علل بیماری آلزایمر و راهکارهایی برای کمک به مبتلایان به آلزایمر



از دست دادن حافظه

سن بالا، سابقه خانوادگی، جنس مونث بودن و سندرم داون، مهمترین عوامل خطر ساز آلزایمر

 

بیماری آلزایمر علائم و نشانه هایی دارد که با از دست دادن حافظه کوتاه مدت، فراموش کردن آدرس ها و اسم ها آغاز می شود و کم کم تا آنجا پیش می رود که فرد حتی راه بازگشت به خانه را فراموش می کند.


علل بیماری آلزایمر چه چیزهایی هستند؟
سن بالا ، سابقه خانوادگی ، جنس مونث بودن و سندرم داون ، مهمترین عوامل خطر ساز برای آلزایمر هستند.اگر بیماران ، خویشاوند درجه اولی داشته باشند که آلزایمر در او پس از 65 سالگی بروز کرده باشد، خطر نسبی ابتلای آنها 3 - 6 برابر ، افزایش می یابد. اگر بیماران خواهر یا برادری مبتلا به آلزایمر پیش از 60 سالگی و نیز یک والد مبتلا باشند، خطر نسبی آنها 7 - 9 برابر می شود. بیماری آلزایمر به علت تغییراتی که در مغز بروز می کند، اتفاق می افتد. این تغییرات عبارتند از پایین آمدن سطح انتقال دهنده های عصبی یا پیام رسان های شیمیایی که به مغز کمک می کنند تا درست کار کند. اینکه چه چیزی باعث این کاهش می شود هنوز به صورت روشن مشخص نیست.

خطر ابتلا به آلزایمر با بالا رفتن سن افزایش می یابد اما این به آن معنا نیست که تمام افراد به آلزایمر مبتلا می شوند. 35 نفر از هر 100 نفر افراد بالای 85 سال از نوعی از زوال عقل رنج می برند. این به آن معناست که 65 نفر از هر 100 نفر با این مشکل مواجه نمی شوند. بروز زوال عقل در سنین پایین تر از 60 سال نادر است.

درمانی برای آلزایمر وجود ندارد و معمولا ترکیبی از داروها و فعالیت فیزیکی و ذهنی برای درمان آلزایمر ارائه می شود.با این حال براساس نتایج مطالعات، مبتلایان به آلزایمر همچنان دارای سطح بالایی از کارایی هستند که می توان آنها را فعال تر نیز کرد.


مدارک زیادی نشان می دهند که فعالیت فیزیکی برای این بیماری خوب است و بازی های فکری و حل جدول نیز نتایج مثبتی به بارمی آورند.

راهکار برای کمک به مبتلایان به آلزایمر

باغبانی
باغبانی و کار با گل و گیاه نه تنها موجب تقویت وضعیت فیزیکی بیمار می شود، بلکه ذهن وی را نیز تحریک می کند.
بسته به شدت آلزایمر، بیماران مبتلا به این بیماری می توانند گروه هایی از گل ها را شناسایی کرده و اسامی و چرخه دانه دار شدن آنها را به یاد آورند.

پخت و پز
محققان در نتیجه مطالعه روی مبتلایان به آلزایمر متوجه تحریک مثبت شناختی در آن دسته از بیماران شدند که اغلب پخت و پز می کنند.
محققان دانشگاه بنگور به تازگی صدها بیمار مبتلا به آلزایمر را با شدت بیماری کم تا متوسط بررسی کردند و متوجه شدند که حرکات شناختی در افرادی که پخت و پز می کردند (و یا باغبانی می کردند) احتمالا فعال تر است.
پروفسور باب وود از دانشگاه بنگور از یک درمان خاص برای بیماران مبتلا به آلزایمر استفاده کرد که شامل فعالیت فیزیکی و بازی با اعداد و لغات می شد؛ این درمان نتایج خوبی به دنبال داشت.

