نامه به عبدالله بن عباس اخلاق فرماندهي

به عبدالله بن عباس و از وصيت آن حضرت است به عبدالله پسر عباس هنگامي که او را در بصره به جاي خود گمارد با مردم گشاده‏رو باش آنگاه که آنان را ببيني، يا درباره آنان حکمي دهي يا در مجلس ايشان نشيني. از خشم بپرهيز که نشانه سبکي سر است و شيطان آن را راهبر است. و بدان آنچه تو را به خدا نزديک کند از آتش دور سازد، و آنچه تو را از خدا دور سازد به آتشت در اندازد.

( وَ مِنْ وَصِيَّةٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ ) ‏لِعَبْدِاللَّه‏ ‏بْنِ‏ ‏الْعَبّاسِ‏، عِنْدَ اسْتِخْلافِهِ إِيَّاهُ عَلَى الْبَصْرَةِ: ‏سَعِ‏ النَّاسَ بِوَجْهِکَ وَ مَجْلِسِکَ وَ حُکْمِکَ، وَ إِيَّاکَ وَ الْغَضَبَ فَإِنَّهُ ‏طَيْرَةٌ ‏مِنَ‏ ‏الشَّيْطانِ‏، وَ اعْلَمْ أَنَّ ما قَرَّبَکَ مِنَ اللَّهِ يُباعِدُکَ مِنَ النّارِ، وَ ما باعَدَکَ مِنَ اللَّهِ يُقَرِّبُکَ مِنَ النّارِ.