بیماری های انگلی در کودکان



 درمان انگلها در کودکان,شربت پیروی ساید برای کودکان

انگل در کودکان

 

آلودگی با انگل ها یکی از مشکلات شایع کودکان است. هر چند که برخی از بیماری ‌ها بیشتر در کودکان شایع است، اما واگیردار بودن این نوع از بیماری‌ ها سبب می ‌شود که همه ی اعضای خانواده به شکلی درگیر بیماری شوند، از جمله این بیماری‌ ها می ‌توان به بیماری‌ های انگلی اشاره کرد.

انگل چیست؟

انگل یک ارگانیسم یا حیوان کوچک است که درون یا بیرون ارگان زنده دیگری که از آن تغذیه می‌کند، زندگی می‌کند. انگل نمی‌تواند به تنهایی زندگی کند. انگل‌ها شامل کک‌ها، شپش و کرم‌ها می‌شوند. بیماری‌های انگلی شامل عفونت‌های تک یاخته (ارگانیسم‌های تک سلولی مانند مالاریا)، کلمنت (کرم) و بندپایان (مانند گال) هستند.

 

انگل روده‌ ای چیست؟

انگل روده‌ ای درون روده زندگی می‌کند. انگل‌های روده‌ای معمولا تک یاخته (مانند ژیاردیازیس) و یا کرم ها (مانند کرمک یا کرم های نواری) هستند که به بدن کودک خود وارد شده و از روده به عنوان سرپناه استفاده می‌کنند. انگل ها در روده و یا سایر نقاط بدن زندگی می‌کنند و اغلب تولید مثل کنند. وجود انگل در بدن ممکن است علائم یا عفونت ایجاد نکند.

ابتلا به انگل در سراسر جهان بسیار رایج است. انگل و عفونت‌ها در مکان‌های شلوغ و عمومی مانند مهد کودک منتقل می‌شود. همچنین، کودکان در کشور‌های در حال توسعه معمولا میزبان نوعی از انگل هستند. بهداشت ضعیف و آب ناسالم خطر ابتلا کودک به انگل را افزایش می‌دهد.

 

انگل‌های روده‌ای شایع در کودکان عبارتند از: ژیاردیازیس و کرمک. انگل‌های دیگر مانند آسکاریس، آمبیبیاس و کرم کدو در کودکانی که در کشور‌های در حال توسعه زندگی می‌کنند و از نظر بهداشت و سلامت ضعیف هستند، دیده می‌شود.

 

یکی از بیماری‌ های انگلی که شیوع بیشتری هم دارد و به شدت به مسائل بهداشت فردی و اجتماعی مربوط می ‌شود بیماری کرمک یا اکسیور است. در واقع در اصطلاح علمی به آن اکسیور می ‌گویند و در میان مردم به اسم کرمک شناخته می ‌شود. عامل این بیماری کرمی است انگلی به رنگ سفید و به شکل نخ با پوسته ی نرم که طول آن بین 2 تا 12 سانتی ‌متر است.

 

محل زندگی این انگل، دستگاه گوارش و راه ورودش از طریق دهان است. در واقع از طریق آب و مواد غذایی، تخم کرم وارد معده یا روده‌ ها می ‌شود و بعد، از لارو خارج و تبدیل به کرم بالغ می ‌شود و در دستگاه گوارش عمدتا در قسمت تحتانی روده ی کوچک و روده ی بزرگ زندگی و عوارض و مشکلات و علائم خاص خودش را ایجاد می ‌کند.

 

تشخیص انگل با آزمایش انگلی :

آزمایش مدفوع برای شناسایی انگل ها، اعتبار قطعی ندارد، چرا که انگل کرمک با آزمایش مدفوع قابل کشف نیست و انگل ژیاردیا نیز با آزمایش مدفوع ممکن است قابل کشف نباشد، بنابراین لازم است با علایم بالینی انگل ها آشنا باشیم.

