لغو نشست ناتو به دلیل اختلافات پیرامون ایران و اوکراین
- مجموعه: اخبار بین الملل
- تاریخ انتشار : یکشنبه, ۲۴ آبان ۱۴۰۵ ۲۱:۱۹
به گزارش شفقنا به نقل از آسوشیتدپرس، ادی راما، نخست‌وزیر آلبانی، گفت: هنوز موضع مشترکی درباره زمان برگزاری این نشست وجود ندارد؛ اما قطعاً در سال ۲۰۲۷ برگزار نخواهد شد.
او افزود: اگر قرار باشد این نشست در سال ۲۰۲۸ برگزار شود، در تیرانا، پایتخت آلبانی، خواهد بود.
مارک روته، دبیرکل ناتو، اهمیت این موضوع را کم‌اهمیت جلوه داد. وی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: ما در مورد نشست‌های سران ناتو انعطاف‌پذیر هستیم. هر زمان که به برگزاری چنین نشستی نیاز باشد، آن را برگزار می‌کنیم.
روته تأکید کرد که نشست بعدی «زمانی برگزار خواهد شد که ضرورت آن وجود داشته باشد».
تا حدود یک دهه پیش، ناتو نشست سران خود را هر دو سال یک‌بار برگزار می‌کرد.
نشست‌های وزرا نیز کاهش می‌یابند
موضوع صرفاً به گردهمایی‌های میان دونالد ترامپ و همتایانش محدود نمی‌شود.
وزرای دفاع کشورهای عضو ناتو معمولاً در ماه اکتبر با یکدیگر دیدار می‌کنند، اما ماه گذشته هیچ نشستی برگزار نشد و برای اکتبر ۲۰۲۷ نیز هیچ نشستی برنامه‌ریزی نشده است. وزرای امور خارجه کشورهای عضو نیز بر اساس آنچه ناتو «بسته سازمان‌دهی مجدد» می‌نامد، سال آینده تنها یک نشست برنامه‌ریزی‌شده خواهند داشت؛ در حالی که پیش از این، دو نشست در سال برگزار می‌شد.
پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه این کشور، هر یک از زمان آغاز به کار دولت‌شان، دست‌کم در یک نشست ناتو شرکت نکرده‌اند یا پیش از پایان مذاکرات، جلسه را ترک کرده‌اند.
هگست در نشست‌های وزیران دفاع ناتو از این فرصت برای سرزنش یا تحت فشار قرار دادن متحدان اروپایی و کانادا استفاده کرده است.
نشست‌های سران منابع مالی زیادی مصرف می‌کنند و هزینه‌های سیاسی نیز به همراه دارند
با این حال، میزبانی یک نشست سران به‌خودی‌خود هزینه‌های مالی و سیاسی هنگفتی دارد.
هلند برای آماده‌سازی نشست سال ۲۰۲۵ در شهر لاهه، به یک سال زمان و سرمایه‌گذاری‌ای در حدود ۱۰۰ میلیون دلار نیاز داشت.
مقام‌های مسئول گفته‌اند ناتو باید حداکثر تا ماه اکتبر درباره میزبانی آلبانی تصمیم‌گیری می‌کرد تا این کشور زمان کافی برای سازمان‌دهی نشست سال آینده را در اختیار داشته باشد.
رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، که امسال مراسم باشکوه و رسمی نشست سران را در مجموعه کاخ گسترده خود در آنکارا میزبانی کرد، یک فرودگاه نظامی را برای ورود رهبران کشورهای شرکت‌کننده بازسازی کرد و ده‌ها هزار نیروی امنیتی را به حالت آماده‌باش درآورد؛ اقدامی که عملاً بخش‌هایی از پایتخت را به تعطیلی کشاند. همچنین به کارکنان بخش عمومی که حضورشان ضروری نبود، یک هفته مرخصی داده شد.
روته در گفت‌وگو با آسوشیتدپرس گفت: همیشه مسائل امنیتی زیادی در میان است.
او افزود: سازمان‌دهی نشستی با حضور ۳۲ کشور عضو، به‌علاوه کشورهای شریک و شرکای منطقه هند و اقیانوس آرام ما، مانند ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و نیوزیلند، رویدادی پرهزینه است.
وقتی از روته پرسیده شد که آیا برگزاری چنین نشستی با وجود تمام این هزینه‌ها ارزشش را دارد، وی پاسخ داد: بله، ارزشش را دارد.
دشواری حفظ تمرکز رهبران
نشست سران ناتو در ترکیه همچنین به یک نمایش سیاسی تبدیل شده بود؛ نمایشی که حتی پیش از آنکه ترامپ و همتایانش برای انجام مذاکرات پشت میز بنشینند، در آستانه خارج شدن از کنترل قرار داشت.
ترامپ بار دیگر موضوع قدیمیِ در اختیار گرفتن کنترل گرینلند را مطرح کرد؛ منطقه‌ای خودمختار که بخشی از قلمرو دانمارک، یکی از متحدان ناتو، محسوب می‌شود. این اظهارات دقیقاً قلب دلیلی را هدف قرار داد که این سازمان در سال ۱۹۴۹ بر مبنای آن تأسیس شد: دفاع جمعی.
او همچنین خواستار «وفاداری» شد و ناتو را متهم کرد که از جنگ او علیه ایران حمایت نکرده است.
نشست‌های سران ناتو معمولاً فرصتی برای نمایش جدیت، عزم و وحدت هدف کشورهای عضو هستند تا هر دشمنی را که ممکن است به فکر آزمودن توان و اراده این ائتلاف بیفتد، از چنین اقدامی منصرف کنند. متحدان اروپایی ناتو گمان می‌کنند روسیه دقیقاً قصد انجام چنین کاری را دارد.
در آنکارا، روته با برگزاری یک برنامه گسترده و پرسر‌وصدا برای معرفی دستاوردهای صنعت دفاعی، تلاش کرد رهبر آمریکا را متقاعد کند که کشورهای متحد هزینه‌های کلانی در این زمینه صرف می‌کنند.
کارشناسان می‌گویند شاید نیازی به برگزاری نشست سران نباشد
کارشناسان معتقدند علاوه بر هزینه‌های مالی و هزینه‌های سیاسی ناشی از تلاش برای حفظ رضایت ترامپ، شاید در حال حاضر دستاوردهای کافی حاصل شده باشد و دیگر نیازی به برگزاری نشست سران وجود نداشته باشد.
اهداف جدید مربوط به هزینه‌های دفاعی و شاخص‌های توانمندی نظامی تعیین شده‌اند و در نشست آنکارا نیز درباره برنامه‌ریزی نیروهای نظامی گفت‌وگو شده است.
دیوید کاتلر، پژوهشگر ارشد اندیشکده «مرکز تحلیل سیاست اروپا»، گفت: می‌توان استدلال محکمی مطرح کرد که اگر موضوعاتی وجود ندارند که برگزاری نشست با حضور ۳۲ رهبر را توجیه کنند، خب، شاید اصلاً نیازی به برگزاری آن نشست نباشد.
وی که پیش‌تر یکی از مقام‌های ارشد اطلاعاتی ناتو بوده است، افزود: می‌توان دو سال و شاید حتی سه سال فاصله میان نشست‌ها در نظر گرفت.
در هر صورت، در شرایط اضطراری گزینه‌های دیگری نیز در دسترس است.
ناتو در فوریه ۲۰۲۲، پس از آنکه روسیه تهاجم گسترده و تمام‌عیار خود به اوکراین را آغاز کرد، برای نخستین بار در تاریخ خود یک نشست مجازی سران برگزار کرد
