«تلما و لوئیز» روی پوستر رسمی کن ۲۰۲۶ رفت
- مجموعه: اخبار فرهنگی و هنری
- تاریخ انتشار : چهارشنبه, ۰۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ ۲۳:۴۷

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین ، تلما و لوئیز، جینا و سوزان، قهرمانان زن پوستر رسمی هفتاد و نهمین دوره جشنواره فیلم «کن» شدند.
سی و پنج سال پس از اولین نمایش فیلم «ریدلی اسکات» در ۲۰ مه ۱۹۹۱در جشنواره کن، تلما و لوئیز به عنوان قهرمانان زن به پوستر رسمی هفتاد و نهمین جشنواره بینالمللی فیلم «کن» Cannes فرانسه در سال ۲۰۲۶ بازگشتهاند.
دفتر مطبوعاتی جشنواره بینالمللی فیلم «کن» اعلام کرد؛ این دو مبارز فراموشنشدنی، ورق را برگرداندند و چند کلیشه جنسیتی، چه اجتماعی و چه سینمایی، را در هم شکستند؛ آنها تجسم آزادی مطلق و دوستی تزلزلناپذیر بودند؛ آنها راه رهایی را در زمانی که حیاتی میشود، نشان دادند.
یادآوری این موضوع امروز به معنای تجلیل از راهی است که از قبل طی شده است، بدون اینکه آنچه هنوز در پیش است را نادیده بگیریم.
در سال ۱۹۷۷، «ریدلی اسکات» Ridley Scott در بخش مسابقه جشنواره بینالمللی فیلم «کن» با اولین فیلمش، «دوئلبازها» The Duellists جایزه هیأت داوران را برای بهترین فیلم اول دریافت کرد.

در سال ۱۹۹۱، برای هفتمین فیلمش - نوشته کالی خوری تازهکار (برنده اسکار و گلدن گلوب ۱۹۹۲) و تهیهکنندهاش «میمی پولک گیتلین» Mimi Polk Gitlin ـ این فیلمساز بریتانیایی که به یکی از بزرگترین فیلمسازان معاصر تبدیل شده بود؛ «بیگانه» Alien، «بلید رانر» Blade Runner، قبل از «گلادیاتور» Gladiator و بسیاری دیگر)، تصمیم گرفت تا با زیر پا گذاشتن قراردادهای فیلم جادهای، یک ژانر فیلم مردانه، نسخهای زنانه از آن را بسازد و داستان حماسهای نفسگیر را روایت کند که به یک فرار یکطرفه تبدیل میشود ـ بازپسگیری مالکیت بدن و خواستههایشان برای این دو قهرمان زن بهای سنگینی داشت.
این فیلم زنانه «ایزی رایدر» Easy Rider پس از اکران در ایالات متحده، بحث و جدلهایی را برانگیخت. اما موفقیت آن غیرقابل انکار بود.
فیلم خلافکارانه «ریدلی اسکات»، مانند یک انفجار رهاییبخش، نقطه عطفی در تاریخ بازنمایی زنان در سینما بود. این فیلم به سرعت به یک اثر کلاسیک نسلی تبدیل شد و اکنون به یک اثر محبوب تبدیل شده است.
سی و پنج سال پیش، دو شخصیت اصلی اولین فیلم جادهای زنانه و فمینیستی سینما، در حالی که نسیم آزادی از پشت سرشان میوزید، تصمیم گرفتند که این مسیر را با قدرت طی کنند. آنها به نمادهایی جاودانه تبدیل شدند. امروز، آنها در مقابل ما قرار دارند؛ و میراث خود را به نمایش میگذارند.