 

علائم انگلهای روده ای در کودکان

وجود انگل در کودکان با علائم مختلفی همراه است. اگر کودکی یک یا چند مورد از آن را داشته باشد احتمال مبتلا به انگل در آن ها وجود دارد. علایم انگل در کودکان عبارتند از :

 

خارش مقعد

کرم های ماده که بارور هستند هنگام شب از سیستم گوارش خارج شده و به اطراف باسن رفته و تخمگذاری می کنند. به این خاطر در شب کودکان احساس خارش در ناحیه نشیمنگاه خود دارند. این مشکل معمولا در اطفال شیوع دارد.

 

برخی از بیماری ها مختص کودکان بوده و بیشتر در محدوده سنی خاصی رخ می دهد اما به خاطر واگیر دار بودن آن موجب می شود تمام افراد خانواده به نوعی با آن درگیر شوند. آلوده بودن به انگل نیز جزو این دسته است.

 

این خارش ها در کودکان دختر با خارش قسمت واژن نیز همراه است.

 

خارش در مقعد می تواند به خاطر رعایت نکردن بهداشت و شستشوی نامناسب نیز باشد که در این مورد والدین باید دقت لازم را داشته باشند. قارچ و حساسیت نیز می تواند از جمله عوامل خارش در ناحیه مقعد باشد.

 

اسهال های متناوب

اسهال می تواند از علائم بیماری ژیاردیا باشد که در کودکان به صورت شایه مشاهده می شود.

 

  بیشتر بخوانید: اسهال در کودکان

 

آب دهان

ممکن است در بسیاری از کودکان دیده باشید که هنگام خواب آب دهانشان جاری می شود، این علائم از جمله موارد مبتلا به انگل است.

 

دندان قروچه در شب

در موراردی می توان دندان قروچه در شب را در کودکان از علائم انگل در کودکان دانست. انگل ها سم هایی را از خود ترشح می کنند که باعث ایجاد دندان قروچه در کودکان می شود. لازم به ذکر است دندان قروچه می تواند دلیل عصبی داشته باشد که باید آن را لحاظ کرد.

 

دل درد متداوم

احساس درد در اطراف ناف می تواند از علائم شایه وجود انگل باشد . شکم درد در کودکان باید پیگیری شود.

 

علائم انگلهای روده ای در کودکان

 

 

چگونه می توانم از کرمک پیشگیری کنیم؟

هنگامی که دکتر شما درمان های صحیح برای انگل زدایی را تجویز می کند، کرم ها در حدود 15 روز آینده از بین خواهند رفت حتی اگر هیچ انگلی هم باقی مانده باشند، اما تخم های آنها می توانند زنده بمانند به همین دلیل است که درمان را تا دو هفته باید ادامه داد، زیرا احتمال مجدد ابتلا بسیار بالا است.

 

فرزند خود را با مد نظر قرار دادن چندین اقدام احتیاطی از آلوده شدن یا ابتلای دوباره به کرمک در امان نگه دارید:

 

اگر کسی در خانواده شما آلوده شده، حتما همه خانواده تحت درمان قرار بگیرند.

 

ناخن های فرزندتان را کوتاه کنید و با استفاده از یک برس تمیز کنید و برای جلوگیری از به دام افتادن تخم ها در زیر ناخن ها، ناخن های فرزندتان را کوتاه نگه دارید.

فرزند خود را روزانه به حمام ببرید. استحمام کودکان موقع بیداری از خواب می تواند به از بین بردن تخم های آزاد شده در طی شب کمک نماید.

اگر فکر می کنید که ممکن است یکی از فرزندانتان دچار کرمک شده باشد، پس اجاره ندهید فرزندانتان با یکدیگر استحمام کنند.

 

روزانه لباس زیر فرزندتان را تعویض نمایید.

پرده های اتاق خواب فرزندتان را باز کرده و بگذارید پرده ها در طول روز باز بمانند، اجازه دهید تا نورخورشید بر روی ملافه ها، فرش، پرده، و سایر اشیا موجود در اتاق بتابد (تخم های کرمک نسبت به نور خورشید حساس می باشند).