شرکت در فعالیت ها و بازی های گروهی
مطالعات نشان داده اند که شرکت در بازی های گروهی فواید بی شماری برای سلامتی در مراحل مختلف گسترش آلزایمر دارد و به طور معمول توانایی توجه و تمرکز بیماران مسن را بهبود می بخشد. علاوه بر این، جنبه تفریح در این فعالیت ها، محیط مثبت اجتماعی ایجاد می کند که باعث تمدد اعصاب می شود.

رسیدگی به وضع ظاهر
براساس اعلام انجمن آلزایمر آمریکا، رسیدگی به وضع ظاهری بیماران مبتلا به آلزایمر روش بسیار خوبی برای برقراری رابطه با آنها است که نتایج درمانی خوبی نیز به همراه دارد. علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که بیماران مبتلا به آلزایمر که ظاهری آراسته دارند، احساس بهتری داشته و از اعتماد به نفس و رضایتمندی بیشتری برخوردار بودند.

 

از دست دادن حافظه

بیماری آلزایمر نشانه هایی دارد که با از دست دادن حافظه کوتاه مدت آغاز می شود

 

نحوه رفتار با افراد مبتلا به بیماری آلزایمر:
٭ باید با او با لحنی ملایم و اطمینان بخش سخن گفته شود.


٭ نگهداری از سالمندان آلزایمری دشوار است اما هیچ گاه نباید عصبانی شوید و هنگام گیجی و سردرگمی، باید با مهربانی با آنها رفتار کرد و اشتباهات وی را با ارائه پیشنهاد تصحیح کرد.

 

٭ اگر افراد از پشت سر به او نزدیک شوند ممکن است بیمار وحشت زده یا آشفته شود.


٭ همواره باید به سخن گفتن با بیمار ادامه داد، حتی زمانی که دیگر متوجه کلمات دیگران نمی شود. و در مورد موضوعاتی حرف زد که فرد به آنها اهمیت می دهد.


٭ در هر زمان بهتر است فقط یک سؤال از او پرسیده و مهلتی برای پاسخ دادن به او داده شود. اگر به نظر می رسد بیمار آلزایمری متوجه گفتار دیگران نشده است، بهتر است پرسش با همان کلمات تکرار شود. اگر باز هم متوجه نشد، پس از چند دقیقه دیگر می بایست با کلمات دیگری پرسش خود را تکرار کرد.
٭ پیش از اینکه از بیمار انجام کاری خواسته شود، بهتر است او را با نام خطاب کرد. وقتی با او صحبت می شود می بایست، تماس چشمی با وی برقرار کرد تا به تمرکز او کمک شود.
٭ باید مطمئن شد فرد مبتلا به بیماری آلزایمر به خوبی فرد مورد گفت وگوی خود را ببیند یا صدای او را کاملاً می شنود. بدین معنی که آیا فرد مبتلا به آلزایمر در حال استفاده از عینک یا سمعک می با شد و آیا سکوت کافی در محیط برقرار است.
٭ زمانی که با فرد مبتلا به بیماری آلزایمر صحبت می شود، رادیو و تلویزیون را خاموش کرده تا حواس وی منحرف نشود.
٭ هرجا ممکن باشد از طنز استفاده شود، اما هرگز نباید بیمار مورد تمسخر قرار گیرد.
٭ همه وظایف او به مراحل کوچک تر تقسیم شود. هر بار باید به فرد گفته شود که در این مرحله او چه باید انجام دهد. گفتن دستورالعمل های زیاد در یک زمان یا با سرعت زیاد، سر در گمی بیمار را افزایش می دهد. اگر فرد برآشفته شد و همکاری نکرد، مراقب بیمار می بایست کار را متوقف کرده و بعداً دوباره تلاش کرد.
٭ باید از گفتن جملات منفی پرهیز کرد. مثلاً به جای «از خانه بیرون نرو» به او گفته شود «در خانه بمان».

گردآوری: بخش روانشناسی بیتوته
منابع:
نمناک
سلامت نیوز

کالا ها و خدمات منتخب

      ----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------

      ----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------