نکوهش دنيا

نکوهش دنيا از خطبه‏هاي آن حضرت عليه‏السلام است (در بيان دل نبستن بدنياي فاني و ترس از حساب قيامت): آگاه باشيد دنيا سرائي است که هيچکس از آن به سلامت نمي‏ماند مگر (به تقوي و پرهيزکاري) در آن (زيرا دنيا دار عمل است و آخرت دار جزاء، پس کسي که در دنيا به دستور خدا و رسول رفتار نمايد در آخرت به سلامت ماند، و کسيکه پيروي ننمود بعذاب ابدي گرفتار گردد) و هيچکس بجهت چيزي (گفتار و کرداري) که براي دنيا بنمايد نجات نيابد (و نجات و رستگاري در آخرت براي کسي است که گفتار و کردارش براي خدا باشد) مردم به دنيا به سبب امتحان و آزمايش گرفتار شده‏اند (خداوند ايشان را امتحان مي‏فرمايد، به اين معني که هر کس در دنيا از فرمان الهي پيروي نمايد رستگار گردد، و هر که نافرماني کند به عذاب گرفتار شود، و اين امتحان به جهت آن نيست که به آخر کار آنان علم نداشته باشد و بخواهد دانا گردد که امتحان به اين معني محال است، زيرا او به آشکار و نهان هر چيز دانا است) پس آنچه از (متاع) دنيا براي دنيا فراهم آورند از کفشان مي‏رود (در موقع مرگ بجا مي‏گذارند) و (در آخرت) حساب آن را از آنان مي‏طلبند، و آنچه که از دنيا براي غير دنيا (آخرت) تهيه نمايند برايشان مي‏ماند و هميشه با آنها است، پس (اکنون که کار دنيائي زيان‏آور است به آن دلبند مباش، زيرا) دنيا نزد خردمندان مانند برگشتن سايه است که تا آن را گسترده ببيني جمع مي‏شود، و تا آن را زياد ببيني کم گردد (همچو سايه زائل گشته براي اهلش باقي نماند).

( وَ مِنْ خُطْبَةٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: ) أَلا وَ إِنَّ الدُّنْيا دارٌ لَا يُسْلَمُ مِنْها إِلَّا فِيها، وَ لا يُنْجى بِشَىْ‏ءٍ کانَ لَهَا، ابْتُلِىَ النَّاسُ ‏بِها فِتْنَةً فَما أَخَذُوهُ مِنْها لَها أُخْرِجُوا مِنْهُ وَ حُوسِبُوا عَلَيْهِ، وَ ما أَخَذُوهُ مِنْها لِغَيرِها قَدِمُوا عَلَيْهِ وَ أَقامُوا فِيهِ، فَإِنَّها عِندَ ذَوِى الْعُقُولِ کَفَىْ‏ءِ الظِّلِّ، بَيْنا تَراهُ ‏‏سابِغاً‏ حَتّى ‏قَلَصَ‏، وَ زائِداً حَتّى نَقَصَ.