از ناخن جویدن و مکیدن انگشت شست از سوی فرزندتان ممانعت کنید.

 

دستانتان را قبل از تهیه غذا و پس از استفاده از توالت بشویید. همچنین آنها را قبل و پس از تغییر پوشک بچه حتماً بشویید.

از فرزندتان بخواهید دست هایش را  قبل از غذا خوردن و پس از توالت رفتن بشوید (اگر سن او برای این کار  خیلی کم است، خودتان این کار را  برایش انجام دهید).

در حین مقابله با آلودگی کرمک، بهتر است روتختی هایتان را نسبت به مواقع عادی بیشتر بشویید (مثلاً دو بار در هفته).

 

همچنین در حین مقابله با آلودگی کرمک، تمیز کردن روزانه توالت نیز ایده خوبی است.

اگر عضوی از خانواده تان برای کرمک تحت درمان قرار دارد، لباس ها و ملافه های تمامی اعضای خانواده را برای از بین بردن کرم ها و تخم هایشان در آب داغ بشویید.

 

درمان انگلها در کودکان

 

درمان انگلها در کودکان

درمان عفونت انگلی، بسته بر نوع کرمی که روده را آلوده کرده است، متفاوت است. پزشک ممکن است داروهای کرم کشی تجویز کند که در شکل شربت برای کودکان نوپا و در شکل قرص برای بچه های بزرگتر موجود باشند. برخی از داروهای رایج برای درمان کرم روده ای در کودکان عبارتند از:

 

Mebendazole (مبندازول)، برای درمان انواع بیماری های انگلی در کودکان استفاده می شود.

Pyrantel (پیرانتل)، یکی دیگر از داروهای درمان عفونت انگلی کودکان است که پزشک ممکن است تجویز کند.

برای بچه های بزرگتر، شما می توانید داروی عفونت انگلی قابل اعتمادی چون کرمک Rees را امتحان کنید.

 

داروهای ضد حساسیت Zentel 400mg (زنتل) برای کودکان بالای دو سال تجویز می شود.

سوسپانسیون زنتل، شربت انگلی کودکان زیر دو سال است.

قرص های عفونت انگلی کودکان، معمولا انگل ها را بدون آسیب رساندن به میزبان، از بین می برند. دوره درمان معمولا کوتاه است و بیش از چند روز طول نمی کشد. گاهی اوقات یک دوز مبندازول برای از بین بردن کرم های روده ای کودک کافی است.

 

از تکیه بر داروهای عفونت انگلی برای بچه ها اجتناب کنید، زیرا ممکن است برای کودکان نوپا و بچه های کوچک مناسب نباشد. همیشه قبل از مصرف با دکتر خود مشورت کنید. به دکتر مراجعه کنید و دوز دارویی و درمان مناسب کودک خود را برای رهایی او از کرم های روده ای جویا شوید. به عنوان یک اقدام احتیاطی، برای جلوگیری از هر گونه آلودگی، بهتر است داروی ضد عفونت انگلی کودک خود را انتخاب کنید.

 

شربت پیروی ساید برای کودکان

 

دستور قرص مبندازول برای کودکان و بزرگسالان

قرص مبندازول (Mebendazole) قرص انگلی برای کودکان و یک داروی ضد کرم محسوب می شود که از رشد و تکثیر کرم هایی که به تازگی تخمک گذاری شده اند پیشگیری می کند.

 

موارد و مقدار مصرف :

الف) آلودگی به کرمک:

بزرگسالان و کودکان بزرگتر از 2 سال: از راه خوراکی، مقدار 100 میلی گرم به صورت مقدار واحد مصرف می شود. در ‏صورت تداوم عفونت بعد از گذشت سه هفته، درمان تکرار می شود.

