مناجات بنده با خدا

مجموعه: آرامش سبز

متن مناجات بنده با خدا

نمونه هایی از متن های مناجات بنده با خداوند

مناجات با خدا، گفتگویی محرمانه و عاشقانه میان بنده و پروردگار است که از عمق قلب برمی خیزد و روح را به آرامش می رساند. این نجوا، ریشه در آیات قرآن مانند «ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً» دارد و در دعاهای معصومان (ع) به اوج کمال رسیده است. مناجات نه تنها توبه و شکر، بلکه ابراز عشق و تسلیم کامل در برابر عظمت الهی است.

خدای مهربانم دلم را به تو میسپارم

تا از عمق جانم بزدایی هر چه حائل است بین من و خودت  هر چه مرا دور میکند ز تو.،  همه آنچه از منیت و نواقصم در من است را از من بگیر، و ببخشای بر من از عشق و الطاف بی پایان خودت، چنان همیشه که بخشیده ایی  مرا رها ساز از بند هر چه غیر خوبی و نیکی در وجودم هست  و پر کن خالی درونم را با عشق ناب الهی خود که جز این نتوانم نیک بمانم و مهر بیفشانم

مهربانا هزاران شکر که در کنارمان هستی و قرار و آرام دلهای بیقرارمان جز تو چه جوییم و جز تو که را خوانیم که همه تویی و جز تو همه هیچ، خداوندا… لحظاتمان را قرین رحمت و مهربانی ات بفرماو ما را در ادامه راهمان تنها مگذار که یک لحظه بی تو ویرانی دنیاییست

******

خدایا؛

تو تنها روزنه ی امیدی هستی که؛ هیچگاه بسته نمی شود

تو تنها کسی هستی که؛ با دهان بسته هم می توان صدایش کرد

تو تنها کسی هستی که؛ با پای شکسته هم می توان سراغش رفت 

تو تنها خریداری هستی که؛ اجناس شکسته را بهتر برمی دارد

تو تنها کسی هستی که؛ وقتی همه رفتند، می ماند

تو تنها کسی هستی که؛ وقتی هم پشت کردند، آغوش می گشاید

تو تنها کسی هستی که؛ وقتی همه تنهایت گذاشتند، محرمت می شود

و

تو تنها سلطانی هستی که؛ دلش با بخشیدن آرام می گیرد، نه با تنبیه کردن

******

خدایا تو رهایم نکن ! تو را غریب دیدم و غریبانه غریبت شدم ! تو را بخشنده پنداشتم و گناهکار شدم !

تو را وفادار دیدم و هر جا که رفتم بازگشتم ! تو را گرم دیدم و سردترین لحظه ها به سراغت آمدم ! تو مرا چه دیدی که وفادار ماندی ؟؟! نه آن قدر پاکم که کمکم کنی و نه آن قدر بدم که رهایم کنی میان این دو گم شدم و هم خود را و هم تو را آزار میدهم شاید نتوانستم آنی باشم که تو خواستی اما هرگز دوست ندارم آنی باشم که تو رهایم کنی

گاهی حجم دنیاي درونم از وجودت تهی میشود،آنوقت من می مانم و تنهایی و ترسهایم، دردها، امیدهایم یك آرزوي دور از دسترس، تنها نور وجود توست كه دلم را آرام نگاه میدارد، آنقدر بی تو تنها هستم که بی تو یعنی "هیچ" یعنی "پوچ" ! پس نورت را هرروز به دلم بتابان و دستم را رها نکن

نمونه هایی از مناجات بنده با خدا

پیام آشتی

عطا کردی خطا کردم، خطا کردم عطا کردی

وفا کردی جفا کردم، جفا کردم وفا کردی

تو بی شرمی ز من دیدی و بر رویم نیاوردی

ز عبد بی حیای خود حیا کردی حیا کردی

مرا هر لحظه زنجیر گناهی بود بر گردن

تو خواندی و مرا از آتش دوزخ رها کردی

من از تو قهر کردم تو پیام آشتی دادی

کرم کردی دوباره این فراری را صدا کردی

من بیچاره از غفلت دویدم جانب شیطان

تو از رحمت مرا با دوستانت آشنا کردی

تو بخشیدی گناهم را؛ خریدی اشک و آهم را

تو زخمم را شفا دادی تو دردم را دوا کردی

من از فرمان تو کردم تمّرد، بارمعبودا!

تو حاجات مرا بر لب نیاورده روا کردی

من از خود آبرو بردم تو بر من آبرو دادی

من از غفلت چه ها کردم تو از رحمت چه ها کردی

اگر می خواستی در آتش قهرت بسوزانی

چرا این روسیه را زایر کرب و بلا کردی

گرفتی در بغل تا قبر ثارالله را «میثم!»

به سوی حق فرار از آتش قهر خدا کردی

حاج غلامرضا سازگار

******

مهربان خدای من بهترین درسها را در زمان سختی آموختم و دانستم صبور بودن با تمام سختی اش یک ایمان است و در نهایت حلاوت شیرینی دارد و خویشتن داری یک عبادت فهمیدم ناکامی به معنای تاخیر است، نه شکست و خندیدن یک نیایش است و انتقال حال خوب به دیگران.

فهمیدم جز به تو نمی توان امید داشت و جز با عشق به تو نمی توان زندگی کرد، پروردگارا ما را در پناه خود قرار بده ، دریافتم که همه چیز فقط به دست ذات مقدس توست.

ما خدایی داریم که با وجود بودنش همه چیز حل می شود.

******

پروردگارا …

آدم های خوب سر راهمان بگذار

حس بسیار خوبیست هنگامی که در لحظه  هجوم غم یا ناامیدی یا پریشانی، بی هوا کسی سر راه آدم سبز بشود

کلامش ، نگاهش؛ حتی نوشته  اش آرامش و شادی و امید بپاشد به زندگی ات

فقط از دست خود خدا بر می  آمده که آن آدم را، یا کلام و نگاه و نوشته  اش را برای آن لحظه  خاص  سرِ راه زندگی ما بگذارد

پروردگارا، مارا واسطه ی خوب شدن حال دیگران قرار بده

در پایان :

مناجات با خدا پلی است بین قلب بنده و ذات بی نهایت پروردگار. این عمل نه تنها آرامش می بخشد، بلکه انسان را به کمال نزدیک می کند. برای تمرین، بهترین راه خواندن متون اصیل مانند صحیفه سجادیه و سپس ایجاد مناجات شخصی است. در نهایت، مناجات واقعی آن است که از عمق جان برآید و با عمل صالح همراه باشد.

گردآوری: بخش مذهبی بیتوته