ترجمه صحیفه سجادیه - دعای سى و پنجم
- مجموعه: ترجمه صحیفه سجادیه
| نيايش سى و پنجم هنگامى كه حال اهل دنيا را مشاهده مى كرد كه از حرص راضى به رزق مقدر الهى نيستند به شكرانه مقام رضاى خود به اين دعا با خدا راز و نياز مى كرد ̶ ستايش خداى را كه به حكم (قضا و قدرش) راضى و خشنودم و گواهى مى دهم كه خداى متعال نصيب و رزق خلق را از هر جهت به عدل تقسيم فرموده و (به جود و كرم ذاتى) بر همه خلق خود به فضل و احسان تعهد فرموده (يا از خلق عهد گرفته كه با يكديگر فضل و احسان كنند تا به صفات الهى متصف شوند.) ̶ پروردگارا بر محمد و آل پاكش درود و رحمت فرست و اى خدا مرا هم مفتون و مبتلا مكن (يعنى واقع در سختى و ناگوارى به خلق حسد مساز) به واسطه ى عطائى كه به مردم دادى و مردم را هم مفتون مساز به عطائى كه از من منع كردى مبادا من بر خلق تو حسد برم و بر حكم (قضا و قدرت) ناراضى و خشمناك شوم. ̶ خدايا بر محمد و آل پاكش درود و رحمت فرست و مرا به قضا و قدر خود هميشه خوش و دلشاد بدار و به موقعيتهائى كه حكم (عدل و احسان) تو فرمان مى دهد مرا سعه ى صدرم (و رضايت و خوشنودى) عطا فرما و وثوق و اطمينان كاملى مرا بخش تا هميشه مقر و معترف باشم كه حكم قضاى تو جز به خير و سعادت خلق جارى نخواهد گشت و شكر و سپاس گزاريم بر آنچه از من منع فرمودى بيشتر ساز از آنچه به من عطا كردى و وافرتر گردان ̶ و از اينكه گمان باطل كنم كه فقيران خوار و ذليلند و اغنيا صاحب فضيلت و شرافتند از اين خيال شيطانى مرا محفوظ دار (كه بسا باشد يك فقير عزت و آبرويش و جاه و مقامش نزد تو از هزاران غنى بيشتر است اكثر پيمبران و امامان و علماى ربانى از زمره ى فقرا بودند) زيرا شرافت خاص كسى است كه طاعت و بندگى تو به او شرافت داده است و عزت مخصوص آن كسى است كه به عبادتت عزت يافته بارى ̶ اى خدا بر محمد و آل پاكش درود فرست و ما را هم به ثروت و استغنائى كه هيچگاه زوال ندارد بهره مند فرما و به عزتى كه ابدا فنا نپذيرد عزيز گردان و به ما در ملك ابدى خود (عالم بقا) آزادى كامل (و نعمت و عزت وافر) عطا فرما كه (اى خداى بزرگ) توئى يگانه و يكتا و غنى الذات و بى همتا تو آن كسى كه فرزندى ندارى و فرزند كسى نيستى و تو را هيچ كفو و مثل و مانندى (و شبيه و نظير و ضد و ندى) در عالم نيست. |
| (35) (وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الرِّضَا إِذَا نَظَرَ إِلَى أَصْحَابِ الدُّنْيَا) الْحَمْدُ لِلَّهِ رِضًى بِحُكْمِ اللَّهِ، شَهِدْتُ أَنَّ اللَّهَ قَسَمَ مَعَايِشَ عِبَادِهِ بِالْعَدْلِ، وَ أَخَذَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ بِالْفَضْلِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لَا تَفْتِنِّي بِمَا أَعْطَيْتَهُمْ، وَ لَا تَفْتِنْهُمْ بِمَا مَنَعْتَنِي فَأَحْسُدَ خَلْقَكَ، وَ أَغْمَطَ حُكْمَكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ طَيِّبْ بِقَضَائِكَ نَفْسِي، وَ وَسِّعْ بِمَوَاقِعِ حُكْمِكَ صَدْرِي، وَ هَبْ لِيَ الثِّقَةَ لِأُقِرَّ مَعَهَا بِأَنَّ قَضَاءَكَ لَمْ يَجْرِ إِلَّا بِالْخِيَرَةِ، وَ اجْعَلْ شُكْرِي لَكَ عَلَى مَا زَوَيْتَ عَنِّي أَوْفَرَ مِنْ شُكْرِي إِيَّاكَ عَلَى مَا خَوَّلْتَنِي وَ اعْصِمْنِي مِنْ أَنْ أَظُنَّ بِذِي عَدَمٍ خَسَاسَةً، أَوْ أَظُنَّ بِصَاحِبِ ثَرْوَةٍ فَضْلًا، فَإِنَّ الشَّرِيفَ مَنْ شَرَّفَتْهُ طَاعَتُكَ، وَ الْعَزِيزَ مَنْ أَعَزَّتْهُ عِبَادَتُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ مَتِّعْنَا بِثَرْوَةٍ لَا تَنْفَدُ، وَ أَيِّدْنَا بِعِزٍّ لَا يُفْقَدُ، وَ اسْرَحْنَا فِي مُلْكِ الْأَبَدِ، إِنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ، الَّذِي لَمْ تَلِدْ وَ لَمْ تُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَكَ كُفُواً أَحَدٌ. |