 

ب) آلودگی به کرم گرد، کرم شلاقی، کرم قلاب دار و تریکوسترونژیلوس:

بزرگسالان و کودکان بزرگتر از 2 سال: از راه خوراکی، مقدار 100 میلی گرم دوبار در روز به مدت سه روز مصرف ‏می شود. در صورت تداوم عفونت بعد از گذشته سه هفته، درمان تکرار می شود. همچنین برای درمان عفونت با کرم های ‏قلابدار، شلاقی و گرد می توان ‏mg 500‎‏ به صورت تک دوز تجویز نمود.

 

پ) تریشینوز:

بزرگسالان و کودکان: مقدار 400-200 میلی گرم سه بار در روز به مدت سه روز مصرف و سپس 500-400 میلی گرم ‏سه بار در روز به مدت 10 روز مصرف می شود.

 

ت) کاپیلاریازیس:

بزرگسالان و کودکان: ‏mg 200‎‏ خوراکی دو بار در روز به مدت 20 روز مصرف می شود.

 

ث) توکسوکاریازیس :

بزرگسالان و کودکان:‏mg 200-100 ‎‏ خوراکی دو بار در روز به مدت 5 روز مصرف می شود. برخی پزشکان پیشنهاد ‏می کنند که درمان تا 20 روز ادامه یابد.

 

ج) دراکونکولیازیس:

بزرگسالان: روزانه ‏mg 800-400‎‏ خوراکی، به مدت 6 روز مصرف می شود.

 

چ) عفونت های ‏Mansonella perstan‏:

بزرگسالان و کودکان:‏mg 100 ‎‏ خوراکی دو بار در روز به مدت 30 روز مصرف می شود.

 

ح) انکوسرکیازیس:

بزرگسالان: مقدار 1 گرم خوراکی دو بار در روز به مدت 28 روز مصرف می شود.

 

نحوه مصرف دارو و میزان دوز مصرفی

داروی مبندازول از طریق دهان مصرف می شود و می توان آن را همراه و یا بدون غذا مصرف کرد. همچنین می توان آن را جوید، یکدفعه ای بلعید یا آن را خرد کرد و با غذا ترکیب نمود. دوز این دارو به شرایط شما و واکنش به درمان وابسته می باشد. برای درمان عفونت کرمک، دارو معمولا به صورت یک دوز تنها داده می شود.

 

اگر لازم باشد، درمان دوم ممکن است طی چند هفته آغاز شود. برای دیگر انواع عفونت های کرمی رایج، دارو را برای سه روز از طریق دهان هر روز دو مرتبه (صبح و شب) استفاده کنید. برای دیگر عفونت ها از دستورات پزشک پیروی کنید. پزشک ممکن است تجویز کند قرص مبندازول را بیشتر از دو بار در روز و برای مدت طولانی تر از سه روز مصرف کنید. ادامه دادن به مصرف این دارو دقیقا طبق تجویز پزشک مهم است.

 

توصیه ها:

البته خوب است بدانید که قرص مبندازول جویدنی است و مزه ی خوبی نیز دارد اما اگر کودک برای جویدن قرص ها همکاری نکرد باید قرص را کوبید و در یک قاشق آب یا غذا حل کرد و به کودک داد و دقت شود که قرص را با آب، قورت ندهد.

 

توجه: قرص مبندازول به کودکان زیر دو سال تحویز نمی شود.

 

قرص خوراکی را می توان برای کاهش علائم گوارشی بعد از غذا مصرف کرد زیرا جذب دارو به وسیله غذا تغییر نمی کند.

 

دوره درمانی دوم نیاز پیدا می شود و بعد از 3 هفته انجام می شود.

دارو را در ظروف محکم نگهداری کنید.

 

گردآوری: بخش کودکان بیتوته

 

 

مطالب پیشنهادی,وبگردی
 

    ----------------        سیــاست و اقتصــاد با بیتوتــــه      ------------------

    

    ----------------        همچنین در بیتوته بخوانید       -----------------------