدیلشده نیز برای مقایسه با گروه مرجع، پس از در نظر گرفتن سن، جنسیت و درآمد به دست آمدهاند. بنابراین رقم ۲۷ درصد درباره اختلاف نسبی برآورد خطر در گروه بدون دندان است و به معنی ابتلای ۲۷ درصد از همه افراد بدون دندان نیست.
پژوهش در میان افراد ۶۵ ساله و بالاتر انجام شد و تعداد دندان باقیمانده، معیار عملی پژوهشگران برای مقایسه سلامت دهان بود. برای تشخیص اینکه کدام مسیر احتمالی در این ارتباط نقش بیشتری دارد، باید سنجههای مستقیمتری از وضعیت جویدن، تغذیه، تماس اجتماعی و التهاب در بررسیهای بعدی به کار گرفته شوند. نویسندگان نتیجه را دلیلی برای ادامه بررسی سلامت دهان در کنار سایر عوامل قابل اصلاح دانستهاند.
طبق برآوردی که گزارش نقل میکند، نزدیک به نیمی از موارد با عوامل قابل اصلاحی مرتبطاند که بررسی آنها میتواند به پیشگیری یا تأخیر در بروز بیماری کمک کند.











