تحلیل ستارگان سینمای ایران از اوضاع چهار سال اخیر
- مجموعه: اخبار فرهنگی و هنری
- تاریخ انتشار : یکشنبه, 26 خرداد 1392 12:24
تحلیل ستارگان سینمای ایران از اوضاع چهار سال اخیر
با روی کار آمدن دولت دهم و انتخاب «جواد شمقدری» به عنوان معاون سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سینمای ایران شکلی دیگر به خود گرفت؛ شکلی که به اعتقاد بسیاری شخصی شد و شرایط نامناسبی را برای اهالی سینما رقم زد.
سینمای ایران در این دو دوره اتفاقات تلخ و شیرینی را تجربه و در برخی مواقع بهای سنگینی را برای این تجربیات پرداخت کرد.
فرهاد اصلانی (بازیگر)، رضا میرکریمی (کارگردان)، حمید فرخ نژاد (بازیگر)، داریوش مهرجویی (کارگردان)، علیرضا زرین دست (فیلمبردار)، ابوالحسن داوودی (کارگردان) و هایده صفی یاری (تدوینگر) از این تجربیات و «ترین»های سینمای دولت دهم میگویند.
مهیجترین دوره سینمایی
فرهاد اصلانی بازیگر سینما و تلویزیون بدترین اتفاق سینمایی را نحوه اکران فیلم سینمایی «زندگی خصوصی» که خود بازیگر نقش اصلی آن بود میداند و میگوید: «بدترین» اتفاق برای اکران فیلم «زندگی خصوصی» افتاد و در ادامه هم «افتضاح ترین» رویداد، اختلاف میان حوزه هنری و وزارت فرهنگ و ارشاد بود که پیامدهای بدی بهمراه داشت و مشکلاتی برای دیگر فیلم ها ایجاد کرد.
او بیان می کند: «برای من «سوال برانگیز ترین» اتفاق، استعفای آقای سجادپور بود که معلوم نشد چه شد؟»
اصلانی همچنین به بهترین و تلخ ترین رویداد سینمای دولت نهم و دهم اشاره می کند و می افزاید: «بهترین» اتفاق سینمایی در این دوره برای فیلم «جدایی نادر از سیمین» رقم خورد و «تلخ ترین» رویداد هم تعطیلی خانه سینما بود. به طور کلی می توان گفت «مهیج ترین» دوره سینمایی کشور همین دو دوره بود.
از بهترین اتفاق سینمایی تا عجیب ترین بیانیه
رضا میرکریمی «تلخ ترین» اتفاق این دوره سینمایی را بسته شدن خانه سینما می داند و درباره دیگر «ترین»های مدیریت سینمای دولت دهم میگوید: «عجیب ترین بیانیه»، اطلاعیه معروف «انالله و انا الیه راجعون» است که از سوی شمقدری صادر شد. همچنین تحریم اسکار هم «ناشیانه ترین» تصمیم بود.
او میافزاید: «بهترین» رویداد این دوره، تاسیس سازمان سینمایی بود که البته تنها در تغییر اسم «معاونت» به «سازمان» ماند.
میرکریمی اشارهای هم به پرونده اختلاس مالی در سازمان سینمایی می کند و می گوید: «اسفناک ترین» اتفاق سوء استفاده مالی بین مدیران سازمان سینمایی این دوره بود.
بهایی برای بزرگی و رشد ملت
«حمید فرخ نژاد» بازیگر سینمای ایران نیز معتقد است این دوره (دولت دهم) بهایی است برای بزرگ شدن و رشد کردن این ملت. همه این اتفاقات برهه ای از تاریخ بود که باید طی میشد.
تشدید انحصارطلبی و سانسور
«داریوش مهرجویی» کارگردان مطرح سینمای ایران نیز میگوید: «در این دو دوره، میزان انحصارطلبی در مورد سینما بیشتر و نظارت و سانسور هم تشدید شد.»او میافزاید: «دست و بال سینماگران بیشتر و محکم تر بسته شد.»او می افزاید: «این دوره، سینما را به سمت کم کیفیتی برد چراکه فیلمها در عجیب و غریبترین شرایط ساخته شدند.
دامن زدن به اختلافات صنفی سینماگران
ابوالحسن داوودی درباره «ترین» های سینمای دولت دهم می گوید: «ناشیانه ترین»، «سیاسی ترین» و «غیرمعقولانه ترین» تصمیم، بستن خانه سینما بود و حالا شتابی که در بازکردن آن است، شائبه سیاسی بودن این اتفاقات را نسبت به آن می افزاید مگر اینکه خلافش ثابت شود و نشان دهد که رفتار دوستان سیاسی نیست.»
او معتقد است سینما در یک جریان انجماد فرهنگی قرار گرفته است و میافزاید: «این جریان باعث شد اهالی و دست اندرکاران سینما هیچ گونه امکانی برای عرضه آثار خود و ادامه کار نداشته باشند. بی رونق بودن سینما، تعطیل کردن سینمای مستقل و بخش خصوصی، دخالت دولت در مسائل صنفی و دامن زدن به اختلافات آنها، همه و همه باعث شد اختلاف بین سینماگران ریشه دارتر و کهنه تر شود.»
داوودی بیان می کند: «اگر در طول این سالها کمک بی دریغ دولت، براساس موضع دلسوزانه و رعایت بی طرفی نباشد، هر نوع کمکی از سوی مسئولان نه تنها درمان کننده نیست، بلکه به کهنه شدن مشکلات می انجامد. بنابراین «بدترین» رفتار این دوره سینمایی، دامن زدن به اختلافات صنفی سینماگران بود و هست.»
این کارگردان همچنین می افزاید: «خودی و غیرخودی کردن سینما نیز از دیگر اتفاقات بد سینما در این دو دوره بود.»
کنار گذاشتن صنوف سینمایی
همچنین «هایده صفی یاری» تدوینگر باسابقه سینمای ایران «بدترین» اتفاق سینمای دولت دهم را تعطیلی خانه سینما می داند و می گوید: «بدترین اتفاقی که افتاد و تبعاتش را هنوز میبینیم، تعطیلی خانه سینما بود. این اقدام تنها تعطیلی یک ساختمان نبود بلکه بیکاری و مشکلات صنوف سینمایی را بهمراه داشت.»
او می افزاید: «دست اندرکاران سینما کنار گذاشته شدند؛ وقتی صنف وجود نداشته باشد به مشکلات بسیاری بر میخوریم.»
این تدوینگر بیان میکند: «بد شدن شرایط سینما، شخصی شدن مسئله اکران و بیکاری برخی از سینماگران، همه برای این بوده که در تصمیم گیریهای مهم سینمای کشور صنوف کنار گذاشته شدند.»/خبرگذاری میراث فرهنگی
